Με την πρωινή δροσούλα, ένας «νεόκοπος» συνταξιούχος επισκέπτεται με το ανάλογο «χτυποκάρδι» τα γραφεία του ΚΑΠΗ Αμαρουσίου της οδού Μεσογείων, για να εκδώσει ταυτότητα μέλους. Φαντάζει λίγο αταίριαστος δίπλα στους υπόλοιπους ασπρομάλληδες που πίνουν το καφεδάκι τους, αλλά συνειδητοποιεί παράλληλα ότι μπήκε στην έβδομη δεκαετία της ζωής του…
Μετά τα τυπικά γραφειοκρατικά, η συμπαθέστατη υπεύθυνη του ΚΑΠΗ ζητά «φωτοτυπία ταυτότητας». Ο αιτών δεν φρόντισε να την έχει μαζί του, αλλά υπόσχεται να επανέλθει σύντομα. Η υπεύθυνη τού συνιστά να δοκιμάσει ακριβώς δίπλα, στα γραφεία του ΚΕΠ της οδού Μεσογείων, όπου υπάρχει φωτοτυπικό, ώστε να αποφύγει την επιπλέον ταλαιπωρία.
Στο ΚΕΠ υπάρχει μόνο μια υπάλληλος που εξυπηρετεί μια κυρία, ενώ αναμένει ακόμη μια στην ουρά. Δειλά και με τη μέγιστη δυνατή ευγένεια, το υποψήφιο μέλος του ΚΑΠΗ ρωτά την υπάλληλο αν μπορεί να τον εξυπηρετήσει, έστω και «κατ’ εξαίρεση». Εκείνη, με ύφος αποφασιστικό τον ρωτά αν τον έστειλε η «κυρία από δίπλα» και κατόπιν, προσέξτε: παίρνει την ταυτότητα εγκαταλείπει τη θέση και ολόκληρο το γραφείο του ΚΕΠ, «πετάγεται» δίπλα στο ΚΑΠΗ, προφανώς «τα χώνει» στην υπεύθυνη (και συνάδελφό της, στο πλαίσιο του Δήμου Αμαρουσίου…) και με την ίδια αποφασιστικότητα, επιστρέφει την ταυτότητα στον εμβρόντητο συνταξιούχο, λέγοντάς του με… υπηρεσιακό ύφος ότι «σε 250 μέτρα υπάρχει κατάστημα με φωτοτυπικό»!
Βγαίνοντας, ο ταραγμένος από την σοβαρότητα των εξελίξεων συνταξιούχος, κοιτά την ταμπέλα που κρέμεται μπροστά στο γραφείο: «Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών», μουρμουρίζει στωικά, πηγαίνοντας προς το πλησιέστερο κατάστημα με φωτοτυπικό…
Χρήστος Α. Φωτιάδης
