Η Ελλάδα στο στόχαστρο
Ενώ ο πόλεμος για την Ευρώπη τελείωσε το 1944, για την Ελλάδα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Τον στημένο εμφυλιακό πόλεμο απ’ τις σύμμαχες χώρες, διαδέχθηκαν αναταραχές στο δημόσιο βίο, διότι οι ξένοι μονίμως μπαίνανε στη μέση και με χίλια μέσα οδηγούσαν το λαό να αναδεικνύει άτομα που επέλεγαν αυτοί για τα συμφέροντά τους, τα οποία εφάρμοζαν σε βάθος χρόνου. Κάθε τόσο η Αθήνα καιγόταν από αναταραχές και διάφορα θύματα. Οι κυβερνήσεις άλλαζαν σαν τα σώβρακα και η Αθήνα καιγόταν συνεχώς. Και τότε ήρθαν τα τανκς.
Είναι Δευτέρα 16 Μαΐου, ακούω ΑΝΤ1 και στο παράθυρο ο Παπαδάκης έχει τον σπουδαίο Έλληνα καθηγητή Μπέη. Μέσα σε δυο μέρες, δικαιώθηκα άλλη μια φορά. Μεταξύ άλλων ο κ. Μπέης είπε: «Κατηγορώ κι εγώ, όλα όσα και σεις αποδίδετε στη χούντα, όμως η διαχείριση των οικονομικών του τόπου ήταν άψογη».
Κάποια στιγμή, μόλις είδαν ότι πάει το πράγμα να νομιμοποιηθεί με την κυβέρνηση Μαρκεζίνη, βρήκαν το Πολυτεχνείο, βρήκαν και τον πολιτικά αδαή Ιωαννίδη και χώρισαν την Κύπρο στα δύο. Προχώρησαν σε διάφορες διευθετήσεις και μέσα από διάφορα τερτίπια και ψέματα, έβαλαν την Ελλάδα -που την είχαν καταντήσει κοπάδι- στην Ε.Ε. Κατάργησαν το πολίτευμα και το έριξαν στην ανταλλαγή Προέδρων, ανάλογα με το ποιο κόμμα διοικούσε τον τόπο. Μόλις κέρδισε ο Ανδρέας, έγινε Πρόεδρος ο Εθνάρχης της πρωθυπουργικής Δημοκρατίας, ο οποίος άφησε το ’74 την ελληνική Κύπρο να διχοτομηθεί, γιατί του έπεφτε μακριά. Σε λίγο ο Σημίτης διαδέχθηκε τον Ανδρέα και στην πρεμιέρα, άρχισε να αμφισβητείται η κυριότητα νησίδων μας, απ’ τους Τούρκους. Τα Ίμια έγιναν γκρίζα ζώνη. Στη συνέχεια, το χρηματιστήριο άρπαξε τα αποθεματικά των μικροκαταθετών και το 2001 η Ελλάδα έχασε μαζί με την δραχμή της και την εθνική ανεξαρτησία της. Μέγας ευεργέτης μας ο Σημίτης. Ότι δεν κατάφερε ο άξονας το 1940-41, ατο κατάφερε η ανατολικογερμανίδα Μέρκελ. Τα δικά μας ανδράποδα, κλέβοντας και γλεντώντας, έφθασαν το δανεισμό της Ελλάδας σε δυσθεώρητα ύψη! Την καταστροφή συμπλήρωσε η λαθρομετανάστευση με την άδεια του κρατικού μηχανισμού.
Και όμως κάποιοι ιδιαίτεροι Έλληνες, λάτρεις του αρχαίου πνεύματος το είχαν διείδει, απ’ το 2002 και το περιέγραψαν όπως το ζούμε σήμερα. Μιλάω για τον Γιάννη Μαρκόπουλο που γνώρισα προσωπικώς προσφάτως στο Δήμο μας. Σας μεταφέρω κάποια σημαδιακά που προέβλεψε το 2002 στο περιοδικό Δαυλός σε μια συνέντευξή του.
Δαυλός 2002
Ο τίτλος ήταν «Γιάννης Μαρκόπουλος» υπότιτλος «ν’ αποβληθεί η Παλαιά Διαθήκη απ’ την Εκκλησία»…
Ο επιμεληθείς τη συνέντευξη κ. Παν. Κουβαλάκης, μιλάει με πολλή θέρμη για τον Γιάννη Μαρκόπουλο, διαπιστώνοντας τη δυνατότητα της ψυχής του να «κοινωνεί» των πνευματικών δυνάμεων της φυλής μας. Οραματίζεται την οικουμενική, την παγκόσμια Ελλάδα, την οποία νιώθει να φτάνει με γοργά βήματα, ενώ καταρρέουν στην επέλασή της, η θεοκρατία και ο δογματισμός. Βλέπει να γεννάται σύντομα ο νέος ελληνισμός. Αυτόν τον απαρτίζουν εκείνοι που σκέπτονται και δημιουργούν ελληνικά. Πιστεύει δε πως σύντομα αυτοί θα πάρουν τη σκυτάλη της Ιστορίας στα χέρια τους. Περιορίζομαι σε λίγα απ’ τα όσα προέβλεψε ότι θα μας συνέβαιναν. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος θεωρεί πως: «Το φως είναι η ακατάλυτη σύντροφος των Ελλήνων και ο καθένας από μας μέσα ’κει, καλλιεργεί τη γνώση και την συμπεριφορά του στη ζωή. Τη στάση του “είναι” του, με επιστήμη, τέχνη, διάλογο και γενεσιουργό διονυσιασμό, «όποτε οι καιροί σημαίνουν». Και λέει: «προβλέπω ότι οι εχθροί του ελληνισμού θα δώσουν σύντομα λυσσαλέες μάχες, για μεταβολή της νέας ζωοποιού ελληνικής πορείας, αλλά θα είναι όλες μάταιες στο τέλος. Το τοπίο κάθε τόσο θα ξεκαθαρίζει ακόμη και στις μικρολεπτομέρειες»! Θεωρεί ως νέα τάξη τον «παγκόσμιο ελληνισμό». «Με την άνοδό του και την αφύπνιση για την χρήση των ζωντανών στοιχείων του απώτερου και του νεότερου πολιτισμού των Ελλήνων, θα υλοποιηθούν οι προσπάθειες όλων όσων θεωρούν την αρετή ως γενεσιουργό δύναμη».
Σας περιέγραψα όλα αυτά, για να δώσω μια ανάσα ελπίδας, σε όσους απ’ τους αναγνώστες μας αισθάνονται ότι χάθηκαν τα πάντα.
Είναι γνωστό πως όπου υπάρχει κενό, αυτό πληρούται. Προσωπικά, πιστεύω και εύχομαι η πνευματική Ελλάδα των πανανθρώπινων αξιών να το συμπληρώσει όπως διέβλεψε ο Έλληνας συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος στο μακρινό 2002, στο περιοδικό Δαυλός, που είναι σβησμένος και που θέλω να πιστεύω, προσωρινά!
Εύχομαι υγεία και ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ.
