Λέγαμε παλαιότερα στα δημοσιογραφικά γραφεία ότι ο Αύγουστος είναι ένας μήνας ειδησεογραφικά νεκρός. Να, όμως, που φέτος στο Μαρούσι αυτό το… θεώρημα κατέρρευσε. Μέσα Αυγούστου, το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης επέλεξε να κάνει μία από τις σημαντικότερες συνεδριάσεις του, τις οποίες οι Μαρουσιώτες θα θυμούνται για πολλά χρόνια. Κι είναι από αυτές τις συνεδριάσεις που θα μπορούσε κάποιος, χωρίς κίνδυνο να λοιδωρηθεί, να χαρακτηρίσει ως ιστορική.
Του Θάνου Σταθόπουλου
Η σοβαρότητα της συνεδρίασης φάνηκε από την αρχή. Η αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Αμαρουσίου ήταν κατάμεστη από πολίτες, ενώ -για πρώτη φορά- στα έδρανα των δημοτικών συμβούλων δεν υπήρχε ούτε ένα κάθισμα κενό. Άλλη μια «πρωτιά», που υποδήλωνε κι αυτή την κρισιμότητα της συνεδρίασης, ήταν ότι η διαδικασία ξεκίνησε ακριβώς στην ώρα της, χωρίς ούτε ένα λεπτό καθυστέρησης.
Ωστόσο, υπήρχε κάποια χωροταξική αλλαγή, που μάλλον προϊδέαζε ότι τούτη η συνεδρίαση του Σώματος κάτι σημαντικό θα έβγαζε. Στο προεδρείο δεν υπήρχαν παρά μόνο ο δήμαρχος Γιώργος Πατούλης, πλαισιωμένος από τους επικεφαλής των παρατάξεων της μειοψηφίας Ηλία Γιαννακάκο, Νίκο Μπουντούρογλου, Λευτέρη Μαγιάκη, Δορύλαο Κλαπάκη και Δημήτρη Πολυχρονιάδη.
Όλοι κοιτούσαμε τον δήμαρχο, περιμένοντας να ξεκινήσει τη συνεδρίαση, κάνοντας την εναρκτήρια τοποθέτηση. Ωστόσο, τον λόγο πήρε πρώτος ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, ο οποίος μίλησε με καυστική γλώσσα για την κρίσιμη οικονομική κατάσταση στην οποία έφεραν τον Δήμο η προηγούμενη και η νυν δημοτική αρχή, αλλά και η στάση της κεντρικής εξουσίας. Προς έκπληξη όλων, όμως, δεν έμεινε εκεί. Προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας ότι «η κρισιμότητα της στιγμής επιβάλλει σε όλους μας να καθήσουμε στο ίδιο τραπέζι και να βρούμε εφαρμόσιμες λύσεις για να διασώσουμε τον Δήμο και να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθλαμού τις κοινωνικές υπηρεσίες που αυτός παρέχει στους δημότες του».
Πριν προλάβουμε να συνέλθουμε από την έκπληξη, τον λόγο έλαβε ο Δορύλαος Κλαπάκης, ο οποίος -αν και δεν έχασε την ευκαιρία να «ξιφουλκήσει» κατά των επιλογών του δημάρχου- δήλωσε παρών στη συστράτευση για την οικονομική ανάκαμψη του Δήμου και υποσχέθηκε ότι από την πλευρά του θα περιορίσει οποιαδήποτε παρέμβαση εμποδίζει την απρόσκοπτη λειτουργία κι ανάπτυξη των υπηρεσιών της πόλης.
«Έχουμε επεξεργασμένες προτάσεις για την έξοδο του Δήμου από την παρούσα κρίση, τις οποίες έχουμε ήδη καταθέσει στον δήμαρχο», ξεκίνησε την ομιλία του ο Λευτέρης Μαγιάκης, ο οποίος τόνισε ότι η παράταξή του, αν και δεν μπορεί να παραγράψει τις ευθύνες όσων διοίκησαν για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, παρ’ όλα αυτά δεν μπορεί ν’ απουσιάσει από το προσκλητήριο για τη σωτηρία του Δήμου.
Ο Νίκος Μπουντούρογλου, που έλαβε στη συνέχεια τον λόγο, έκανε ακόμη μεγαλύτερο άλμα. Δηλώνοντας ότι παραμένει πιστός στις αρχές του κόμματός του και συμμερίζεται τις απόψεις του για τους υπεύθυνους της σημερινής κρίσης και το πώς θα βγούμε από αυτήν, πρόσθεσε ότι στο Μαρούσι δεν περισσεύει κανείς σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Στο πλαίσιο αυτό, όπως είπε, θα δουλέψει σκληρά ώστε ο Δήμος να επανέλθει σε τροχιά οικονομικής εξυγίανσης, με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες για τα πλατιά λαϊκά στρώματα των Μαρουσιωτών.
