Σκέφθηκα όμως αυτό που είχε κάνει η πρώτη μου εξαδέλφη, η μεγάλη Μαρία Κάλλας, όταν ο συνάδελφος και φίλος της Giuseppe di Stefano, ζήτησε τη βοήθειά της την εποχή που η κόρη του ήταν βαριά άρρωστη από λευχαιμία. Η εξαδέλφη μου, έκανε σειρά ρεσιτάλ μαζί του ώστε να τον βοηθήσει οικονομικώς. Στην προκειμένη περίπτωση εγώ δεν θα τραγουδήσω. Αλλά θα προσπαθήσω να φωνάξω και να ζητήσω να πάψει η αδικία εις βάρος των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες.
Πιστεύω ότι κανένας πολιτικός, κανένας νομοθέτης, κανένας δανειστής μας από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, δεν θα ήθελε να βρεθεί στη θέση της Κωνσταντίνας και της οικογενείας της. Η Κωνσταντίνα και ο μπαμπάς της δεν ζήτησαν οικονομική βοήθεια. Ζήτησαν το δίκαιο που η ηθική -όχι ο οίκτος- επιβάλλει και εφ’ όσον η ασθένειά της δεν την έχει εμποδίσει στην εργασία της. Ζήτησαν την παρηγοριά για μία περίπτωση που κάνει την Κωνσταντίνα να διαφέρει από όλους εμάς τους υγιείς. Εμείς δεν γνωρίζουμε ποιο θα είναι το μέλλον μας. Η Κωνσταντίνα το γνωρίζει, γιατί φρόντισε μία τέτοια ατυχία να της το προδιαγράψει.
Γι’ αυτό απευθύνθηκα σ’ εσάς, Κυρία. Είστε όλα όσα προανέφερα στην αρχή της επιστολής μου και επίσης είστε η σύζυγος του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, που τήρησε διαλλακτική και φιλική στάση απέναντι στο λαό μου. Σαν άνθρωπος της Τέχνης και του Πνεύματος που τολμώ να πω ότι είμαι, δεν μπορώ να σιωπώ σε αδικίες που τις κρίνω κατάφωρες. Γι’ αυτό αποφάσισα να κάνω μία κίνηση και να ζητήσω απ’ όλους όσους τολμούν να εναντιώνονται στο να καταλήξει ο Άνθρωπος να γίνει απάνθρωπος, να βοηθήσουμε να χαμογελάσουν τα μάτια της Κωνσταντίνας ξανά και να μη σκοτεινιάσουν κι άλλα μάτια με παρόμοιες δυστυχίες.
Βοηθήστε, Κυρία Μπρούνι, με όποιον τρόπο μπορείτε, σας παρακαλώ, ώστε να ακουστεί η φωνή των γυναικών που ενωμένες μπορούν να θαυματουργήσουν. Μια κοπέλα με σκλήρυνση κατά πλάκας, αντί να σκύψει το κεφάλι στη μοίρα και να υποστεί τη σκληρότητα των «συνανθρώπων», ζητά θαρραλέα αυτό που δικαιούται: Το δικαίωμα στην εργασία.
Πρέπει να κάνουμε τους απανταχού πάνσκληρους δήθεν τηρητές των νόμων να καταλάβουν ότι η χώρα, ή όποια χώρα βρεθεί ίσως στη θέση της δικής μας, δεν θα σωθεί από το χρέος της, απολύοντας μία γυναίκα που βρέθηκε σ’ αυτή τη θέση. Μια φωτεινή αχτίδα θα είναι η φωνή σας, πάνω από μία Ευρώπη που δεν πρέπει να ξεχάσει ότι πρωτεύουσα σημασία έχει ο άνθρωπος, η ζωή και μετά το χρήμα.
Ευχαριστώντας Σας, προσδοκώ σε μια απάντησή σας.
Νινόν Δημητριάδου – Καμπούρη
Μονωδός Όπερας – Λογοτέχνις
ΡΑΔΙΟ ΑΝΤΑΡΑ, στους 2012 μ.Χ. Κύκλους – όπου η Ανθρωπιά προσεγγίζεται μέσω του Ονείρου. Ακούστηκε η «μονωδία» της Νινόν Καμπούρη, την οποία αγαπώ διπλά, γιατί με αξίωσε -μέσα από την Προσφορά στον Τόπο της και το Παλετιό της για το… «Καλό Ξημέρωμα» στις κοινωνίες των ανθρώπων- να την ΚΑΜΑΡΩΝΩ! (Αναζήτηση ζωής για μένα. Να καμαρώνω τους ανθρώπους, αλλά…) Σήμερα λοιπόν διάβασα την επιστολή – κραυγή – έκκληση προς μια ψυχή εκτός… Ελλάδος, αφού στη χώρα μας για… «τους τηρητές των νόμων» οι ζωές των ανθρώπων, μετράνε -τώρα πια- όσο και τα σφαχτά της κρεαταγοράς, γιατί δεν θέλουν να αφουγκραστούν πως…«Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα…».
Καααλή σας μέρα.
