Όλα τα περίεργα έχουν την εξήγησή τους… Από τότε που τον γνώρισα, τρέχει για τα δύσκολα του Μαρουσιού. Γ’ αυτά που αφορούν στο Περιβάλλον, στον Πολιτισμό, στα Δίκια του Τόπου, τα οποία οι ισχυροί του χρήματος προσπαθούσαν να τα μετατρέψουν σε ζητήματα Ιδιωτικού Δικαίου και να καρπωθούν τα οφέλη εις βάρος της ποιότητας ζωής του «κοσμάκη».
ΤοποΓράφει η Θέμις Μαυραντή
Του κοσμάκη, που δεν είναι ντε και καλά φουκαράς και πένης, αλλά καταντάει μικρούτσικος, αφού, θελημένα ή αθέλητα, σμικρύνεται-ευτελίζεται ως συνολική οντότητα, κάτω από το «βάρος» παρωπιδιασμένης κομματικής ένταξης, ή αδιάφορης ως προς τα κοινά στάσης, ή δια της αποχής από την χρήση των Δικαιωμάτων και των Υποχρεώσεών του: Από και Προς την ΠΟΛΙΤΕΙΑ, στην καθημερινότητά του. Έτσι, ο κόσμος χάνει το κύρος του, μεταλλάσσεται σε κοσμάκη, απομακρύνεται συν τω χρόνω από τα Αξιακά του Αρχέτυπα και από την ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ Ποιότητα Ζωής που Αυτά του Εγγυώνται!!!
Σ’ ένα τέτοιο λοιπόν πολιτικό, πολιτισμικό, κοινωνικό περιβάλλον όπου ο «κοσμάκης» έσερνε τα άρματα των «πράσινων» και των «βένετων» – που ήταν και οι κυρίαρχοι στην πολιτική αρένα, δεν ήταν δυνατόν να έχει στον πολιτικό ήλιο μοίρα, ένας άνθρωπος Απροσκύνητος – Ανένταχτος – Αδιάφορος από τα κάλλη της εξουσίας, έτσι όπως την έβλεπε τσίτσιδη εδώ κι εκεί να περιφέρει τα «έχει» της μέσα σε «ένα απέραντο φρενοκομείο» -κατά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή- και μέσα σε τούτην την «διεφθαρμένη χώρα» κατά τον σημερινό Πρωθυπουργό της.
Μέχρι τώρα, νομίζω, πως κάπως προσεγγίσαμε την εξήγηση στο «περίεργο» γιατί ο Δορύλαος Κλαπάκης -ο οποίος δεν σταμάτησε ούτε σε τρικυμίες των 9-10 μποφόρ να παλεύει για το Μαρούσι– δεν εξελέγη ποτέ, έστω ως Δημοτικός Σύμβουλος Αμαρουσίου…
Κατεβαίνει στις δημοτικές εκλογές ανελλιπώς -με δικό του συνδυασμό- από το 1982!!! (εκτός από μία φορά όπου συνέπραξε με τον συνδυασμό της Σοφίας Σακοράφα) και μόνο στις δημοτικές του 2006 κατάφερε να προσεγγίσει τη… βρύση, αλλά και πάλι νερό δεν ήπιε…
2006. Έτος με μεγάλες πολιτικές εντάσεις, όπου φαινόταν πλέον ανά το πανελλήνιον, πως το «πολιτικό παιχνίδι» ξέφυγε εντελώς, αφού το «νεόπλασμα» που το χειριζόταν είχε θεριέψει και είχε μείνει ανεξέλεγκτο να μολύνει ολόκληρη τη χώρα με παθογένειες μη αναστρέψιμες. Έτσι μολυσμένοι κι εμείς, όσο περνούσαν τα χρόνια, καταλαβαίναμε σιγά-σιγά πως κάτι δεν κάναμε καλά. Κι ήρθε το «Μνημόνιο» να μας επιβάλει την επαναφορά στον …ίσιο δρόμο, δια της αυστηράς πειθαρχίας μέσα στο: «ΑΝΑΜΟΡΦΩΤΗΡΙΟ η ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΕΛΛΑΣ».
Κυριακή 7 Νοεμβρίου του 2010. Στην Ελλάδα, διεξήχθησαν οι αυτοδιοικητικές εκλογές του «Καλλικράτη» αυτή τη φορά. Ο Καποδίστριας ξεπεράστηκε πλέον και εύχομαι κάποτε να φτάσουμε και στον… Ρίτσο που από εκεί που βρίσκεται θα τραγουδάει χαρούμενος: Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε, ήσυχα- ήσυχα κι απλά. Καταλαβαινόμαστε τώρα. Δεν χρειάζονται περ’σότερα!…» Και σε τούτες τις Δημοτικές Εκλογές στο Μαρούσι δεν χρειάστηκαν περισσότερα για τον Δορύλαο Κλαπάκη. Kαι αυτήν τη φορά, κατέβασε τον ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ χρισμάτων και κομμάτων συνδυασμό του, τον άχρωμο σαν το νεράκι της πηγής, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως πάντα και σήμερα, Δευτέρα 8 Νοεμβρίου -μία ημέρα μετά τις εκλογές- ο Δορύλαος Κλαπάκης, εξελέγη για πρώτη φορά στα χρονικά του, Δημοτικός Σύμβουλος Αμαρουσίου…
Παρατηρώντας λοιπόν τα πολιτικά ζητήματα των καιρών μας, κατάλαβα, ότι δεν υπάρχουν περίεργα φαινόμενα στην πολιτική σκηνή, που να μην εξηγούνται. Επειδή όμως ο καθένας μας δίνει τις εξηγήσεις που η οπτική του γωνία τού επιτρέπει, θα αποφύγω να πω το δικό μου συμπέρασμα –ως προς το θέμα Δημοτικές Εκλογές στο Μαρούσι και Δορύλαος Κλαπάκης– και θα καταθέσω ως πολίτις και ως Μαρουσιώτισσα (μετά την ψήφο μου) τις Θερμές μου Ευχαριστίες προς τον άνδρα που Έτσι αγωνίστηκε μέχρι σήμερα για τον Τόπο μου και να ευχηθώ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!…