Και οι εκπλήξεις είχαν συνέχεια. Ο Ηλίας Γιαννακάκος ξεκίνησε την ομιλία του με μια αποτίμηση της σημερινής οικονομικής κατάστασης, κάνοντας το εξής σχόλιο: «Για τη σημερινή άσχημη οικονομική εικόνα του Δήμου η ευθύνη βαρύνει και τη δική μας παράταξη. Διαχειριστήκαμε για χρόνια τις τύχες αυτής της πόλης και συμβάλαμε κι εμείς στην αλόγιστη σπατάλη του δημοτικού χρήματος. Σήμερα, λοιπόν, έχουμε χρέος να συνεργαστούμε με τη διοίκηση, για να αποκαταστήσουμε τα λάθη που έγιναν.
Δεν απεμπολούμε τις ιδέες μας και τις αρχές μας. Αλλά σε κάθε περίπτωση, θα βάλουμε το συμφέρον της πόλης πάνω από το παραταξιακό συμφέρον μας. Εξάλλου, θα θέλαμε στις επόμενες εκλογές ν’ αναμετρηθούμε με τον δήμαρχο για το ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τα πλεονάσματα αυτής της πόλης και όχι τα μεγάλα ελλείμματά της».
Τα μάτια όλων στράφηκαν στον δήμαρχο. Ο Γιώργος Πατούλης σηκώθηκε κι αγκάλιασε έναν προς έναν τους επικεφαλής των παρατάξεων της μειοψηφίας. Στη συνέχεια γύρισε στη θέση του και πήρε τον λόγο:
«Πριν λίγη ώρα συνομιλούσα στο γραφείο μου με τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων. Αποφασίσαμε ότι μόνο όλοι μαζί μπορούμε να βγάλουμε τον Δήμο από το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο.
Ξέρω ότι υπήρξαν πολλά από την πλευρά της διοίκησής μου που θα μπορούσαν να γίνουν, αλλά δεν έγιναν. Ξέρω επίσης ότι καθυστερήσαμε σημαντικά στη λήψη κάποιων σημαντικών αποφάσεων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υποτιμήσαμε το μέγεθος των προβλημάτων. Η γενικότερη οικονομική κρίση επέδρασε μεν σημαντικά στην επιδείνωση των οικονομικών του Δήμου μας, αλλά αυτό δεν μας απαλλάσσει από τις δικές μας ευθύνες.
Με τους επικεφαλής των παρατάξεων αποφασίσαμε να κάνουμε μια Επιτροπή Διαχείρισης Οικονομικής Κρίσης, μέσω της οποίας θα καταρτίσουμε τους επόμενους προϋπολογισμούς. Αναλυτικά στοιχεία θα δοθούν σε επόμενες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου μας. Προς το παρόν, αυτό για το οποίο μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι ότι αποτελεί κοινή απόφαση όλων όσων βρισκόμαστε σε αυτήν την αίθουσα να ξαναδώσουμε στο Μαρούσι τη δυναμική που του αξίζει».
Η τελευταία φράση του δημάρχου καλύφθηκε από τα δυνατά χειροκροτήματα των παραβρισκομένων. Όρθιοι όλοι, δημοτικοί σύμβουλοι, κοινό και δημοσιογράφοι επευφημούσαν τους εκπροσώπους του κορυφαίου δημοκρατικού θεσμού της πόλης.
Αναζητούσα το κινητό μου τηλέφωνο, για να ειδοποιήσω την εφημερίδα για τη μεγάλη είδηση. Το χέρι μου έπιασε ένα φάκελο που έγραφε: «Πρόγραμμα Αποκατάστασης Οικονομικής Λειτουργίας για την Ένταξη στις Ρυθμίσεις του Άρθρου 49 του Ν. 3943/2011. Καθώς ξεφύλλιζα τις σελίδες του προγράμματος, κρύος ιδρώτας άρχισε να με λούζει. Ξαφνικά έπαψαν τα παρατεταμένα χειροκροτήματα, χάθηκε ο κόσμος και η αίθουσα συνεδριάσεων εξαφανίστηκε. Απέμεινα μόνος, να κοιτάζω το ταβάνι του δωματίου, Αύγουστο μήνα, σε κάποιο χωριό της Αχαΐας.
Όνειρα θερινής νυχτός, σκέφτηκα χαμογελώντας. Ή, κάπως έτσι θα μπορούσε κάποτε να γραφτεί η Ιστορία, στο Μαρούσι αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα.
