Yπάρχει περίπτωση υποψηφίου δημάρχου που, χωρίς τη στήριξη κανενός κόμματος, μπορεί να κερδίσει τις εκλογές; Θα μπορούσε ο ίδιος αυτός δήμαρχος, στις επόμενες εκλογές, να στηριχθεί από τρία κόμματα (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ) και να κερδίσει την εκλογική μάχη από την πρώτη Κυριακή με το εντυπωσιακό ποσοστό 65%; Οι απαντήσεις και στα δύο ερωτήματα είναι καταφατικές και ταυτόχρονα ενθαρρυντικές για τις δυνάμεις που κρύβει μέσα της η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ο εν λόγω αιρετός δεν είναι άλλος από τον κ. Δημήτρη Φωκιανό, δήμαρχο της γειτονικής μας Λυκόβρυσης, ο οποίος κατάφερε να «σπάσει το γκρίζο» που δυστυχώς «πλειοψηφεί» στον χώρο της Αυτοδιοίκησης και να αποδείξει ότι, όταν υπάρχει η βούληση, όλα είναι δυνατά.
Την άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κ. Φωκιανού θα τη διαβάσετε (ή, σωστότερα, θα την απολαύσετε) σε άλλη σελίδα της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ. Η στήλη θα σταθεί σε κάποιες αποσπασματικές δηλώσεις του δημάρχου Λυκόβρυσης, που αποπνέουν την αύρα του ανθρώπου, του πολιτικού, του οραματιστή, που δεν έχει το δημαρχιλίκι για επάγγελμα, αλλά, παρ' όλα αυτά, το ασκεί με άψογο επαγγελματισμό. Το γιατί, το εξηγεί ο ίδιος: «Όταν η υλοποίηση των προθέσεων συνοδεύεται από την αντιστοίχιση με τις διακηρύξεις, τότε οι πολίτες μπορεί να περιβάλλουν με εμπιστοσύνη το εγχείρημα και τους ανθρώπους που το υλοποιούν».
Και αν υποθέσει κάποιος ότι ο κ. Φωκιανός το αναφέρει αυτό στο πλαίσιο της ανούσιας πολιτικολογίας, που τόσο μας έχει κουράσει, ίσως θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι έχει πίσω του ήδη μία επιτυχημένη τετραετία στον Δήμο Λυκόβρυσης, στη διάρκεια της οποίας απέδειξε του λόγου το αληθές. Και δεν είχε και εύκολο έργο να κάνει, μια και ο συγκεκριμένος Δήμος παρουσίαζε ουκ ολίγα προβλήματα. Με τη διαφορά ότι ο δήμαρχος της Λυκόβρυσης πιστεύει ότι το γνωστό «παραλάβαμε χάος» έχει «κοντά ποδάρια» και δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για τη μη παραγωγή έργου. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «αν δεν ανατραπεί η πορεία του Δήμου προς τον κατήφορο, τότε δεν καταλαβαίνω γιατί ανέλαβε τη διοίκηση αυτός που συνεχίζει να επικαλείται ότι παρέλαβε χάος».
Ξεκάθαρα λόγια, από έναν αιρετό που δείχνει να αντιμετωπίζει τα πράγματα όχι με τον μέχρι σήμερα «επαρχιωτισμό» που χαρακτηρίζει τις σχέσεις τοπικής και κεντρικής διοίκησης -όπως επισημαίνει εύστοχα και ο ίδιος- αλλά μέσα από το πρίσμα του σύγχρονου πολιτικού management. Ο κ. Φωκιανός θέλει την Τοπική Αυτοδιοίκηση χειραφετημένη, σε εξουσία και πόρους, αλλά ταυτόχρονα ελεγχόμενη, όχι από την κεντρική διοίκηση, μα από ανθρώπους που να κατανοούν τις ανάγκες της. Η πρότασή του για συγκρότηση ελεγκτικών οργάνων από παλιότερους δημάρχους και δικαστικούς, τα οποία θα «ξεσκονίζουν» τα πεπραγμένα κάθε δημοτικής αρχής, είναι αποκαλυπτική των προθέσεων και της φιλοσοφίας του δημάρχου Λυκόβρυσης.
Από την άλλη, ο κ. Φωκιανός καταρρίπτει και τον μύθο περί πολιτικού κόστους, παραδίδοντας πραγματικά μαθήματα πολιτικής βούλησης. Χαρακτηριστική είναι η στάση του στο θέμα της διαφύλαξης των ελεύθερων χώρων στον Δήμο του, του οποίους δηλώνει αποφασισμένος να διαφυλάξει και να αυξήσει πάση θυσία. Το δηλώνει και το εννοεί, όπως απέδειξε με την αγορά ενός οικοπέδου 6,5 στρεμμάτων, στο οποίο προοριζόταν να κτισθεί «σούπερ μάρκετ». Μάλιστα, για την αγορά αυτή δεν δίστασε να επιβάλει στους δημότες του ένα πολύ υψηλό τέλος, το οποίο αντιπροσώπευε το 75% (!) των συνολικών τελών που αντιστοιχούν σε κάθε δημότη. Ε, λοιπόν, το πολιτικό κόστος του κ. Φωκιανού ήταν να τον τιμήσει με την ψήφο του το σχεδόν 65% των κατοίκων της Λυκόβρυσης.
Όμως, ακόμη κι αν γνώριζε ότι η πολιτική του προς όφελος του συλλογικού συμφέροντος, θα του στερούσε την εκλογή, εκτιμούμε ότι ο δήμαρχος Λυκόβρυσης δεν θα έκανε πίσω. Κι αυτό γιατί πιστεύει ότι η ποιότητα των διοικήσεων έχει να κάνει και με την ποιότητα της κοινωνίας. Χωρίς να «χαϊδεύει αφτιά», ο κ. Φωκιανός δεν διστάζει να πει ότι «η κοινωνία είναι αυτή που επιλέγει τους άρχοντες και γι' αυτό οι πολίτες πρέπει να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρή ευθύνη που έχουν για το ποιους επιλέγουν». Άρα, εκ του αποτελέσματος, αποδεικνύεται ότι οι πολίτες της Λυκόβρυσης διαθέτουν ποιοτικό αισθητήριο…
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιος θα είναι ο τελικός απολογισμός του έργου του δημάρχου Λυκόβρυσης, όταν θα κλείσει ο κύκλος παραμονής του στο δημαρχιακό μέγαρο της πόλης του. Ωστόσο, τα μέχρι σήμερα δείγματα γραφής μάς επιτρέπουν να αισιοδοξούμε και να περιμένουμε το καλύτερο. Το σίγουρο είναι ότι με την παρουσία του στα δημοτικά πράγματα της γειτονικής πόλης απέδειξε πώς τίποτε δεν είναι αδύνατον. Από αιρετούς αυτού του επιπέδου η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι κοινωνίες έχουν μόνο να ωφεληθούν. Ελπίζουμε μόνο να μην παραμείνουν φωτεινές «εξαιρέσεις» στον κακό «κανόνα», αλλά να αυξηθούν και να κατακυριεύσουν τα πάντα…
Θάνος Σταθόπουλος
