Λοιπόν, βρήκα τι μας φταίει! Δεν είναι η διαφθορά του πολιτικού συστήματος, δεν είναι το γεγονός ότι είναι σφιχταγκαλιασμένο με τη διαπλοκή, και χορεύουν τσικ του τσικ (μάγουλο με μάγουλο, επί το ελληνικότερον). Όοοοχι, δεν είναι αυτά τα απαράδεκτα φαινόμενα που ευθύνονται για τα κακά μας χάλια. Αμέ τι νομίσατε; Επειδή εξαρθρώθηκε κύκλωμα τοκογλυφίας στη Θεσσαλονίκη, στο οποίο μετείχαν ένα στέλεχος του ΣΔΟΕ, ένας μεγαλοδημοσιογράφος (τι δε θα ’δινα να μάθω ποιος είναι, που βγαίνουν στο γυαλί και κάνουν τους τιμητές των πάντων), και άλλα πρόσωπα υπεράνω υποψίας, αυτό ήταν, τελειώσαμε με το κακό; Πριτς! Αυτοί όλοι παιδί μου, είναι σαν τη Λερναία Ύδρα, κόβεις ένα κεφάλι και ξεφυτρώνουν άλλα στη θέση του. Πάντως, σας το ξαναλέω: δεν είναι αυτοί η πηγή του κακού. Η πηγή του κακού βρίσκεται στη δύσκολη όψη που σχηματίζει η Αφροδίτη με τον Πλούτωνα.
Της Βασιλικής Πιτούλη, www.bibliofagos.vasilikipitouli.gr
Ναι, καλέ, να μην προλάβω να ξαναγράψω Βούκινο! Τι πιο ιερό όρκο να δώσω, η γυναίκα; Η Αφροδίτη λοιπόν, αυτό το θεϊκό ξέκωλο (μετά συγχωρήσεως) ησυχία δεν έχει. Αφού αναδύθηκε από της Κύπρου τα νερά κάποιες χιλιάδες χρόνια πριν, έχει βρει το ελιξίριο της αιώνιας νεότητας, και δε λέει να το βάλει κάτω. Εντάξει, είναι και ολίγον θεά, βέβαια. Κόρη του Δία, ή κάνω λάθος; Ας με διορθώσουν οι φιλόλογοι – σιγά που θα ασχοληθούν, τώρα με το μισθό της πείνας, που μειώθηκαν και τα ιδιαίτερα, ούτε ψύλλος στον κόρφο τους… Η Αφροδιτούλα λοιπόν ήταν υπερβολικά ζωηρή, και ο Δίας είπε να την παντρέψει, μπας και ησυχάσει. Αμ δε; Της έδωσε έναν άντρα κουτσό, θεό βέβαια, τον Ήφαιστο, ο οποίος δεν την πρόφταινε με τίποτε. Έτσι κι εκείνη απέκτησε νόμιμο εραστή, τον Άρη. Σιγά που θα τον άφηνε: κοτζάμ θεός του πολέμου, νταβραντισμένος, σφριγηλός, ήταν ό,τι έπρεπε για την ανήσυχη θεά του έρωτα. Ο έρωτας είναι πόλεμος, το ’χω πει και στα βιβλία μου. Δε συμφωνείτε;
Τακίμιασε λοιπόν η Αφροδίτη με τον Άρη, και μετά άρπαζε πού και πού κανένα τεκνό, έτσι για την ποικιλία. Άμα έχεις σύζυγο και εραστή, όσο να ’ναι, μια πληρότητα τη νιώθεις. Έλα όμως που τώρα, μέρες που είναι, αποφάσισε να μπει σε δυσαρμονική όψη (καλέ, καλέ, πού ακούστηκε) με τον Πλούτωνα! Ναι, παρακαλώ, το θεό του κάτω κόσμου! Αυτόν που είναι μεν πλανήτης – αν και αυτό αμφισβητείται τώρα τελευταία, λένε οι επιστήμονες – αλλά ήταν και θεός, και μάλιστα δωροδόκησε τη θεά Δήμητρα (όχι τη Λιάνη-Παπανδρέου, βεβαίως, βεβαίως, την άλλη, την προϊστορική, που είχε το ιερό της στην Ελευσίνα) δωροδόκησε λοιπόν τη Δήμητρα να του καταφέρει την κόρη της την Περσεφόνη. Τι σου ήταν αυτοί οι αρχαίοι θεοί… δεν παιζόταν η πονηριά τους. Την έκανε λοιπόν γυναίκα του την Περσεφόνη ο Πλούτωνας, και βασίλισσα του κάτω κόσμου. Ανατριχιάζω μόνο που το σκέφτομαι, τέτοια τύχη, να σου λείπει. Η δύσκολη όψη μεταξύ Πλούτωνα και Αφροδίτης (ακούσατε, παρακαλώ;) ευθύνεται για όλα τα δεινά που τραβάμε ως χώρα, αλλά και ως άνθρωποι. Ενώ μερικοί είναι κωλόφαρδοι, τους ευλογεί η Αφροδίτη με μακρόχρονη επίσκεψη στο ζώδιό τους, πάει από πάνω τους και κάνει αρμένικη βίζιτα.
