Έπεα Πτερόεντα [24/1]

• Τέλος καλό, όλα καλά για τον κ. Παναγόπουλο.
• Βασανίστηκε όμως ο άνθρωπος. 
• Ξέρετε τι είναι να σε έχουν κλεισμένο σε 4 τοίχους με κουκούλα στο κεφάλι και όταν σου τη βγάζουν να σε υποχρεώνουν να βλέπεις τηλεόραση;
• Έβλεπα μόνον Mega», δήλωσε στα κανάλια.
• Άντε να καταλάβεις τώρα αν ήταν καλό ή κακό αυτό…
• Τέλος πάντων. Την προηγούμενη βδομάδα, μπαίνω στο site της εφημερίδας μας και βλέπω το κύριο άρθρο. Τίτλος: «Φυτεύω δένδρο, δίνω ζωή!». 
• Α, ωραία, σκέπτομαι. Οικολογικό και με τις γνωστές ευαισθησίες μας.
• Πριν κάνω κλικ για να το διαβάσω ολόκληρο, ρίχνω μια ματιά και στην πρώτη φράση και παθαίνω ένα κάτι: «Η ομάδα των στελεχών της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ καλύπτει μία ευρύτατη γκάμα ηλικιών, που ξεκινά από…».
• Ωχ, τι είναι αυτό; Είπαμε ευαισθησίες, αλλά όχι και σε τόσο ευαίσθητα… θέματα.
• Κάνω δεύτερο κλικ και συνεχίζω το διάβασμα: «…20 χρόνια και καταλήγει σε πολύ μεγαλύτερες… τιμές»
• Ενώ θα μπορούσε να γράψει «σε μεγαλύτερες τιμές» και όχι «σε πολύ μεγαλύτερες».
• Τέλος πάντων. Το αντιπαρέρχομαι και φτάνω στην αναδάσωση. Πολύ ωραία κίνηση, αλλά γιατί τόσο μακριά στην Πεντέλη, παιδιά μου αγαπητά;
• Τόσους χωμάτινους δρόμους έχουμε γύρω από τον ΟΤΕ (όπως έγραφε το διπλανό ρεπορτάζ), γιατί να μην τους εκμεταλλευτούμε και να βάλουμε τίποτα δεντράκια;
• Ώστε όταν λέμε «χωριό», να το εννοούμε κιόλας. Χωμάτινοι δρόμοι και δρομάκια, με τα πευκάκια τους, τα κυπαρισσάκια τους, τα θαμνώδη τους…
• Να έχουν και οι ζωόφιλοι χώρο για τα κακάκια των σκύλων τους. Όχι μόνο στα πλακόστρωτα.
• Να έχουμε και καμία ανησυχία το καλοκαίρι όταν πιάνουν οι ζέστες και πέφτει ξεραΐλα.
• Να πιάσουν τόπο και τα πυροσβεστικά που χάρισαν στον ∆ήμο Αμαρουσίου.
• Να μείνουν ευχαριστημένοι και οι σύλλογοι, που θα δημιουργήσουμε πράσινο κοντά στον ΟΤΕ.
• Να καταλάβουν και οι νέοι μας γείτονες οι Γερμανοί ότι είμαστε οικολόγοι και όχι άξεστοι.
• Θα μου πείτε τώρα: Αν δεν αφήσουμε να κάνουν ασφαλτοστρώσεις, πού θα παρκάρουμε τα ΙΧ μας χωρίς να λερώνουμε τις ρόδες τους;
• Ε, δεν μπορούμε να μένουμε όλοι ευχαριστημένοι.
• Και άλλοι ήθελαν να γίνουν αντιδήμαρχοι ή πρόεδροι π.χ., αλλά οι θέσεις είναι περιορισμένες.
• Γι’ αυτό και ο μεγάλος, «μέσα σε ήπιο κλίμα», είπε για μερικούς ότι θα επιτελέσουν ως σύμβουλοι «σημαντικό έργο δίπλα του».
• Μερικοί όμως, δεν εκτίμησαν τον τίτλο «Στέλεχος σημαντικού έργου δίπλα του» και άρχισαν τη μουρμούρα.
• Σ’ αυτούς, για να εκτονωθούν, συνιστώ: «Αύριο με την τσάπα τους στην αναδάσωση».

Άγγελος Πολύδωρος