Γυάλινοι ναοί τα ακάθαρτα όνειρά σου,
ξύλινοι Θεοί στεγάζουν την καρδιά,
χρυσές οι αµαρτίες και ατσαλένια τα κορµιά.
Κεριά, σπαθιά φλεγόµενα.
Για ράσα, αγκαλιές.
Για εικόνες, κάτι πρόσωπα που καθρεφτίζονται στο χθες.
Ψαλµοί, τα σ’ αγαπώ σου και τα µισώ µαζί.
Καµπάνες, οι ανάσες σου, σαν έκλαιγες κάθε πρωί.
Τάµατα, τα γέλια σου. Καντήλια, τα φιλιά.
Βασίλεια, τα χείλια σου και µύρος η µατιά.
Θαύµατα που κλίνονται ισόβια στην ψυχή.
Μυστήριο ο έρωτας και εµείς για προσευχή.
Γιούλα Καλλιά









































































































