Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, για τον Δήμο μας, η παραπάνω υπόθεση είναι εξαιρετικά δύσκολη. Με συσσωρευμένα χρέη εκατομμυρίων ευρώ προς τις τράπεζες, υψηλές οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία, Εφορία κ.λπ., μεγάλους ανοικτούς λογαριασμούς με διάφορους προμηθευτές και, τέλος, υπό την άμεση απειλή της επιτήρησης στη διαχείριση των οικονομικών του Δήμου, η νέα διοίκηση θα κληθεί να κινηθεί επί ξυρού ακμής.
Με αυτά ως δεδομένα, θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε πώς θα πορευτούν προεκλογικά οι διάφοροι αυτοδιοικητικοί συνδυασμοί στο Μαρούσι. Με αγωνία θα περιμένουμε εκείνες τις προτάσεις που θα επιχειρούν να μπουν στην ουσία των προβλημάτων και, αν όχι να προτείνουν συγκεκριμένες λύσεις σε όλα τα ζητήματα, τουλάχιστον να αποπνέουν σοβαρότητα και συναίσθηση της κρισιμότητας της κατάστασης.
Το Μαρούσι τού σήμερα, ξεκινά να εισέλθει στο νέο αυτοδιοικητικό τοπίο που σκιαγραφεί ο «Καλλικράτης» με σημαντικά «βαρίδια» από το παρελθόν, απώτερο και εγγύτερο… Το μεγαλύτερο μειονέκτημά του έγκειται στο οικονομικό σκέλος, που ωστόσο, «διαχέεται» σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας στην πόλη μας, αφού ελλείψει χρημάτων λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν.
Η επόμενη διοίκηση οφείλει να συναισθανθεί το βάρος της ευθύνης που θα κληθεί να αναλάβει. Άγνοια της άσχημης σημερινής πραγματικότητας δεν δικαιολογείται ούτε στη νυν διοίκηση, στην περίπτωση που ανανεώσει τη θητεία της, ούτε σε μια πιθανή νέα παράταξη που θα «μετακομίσει» στον τρίτο όροφο της Βασιλίσσης Σοφίας.
Άρα, εκ των προτέρων, «κομμένες» οι δικαιολογίες και οι «βουτιές» στην παρελθοντολογία. Λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε τις «πληγές» του Αμαρουσίου και πώς και από ποιους δημιουργήθηκαν. Δεν χρειαζόμαστε άλλη ενημέρωση. Εκείνο που χρειαζόμαστε ή σωστότερα απαιτούμε, ως δημότες και εργαζόμενοι στο Μαρούσι, είναι γρήγορες αποφάσεις, αποτελεσματικές κινήσεις, διαφάνεια στους χειρισμούς και απόλυτα σεβαστή διαχείριση του δημοτικού χρήματος.
Μεγαλοϊδεατισμοί και μεγαλομανίες, μισόλογα και στείρες αρνήσεις μόνο να προκαλέσουν το κοινό αίσθημα μπορούν πλέον. Και καλό είναι ορισμένοι να πάψουν να υποτιμούν τη δύναμη των πολλών και να θεωρούν ότι αυτοί εσαεί θα ακολουθούν την τακτική του «δεν βαριέσαι» και του «όλοι ίδιοι είναι». Κάποια στιγμή, ίσως βρουν την κατάλληλη λύση και τότε κάποιοι θα υποχρεωθούν ν’… αλλάξουν πλευρό. Μόνο που αυτό θα γίνει απροειδοποίητα και γι’ αυτό καλό είναι οι όποιοι υποψήφιοι, πριν ανοίξουν το στόμα τους, εκφέροντας τον οποιονδήποτε προεκλογικό λόγο, ν’ ανοίξουν τ’ αφτιά τους και ν’ αφουγκρασθούν αυτά που ο κόσμος λέει πλέον φωναχτά, στις πλατείες, στα καφενεία και στις άλλες συνάξεις του…
