Γράφει ο
Φοίβος Ιωσήφ
Το αιώνιο και το απέραντο είναι καθαρά ελληνικό θέμα όπως κι αν το δει κάποιος και από όποια γωνία κι αν προσπαθήσει. Η ανάμιξη των μετάλλων ήταν ελληνική υπόθεση, αφού το λέει και η λέξη από μόνη της. Μετά άλλων, metal το λένε και οι άλλοι όλοι λαοί. Χρησιμοποιούμε την ελληνική λέξη χημεία για να τονίσουμε την έγχυση που γίνεται μεταξύ των διαφόρων ουσιών, εν χύω είναι η έκφραση και χωρίς τη χημεία των Ελλήνων δεν θα είχαμε φάρμακα, χημικές ενώσεις και ενσωμάτωση των διαφόρων ουσιών, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ικανό μέταλλο για τα εμβολοχιτώνια των αυτοκινήτων και επομένως η κίνηση μέσω των μηχανών. Όλα τα σκέφτηκαν πριν απ’ όλους οι Έλληνες, ακόμη και για να μπορέσει εκείνος ο καλός ο Χίτλερ να κατασκευάσει τα κανόνια των Thysenkrupp για ακόμη μεγαλύτερο βεληνεκές και ακόμη περισσότερες ταφές.
Τα αυτοκίνητα δεν θα μπορούσαν να κινούνται χωρίς τη μαθηματική σκέψη του Θαλή και του Πυθαγόρα αλλά και αυτού του τεράστιου Αρχιμήδη που έχασε τη ζωή του επειδή ο βάρβαρος Ρωμαίος στρατιώτης δεν κατάλαβε τις μαθηματικές ασκήσεις του τεράστιου Έλληνα και προτίμησε τη χρήση του σπαθιού του αντί την αντιγραφή των κύκλων που εκείνη τη στιγμή μελετούσε ο Έλλην Μαθηματικός. Πρόλαβε όμως ο Αρχιμήδης να κάνει χίλια δύο πράγματα σαφώς πριν τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και να κρατήσει μακριά από τα σπίτια των ανθρώπων τη μυρωδιά των αποχετεύσεων εφευρίσκοντας στις τουαλέτες το περίφημο σιφώνι. Τόσο απλό και τόσο ευφυές. Σκέφτηκε τον μικρό σωλήνα σε σχήμα S που κρατάει μέσα του λίγο νερό και δεν επιτρέπει στη μυρωδιά της απόληξης της τουαλέτας να επιστρέψει στον χώρο προέλευσής της. Αν δεν υπήρχε ο Αρχιμήδης, στον Λευκό Οίκο και στο Κρεμλίνο θα βρωμοκόπαγε μέσα στα σαλόνια σκατίλα, ομοίως στο σπίτι της κυρίας Brigitte στα Ηλύσια Πεδία των Παρισίων. Ευτυχώς, τους έσωσαν οι Έλληνες και κοιμούνται τώρα ξένοιαστοι δίπλα ακόμη και από την τουαλέτα τους.
Τους σωλήνες που φέρνουν το νερό στο σπίτι μήπως κι αυτούς Έλληνες δεν τους σκέφθηκαν; Αυλός λέγεται ο σωλήνας στα Ελληνικά, εξ ου και ο υδραυλικός, που οι εξελιγμένοι Εγγλέζοι τον λένε Hydraulic. Βρε μόρφωση να δεις και να μην το πιστεύεις· τέρατα μορφώσεως, μέχρι και το «όλα καλά» το είπαν ok και ξεμπέρδεψαν. Προέλαση γνώσεων αλλά μη επιδόσεων. Πάντως, κάπου θα καταλήξουν και θα πουν τελικά τον ηλεκτρολόγο Electrician. Όλοι οι Έλληνες μείναμε με ανοιχτό το στόμα μπροστά στις τεράστιες επιδόσεις των γνώσεών τους. Μπράβο, χίλιες φορές μπράβο. Το παπατζιλίκι πάει σύννεφο.
Εν τω μεταξύ το ύψος της πυραμίδας δεν θα το είχαν μετρήσει ακόμη αν δεν τη μέτραγε ο Θαλής υπολογίζοντας το ύψος της και τη σκιά της.
Όλα αυτά στα παλιά. Τώρα με κείνον τον περίεργο τον Σταμάτη Κριμιτζή ανοίξαμε νέες παρτίδες για πολύ πέρα από τις γήινες διαστάσεις, ακόμη και με αυτές του ηλιακού μας συστήματος. Μυτηλινιό παιδί, εφυγε από το νησί του για να βρει τα πέρατα του κόσμου και μάλλον στα 85 του κοντεύει να τα φθάσει. Αφού έφθασε στη διευθυντική θέση στη διαστημική NASA, εκτόξευσε τη δεκαετία του ’70 δύο διαστημόπλοια με το όνομα Voyatzer και την ελληνική φράση στο εσωτερικό τους «οίτινες ποτέ εστέ χαίρετε, ειλικρινώς ως φίλοι εληλύθαμεν φίλοι». Ήξερε ο Μυτηλινιός πως και πέρα από τον πλανήτη Πλούτωνα, ελληνικά θα μιλάνε. Ευτυχώς γιατί στη γαλλοαγγλική και την ιαπωνορωσική γλώσσα δύσκολα θα καταλαβαίναμε ο ένας τον άλλον.
Εμείς οι Έλληνες δεν πουλάμε πολιτισμό, ούτε τον εμπορευόμαστε, εμείς προσφέρουμε πολιτισμό στους λαούς της γης αλλά και ως πέρα στο μακρινό διάστημα!
