Εν τω μεταξύ… Ενώ η ζωή συνεχίζεται –ως ενέργεια μέσα στο Σύμπαν– η επιβίωση του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη Γη, όλο και πιο δύσκολη, περίπλοκη, ανασφαλής γίνεται.
Τα διεθνή γεγονότα τα οποία σκιαγραφούν έναν κόσμο σκέτο τρελοκομείο, εντείνουν την ανασφάλεια των ανθρώπων.
ΠεριΓράφει η Θέμις Μαυραντή
Εκείνην, που σχετίζεται με το παρόν, αλλά προ πάντων, στοχεύει στο μέλλον το οποίο αφορά στα παιδιά τους.
Εμείς εδώ, οι της Ελλάδος, κάτοικοι του αυτού γεωγραφικού μήκους και πλάτους από αρχαιοτάτων χρόνων, αποθεώσαμε μία ακόμη φορά στην Ιστορία μας Την… Αφορμή, αποστείλαμε στο Μαντείο των Δελφών το ερώτημα περί της Αιτίας, αφού οι της πατρίδος μας νεοταγοί, καλούνται «ξανά» να αντιμετωπίσουν τον ΞΑΦΝΙΚΟ «εχθρό», τον οποίο μοσχανάθρεψαν στους κόλπους τους.
Τούτη τη φορά –Ανταριασμένοι μου συγκάτοικοι στη γη της «φαιδράς πορτοκαλέας»– ο Ξαφνικός Εχθρός, ο οποίος ξεσάλωσε τα δυο τουλάχιστον προηγούμενα χρόνια: Δέρνοντας (ακόμα και βουλευτή εν μέσω τηλεοπτικής εκπομπής ενώπιον του πανελληνίου), Σκοτώνοντας, Βιαιοπραγώντας κατά παντός αδύναμου, ανυπεράσπιστου, φουκαρά μετανάστη-αλλοδαπού, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΝΟΧΛΗΘΕΙ η… Δημοκρατία και οι… «υπερασπιστές» της, τούτη τη φορά που λέτε, Ξύπνησε σαν την Ωραία Κοιμωμένη, και συγγράφει την «Χρυσαυγειάδα»!…
«Χρυσαυγειάδα» η νέα πολιτική όπερα, και θα παίζεται για πολύ καιρό –σαν κάθε όπερα που έχει ένα «καλό» λιμπρέτο– και… «πιάνει» το κοινό.
Εν τω μεταξύ…
Οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις που έχουν εξαθλιώσει το λαό, που έχουν κατεβάσει χιλιάδες νοικοκυριά κάτω από το όριο της φτώχιας, συνεχίζονται!
Οι φόροι, τα χαράτσια, η ακρίβεια στα αγαθά πρώτης ανάγκης. Κάτι έκτακτες εισφορές και κάτι «έξυπνες» λύσεις στα ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Υγείας, Παιδείας, Ασφάλειας, Παροχής Υπηρεσιών προς την Κοινωνία των κατοίκων αυτής της χώρας, δεν άφησαν λίθον επί λίθου πάνω στο οικοδόμημα της Ευνομίας και της Ευταξίας: Αυτό, που σε καθεστώς ακμάζουσας Δημοκρατίας, δεσπόζει στην «κεντρική πλατεία» της.
Αλλά εδώ, όχι μόνο ΔΕΝ ακμάζει η Δημοκρατία, όχι μόνο ΔΕΝ λειτουργεί το Σύνταγμα, όχι μόνο θεσμοί και θεσμικά πρόσωπα έχουν οικιοθελώς ευτελιστεί για τους δικούς τους λόγους, ή εν αγνοία τους λόγω ανεπάρκειας, αλλά, έχει γίνει στο μεταξύ σμπαράλια και η περιβόητη «Κρατική Μηχανή».
Η διαπίστωση που κάνουμε καθημερινά: «Δεν λειτουργεί Τίποτα!» και αφορά σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου βίου μας, είναι επώδυνη, επικίνδυνη, μα και ενδεικτική της ΚΑΤΑΝΤΙΑΣ μας.
