Από τη στήλη ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ
Γράφει ο Άγγελος Πολύδωρος
Εδώ ο κόσμος χάνεται και η Ζωή φωτογραφίζει (με το κινητό) και φωτογραφίζεται (από τα media). Λίγο ανεπίκαιρο φαίνεται αυτό που θα σας περιγράψω, αλλά κάτι η επέτειος των 35 χρόνων της στήλης μου (την προηγούμενη εβδομάδα), κάτι που μεσολάβησε και η Επέτειος της 25ης Μαρτίου, δεν είχα περιθώρια να είμαι επίκαιρος. Η φράση όμως «ο κόσμος χάνεται…» είναι.
Διότι τώρα που γράφω, ο πλανήτης ζει μια ταραγμένη εποχή και εμείς εδώ στην Ελλάδα (εκτός βεληνεκούς μέχρι στιγμής), ασχολούμαστε με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου που βιντεοσκοπεί και ανεβάζει το βιντεάκι στο Τικ-Τοκ τον Άδωνι Γεωργιάδη που τρώει κρακεράκια (αλμυρά ή γλυκά) εντός του Κοινοβουλίου. Λες και είναι αμαρτία να τσιμπολογήσει κάποιος, που ίσως να έπαθε μια υπογλυκαιμία ή του ανέβηκε η πίεση και μπορεί να πήρε κάποιο χάπι που να απαιτεί γεμάτο στομάχι. Στο φινάλε, δεν έπαιζε πασιέντζα στο κινητό του.
Διότι στη Βουλή είναι θεμιτό να σου ανέβει η πίεση καθώς και να σου πέσει το ζάχαρο, ακόμα και να σου έρθει ζαλάδα και να πέσεις ξερός (έχει συμβεί κι αυτό). Αυτά είναι τα λιγότερο προσβλητικά για όσους βρίσκονται εντός της, καθώς για και όσους παρακολουθούν τις συνεδριάσεις είτε από τα σπίτια τους μέσω τηλεόρασης, είτε από το υπερώο της Βουλής. Αφού εγώ από το σπίτι μπορώ να διαμαρτυρηθώ και να φωνάξω ό,τι θέλω. Δεν μ’ ακούει κανείς. Οι μαθητές και οι μαθήτριες όμως, που παρακολουθούν τη συνεδρίαση από το υπερώο; Αυτοί δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν.
Όχι βέβαια επειδή συνοδεύονται από τους καθηγητές τους. Δεν τους υπολογίζουν αυτούς; Υπάρχει ειδησεογραφία γι’ αυτό. Ίσως να τους υπολόγιζαν, εάν κάποιος από τους δασκάλους-συνοδούς, πεταγόταν και φώναζε: «Μιλάτε πιο καλά κυρία Κωνσταντοπούλου για τους θεσμούς. Δεν μπορείτε μπροστά στις μαθήτριες και τους μαθητές μου να αποκαλείτε έναν πρωθυπουργό αρχηγό εγκληματικής οργάνωσης. Και χωρίς αποδείξεις, προσθέτω. Τότε είμαι βέβαιος ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες θα χειροκροτούσαν το δάσκαλο ή τη δασκάλα. Και να δεις ότι, ίσως να τους σέβονταν και μέσα στην τάξη.
Όταν όμως τους βλέπουν αδρανείς απέναντι στα χάλια της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, βλέπουν και τον πρόεδρο της Βουλής να καμαρώνει που «από το υπερώο μάς παρακολουθούν μαθήτριες και μαθητές από το Γυμνάσιο Πλατανιάς», αντί να βάζει στη θέση της τη Ζωή Κωνσταντοπούλου που δίνει το κακό παράδειγμα σ’ αυτούς τους νέους, τότε σκέφτονται ότι καλώς γίνονται όλα και «για ποιο λόγο εμείς να καθόμαστε σούζα απέναντί τους;»
Όχι; Πες μου αν έχω άδικο, όπως λέει κι ένας γνωστός μου.
