Ο μήνας Αύγουστος υπήρξε μοιραίος για τον Ελληνισμό ● Ήταν 13 Αυγούστου του ’22 όταν έσπασε το μέτωπο της Μικράς Ασίας. Τότε ο στρατός μας είχε φθάσει σχεδόν στην Άγκυρα.
Ήταν 15 Αυγούστου του ’40, ανήμερα της Παναγίας, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν την Έλλη στο λιμάνι της Τήνου. Αυτό το γεγονός οδήγησε τον Μεταξά να ετοιμάσει την Ελλάδα για τον πόλεμο που ερχόταν.
Γράφει η Χαριτίνη Καλαμπόκη, Δημοσιογράφος
● Ήταν 29 Αυγούστου το ’49, που τελείωσε ο αιματηρός αλληλοσπαραγμός στο Γράμμο-Βίτσι. Τεράστιες ήταν οι καταστροφές σε ανθρώπινο δυναμικό, κάπου 150.000 νεκροί και καταστροφή 4 τρις δραχμών σε υλικές ζημιές.
● Ήταν 14-16 Αυγούστου του ’74, που ολοκληρώθηκε το έγκλημα του Αττίλα ΙΙ, που σκλάβωσε το 38% του νησιού μας. Ήταν τότε που ο ανακάμψας από τους Παρισίους εθνάρχης, ο οποίος δια του δοσιλογικού δόγματος, είπε «η Κύπρος κείται μακράν».
● Επαναλαμβάνω, αν δεν υπάρχουν εσωτερικοί εφιάλτες όπως έγινε το ’74, τα κράτη δεν πέφτουν. Εμείς παραδώσαμε την Κύπρο στον Αττίλα. Δυστυχώς τα σημερινά δεινά του νησιού είναι η συνέχεια των όσων βίωσε προ 40 ετών η Κύπρος.
● Είναι Αύγουστος του 2013 που η Ελλάδα διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη. Όταν το αίμα των γονιών μας, την ελευθέρωνε από τους Τούρκους και λοιπούς κατακτητές, εμείς παραδίδουμε την πατρίδα στους ηττημένους του ’40 Γερμανούς. Όσοι ευθύνονται θα το πληρώσουν ακριβά.
Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ
Ένας αριθμός εφημερίδων της Κυριακής έφεραν τον πατέρα της νίκης του ’40 στην επικαιρότητα. Διαβάζω στην Α1 για το χρέος του 1935 και πως το αντιμετώπισε ο Μεταξάς.
«Η οικονομική κρίση του 1920, όπως ήταν επόμενο επηρέασε όλον τον τότε κόσμο, καθώς και την Ελλάδα.
Όπως πάντα γίνεται στον τόπο μας, θεώρησαν πως η κρίση ήταν πολιτική και ζήτησαν το άνοιγμα των αγορών για λόγους ανταγωνιστικούς.
Είδαν όμως καθ’ οδόν πως η πασέντζα δεν έβγαινε και άρχισαν να προβληματίζονται. Εκείνη την περίοδο πρωθυπουργός ήταν ο Δεμερτζής, είχε υπουργό Στρατιωτικών τον Ιωάννη Μεταξά.
Από το 1909 με την έλευση του Βενιζέλου στην διακυβέρνηση της χώρας, που του είχε παραδοθεί από τον Ζορμπά, δημιουργήθηκε ο πρώτος διχασμός.
Ο Γεώργιος Β’ για να εμποδίσει τον διχασμό και να προστατεύσει τον τόπο από τους κινηματίες του ’35 που θα επανήρχοντο στο στράτευμα, όρισε πρωθυπουργό τον Μεταξά για να αποφύγει τα χειρότερα που έρχονταν λόγω των απαιτήσεων των ομολογιούχων (πράγμα που ζούμε και σήμερα). Όταν ανέλαβε ο Μεταξάς τους είπε πως θα τους καταβάλει το 40% των τόκων για τα έτη 1935-1937.
Το ’37 το συμβούλιο των ομολογιούχων μέσω της αγγλικής κυβέρνησης ζήτησε αύξηση στο 50% ή στο 45%.
Ο Μεταξάς αρνήθηκε να υποκύψει. Παρήγγειλε λοιπόν στην αγγλική κυβέρνηση πως η Ελλάδα θέλει να είναι φίλη της Αγγλίας αλλά θα πρέπει η Αγγλία να θέλει να είναι φίλη της Ελλάδας και να μην την κακομεταχειρίζεται χωρίς να λογαριάζει ούτε επ’ ελάχιστον τη φιλοτιμία μας».
Περίεργη λέξη το φιλότιμο, πράγμα που δεν διαθέτουν αυτοί που κυβερνάνε σήμερα τον τόπο.
Ο Μεταξάς ήταν πολεμιστής και ήξερε την αρχαία ρήση που λέει «το στρατεύεσθαι εστί πολιτεύεσθαι και το πολιτεύεσθαι εστί στρατεύεσθαι».
Εδώ και καιρό είχα γράψει στην Αμαρύσια, πως ο Μεταξάς κατέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δικαιώθηκε για λογαριασμό των Ελλήνων.
Όταν πρόκειται περί ανθρωπιστικής καταστροφής τότε τα χρέη θεωρούνται επαχθή και διαγράφονται οι τοκογλυφικές επιβαρύνσεις. Αυτήν την απόφαση επικαλέσθηκε η Βραζιλία και διέγραψε τα χρέη της ως προς τα κράτη και εξυπηρέτησε μόνον τα χρέη προς τους ιδιώτες.
Αυτά είναι από την αναφορά εν εκτάσει της Εφημερίδας Α1.