Πού τα μαθαίνω όλα αυτά; Πού αλλού, στην Άση Μπίλιου. Μου κάνει εντατικό φροντιστήριο. Θρονιάζεται στο θρόνο της που φαντάζομαι ότι θα τρίζει από το βάρος, και αρχίζει να λέει. Εγώ την ακούω στην κυριολεξία με θρησκευτική ευλάβεια, κρατάω και σημειώσεις.
«Κυρία Μπίλιου μου» θέλω να τη ρωτήσω, αλλά δεν τολμώ, «πώς είναι το αληθινό σας όνομα; Μήπως Ασημίνα;» Φοβάμαι μήπως παρεξηγηθεί, και δεν είναι ο σκοπός μου. Αμέ η άλλη, η Λίτσα Πατέρα; Τα μάθατε, τα μάθατε; Η Λίτσα κάηκε, έπιασε το χεράκι της στην πρέσα! Εκεί που προειδοποιούσε τους Διδύμους, τους Παρθένους, τους Τοξότες και τα Ψάρια να μην τρέχουν, την πάτησε η ίδια. Την έπιασε η πανσέληνος και έκανε βαβά, βγήκε με το χεράκι στον επίδεσμο. Άχου το καλέ, και είναι μικρούλι… Μην κλαίτε, μέχρι να παντρευτείτε, θα γιάνει. Να το τώρα, φοβάμαι ότι θα παρεξηγηθούν. Καλέ, καλέ, μην είστε κακές, εγώ διαφημίζω την τέχνη σας. Κάθομαι και δουλεύω για σας. Λίγο είναι;
Λοιπόν, αγαπητές μου τηλεοπτικές αστρολόγες, θα με βοηθήσετε; Πρέπει βέβαια να σας πω μερικά πράγματα για μένα. Λοιπόν, είμαι Ζυγός με ωροσκόπο Τοξότη. Καταστροφή, ε; Δεν ξέρω, μπορεί να ’ναι και καλό. Αέρα πατέρα ο Ζυγός, φωτιά ο Τοξότης, τρέχω και δε φτάνω. Τη σελήνη νομίζω ότι την έχω στους Διδύμους, αλλά όρκο δεν παίρνω. Το πρόβλημά μου είναι με την Αφροδίτη: πότε θα μου χαρίσει τα δώρα της, η ευλογημένη; Αναρωτιέμαι. Εντάξει, για να λέω την αλήθεια, μέχρι τώρα παράπονο δεν έχω. Αλλά όταν ακούω για την αρμένικη βίζιτα που κάνει σε άλλους, όσο να ’ναι η ζήλια μου τσιμπάει την καρδιά. Εσείς που έχετε τα μέσα, πείτε της κανένα καλό λογάκι. Την περιμένω, να της πείτε. Μην το ξεχάσετε, σας εξορκίζω σε ό,τι έχετε ιερό.
