Με το αμερικανικό πολιτικό θρίλερ του 1976 «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου» (All the President’s Men), σε σκηνοθεσία του Άλαν Τζέι Πάκουλα, συνεχίζει τις προβολές της η Κινηματογραφική Λέσχη του Μορφωτικού και Εξωραϊστικού Ομίλου (Μ.Ε.Ο) Νέου Ψυχικού.
Η ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο των δημοσιογράφων Καρλ Μπέρνσταϊν και Μπομπ Γούντγουορντ, πραγματεύεται τις έρευνες πάνω στο σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ και έχει χαρακτηριστεί από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Η ταινία θα προβληθεί στη μεγάλη οθόνη την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026, στις 20:30 με ελεύθερη είσοδο.
Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου | All the President‘s Men
1976 ‧ Θρίλερ/Ταινία μυστηρίου ‧ 2 ώ. 18 λ.
Στις 17 Ιουνίου 1972 στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ, παραμονές της εκλογής του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον, μια ομάδα ανδρών εισβάλλει στα γραφεία των δημοκρατικών και συλλαμβάνεται από την αστυνομία. Οι άνδρες αυτοί περνούν από δίκη, αλλά χωρίς να δώσουν εξηγήσεις και αφήνοντας πολλά ερωτηματικά στην κοινή γνώμη. Λίγες μέρες αργότερα ο Νίξον εκλέγεται ξανά.
Η ταινία του Άλαν Τζ. Πάκουλα δεν αφηγείται απλώς ένα πολιτικό σκάνδαλο· καταγράφει με σχεδόν ντοκιμαντερίστικη ακρίβεια τη διαδικασία της δημοσιογραφικής έρευνας και τη σταδιακή αποκάλυψη μιας αόρατης αλλά πανίσχυρης εξουσίας.
Η αφήγηση ξεκινά χαμηλόφωνα, σχεδόν ασήμαντα: μια διάρρηξη στα γραφεία της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών στο συγκρότημα Watergate. Το γεγονός μοιάζει αρχικά με μια συνηθισμένη αστυνομική είδηση. Ωστόσο, από τις πρώτες κιόλας σκηνές, η ταινία υπονοεί ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο Bob Woodward, νεαρός και σχετικά άπειρος ρεπόρτερ της Washington Post, αντιλαμβάνεται ότι οι συλληφθέντες δεν ταιριάζουν στο προφίλ απλών διαρρηκτών: διαθέτουν ακριβό εξοπλισμό παρακολούθησης, συνδέσεις με τη CIA και έναν απροσδόκητα ισχυρό νομικό μηχανισμό υποστήριξης.
Η είσοδος του Carl Bernstein μετατρέπει την υπόθεση σε συλλογική έρευνα. Οι δύο δημοσιογράφοι δεν παρουσιάζονται ως ηρωικές φιγούρες με έτοιμες απαντήσεις, αλλά ως άνθρωποι που αμφιβάλλουν, συγκρούονται και κάνουν λάθη. Η δυναμική τους –η επιμονή του Bernstein και η μεθοδικότητα του Woodward– αντικατοπτρίζει δύο συμπληρωματικές όψεις της ερευνητικής δημοσιογραφίας.
Κεντρικό ρόλο παίζει το περιβάλλον της εφημερίδας. Ο αρχισυντάκτης Ben Bradlee λειτουργεί ως ηθικό και επαγγελματικό φίλτρο: απαιτεί αποδείξεις, διασταύρωση, απόλυτη ακρίβεια. Η ταινία επιμένει στη λεπτομέρεια των τηλεφωνημάτων, των σημειώσεων, των επαναλαμβανόμενων διαψεύσεων — μια συνειδητή επιλογή που μετατρέπει τη ρουτίνα της έρευνας σε κινηματογραφική ένταση.
Η πιο μυστηριώδης παρουσία είναι ο «Deep Throat», η ανώνυμη πηγή του Woodward. Δεν προσφέρει έτοιμες απαντήσεις, αλλά κατευθύνσεις και προειδοποιήσεις. Οι νυχτερινές συναντήσεις στο υπόγειο γκαράζ, γυρισμένες με σκοτεινό φωτισμό και αποστασιοποιημένη σκηνοθεσία, μετατρέπουν την πληροφορία σε κάτι σχεδόν απαγορευμένο, επικίνδυνο. Η φράση «ακολούθησε το χρήμα» συνοψίζει τη λογική της έρευνας αλλά και τη φιλοσοφία της ταινίας: η εξουσία αποκαλύπτεται όχι μέσα από λόγια, αλλά μέσα από διαδρομές χρηματοδότησης και σιωπές.
Σταδιακά, οι δημοσιογράφοι συνδέουν τη διάρρηξη με την Επιτροπή Επανεκλογής του Προέδρου και με πρόσωπα που βρίσκονται όλο και πιο κοντά στον πυρήνα του Λευκού Οίκου. Όσο ανεβαίνουν στην ιεραρχία της εξουσίας, τόσο μεγαλώνει και η αβεβαιότητα: οι πηγές φοβούνται, οι διαψεύσεις πληθαίνουν, και η αίσθηση ότι «κάτι πολύ μεγαλύτερο» κρύβεται από πίσω γίνεται κυρίαρχη.
Η ταινία δεν ενδιαφέρεται για θεαματικές αποκαλύψεις, αλλά για την ψυχολογία της αναζήτησης της αλήθειας μέσα σε ένα σύστημα που αντιστέκεται σθεναρά στη διαφάνεια. Ο φόβος, η απομόνωση και η αμφιβολία διαπερνούν τους ήρωες, καθώς συνειδητοποιούν ότι η έρευνά τους δεν αγγίζει απλώς ένα κόμμα ή μια καμπάνια, αλλά τον ίδιο τον μηχανισμό της κρατικής εξουσίας.
Ειδήσεις από τον Δήμο Φιλοθέης-Ψυχικού στο amarysia.gr
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