Μια κατάντια, που η…περιρρέουσα ατμόσφαιρα –η εξ Αμερικής και η εξ Ευρώπης εκπορευομένη– φοβάμαι πως θα εξανεμίσει ό,τι έχει απομείνει ως αποθεματικό, μιας πάλαι ποτέ υπερήφανης φυλής, που δεν την υπέτασσες εύκολα και για πολύ…
❍❍ ❍
Η ανεργία καλπάζει πάνω στο μαύρο άτι των «Μνημονίων».
Η νεολαία, οι παραγωγικές ηλικίες, ζουν τον τρόμο της αναδουλειάς σε όλο το εύρος του ζόφου που τους «εξασφαλίσαμε» εκόντες – άκοντες. Μα και «τα μεροκάματα του τρόμου» θερίζουν ζωές, αξιοπρέπεια, παρόν, μέλλον, και ό,τι έχει να κάνει με το Δικαίωμα του ανθρώπου, να Βιώνει τα της ζωής του ως Άνθρωπος!
Τα λουκέτα στα μαγαζιά κάθε λογής σε όλη την επικράτεια καθώς κι εκείνα των μεγάλων εταιριών, μαζί με την ανικανότητα της προσέλκυσης νέων επενδυτών στην Ελλάδα, σπρώχνουν στην απόλυτη οικονομική εξαθλίωση των κατοίκων αυτής της χώρας, που δεν ξέρω αν με ενδιαφέρει πια πώς λέγονται.
Έτσι κι αλλιώς, οι περισσότεροι επέλεξαν το «Ελλαδίτες» και κάποιοι άλλοι το «Ελληναράδες»!
Και οι μεν και οι δε, πληρώνουν τώρα τις επιλογές τους, και μένουν οι Έλληνες να περπατάνε ξυπόλυτοι στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, μη τυχόν και τραυματίσουν κι αυτοί, την έρημη γη…
Οι αυτοχειρίες, ή οι απόπειρες από στοιχεία του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη ανήλθαν από 1/1ου /2009 Έως 23/8/2012 σε 3.124 πανελλαδικά. Από Ιανουάριο δε έως Αύγουστο του 2013 είχαμε 231 αυτοκτονίες.
Το προφίλ των δύστυχων αυτών συνανθρώπων μας καταγράφεται ως εξής: Άνεργοι 9%. Δημόσιοι υπάλληλοι 7,1%. Ιδιωτικοί υπάλληλοι 5,6%. Ελεύθεροι επαγγελματίες 6,5%. Φοιτητές 5,5%. Μαθητές 4,5%. Άγνωστη επαγγελματική κατάσταση 39,2%.
Στο μεταξύ, η «Χρυσαυγειάδα» παίζεται νυχθημερόν από όλα ανεξαιρέτως τα Μέσα Ενημέρωσης, με τεράστια επιτυχία! Σουξεδάρα που έγινε και διεθνής και τύφλα να ’χει η Φατμαγκιούλ κι όλα τα τούρκικα σίριαλ μαζί!
◊ Δεν πα να πεινάτε;
◊ Δεν πα να πεθαίνετε αβοήθητοι μεταφερόμενοι από κάποιο περιφερειακό Από-Κεντρο Υγείας στο επόμενο;
◊ Δεν πα να είσαστε άνεργοι, για μήνες, για χρόνια;
◊ Δεν πα να δουλεύετε σαν σκλάβοι για να πάρετε –εάν και όποτε– ένα …χαρτζιλίκι ίσα για τα χρέη;
◊ Δεν πα να καταπίνετε τα αντικαταθλιπτικά σαν στραγάλια;
Ενισχυτικά στην επιδείνωση της Τραγικής μας κατάστασης, της ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗΣ και ΑΙΣΧΡΗΣ, στα διαλείμματα της «όπερας», μας πετάνε κι ένα… «η τρόικα» θέλει κι άλλα μέτρα, θέλει κι άλλες ανθρωποθυσίες, θέλει κι άλλη ΝΕΚΡΑ στην Αγορά, στην Παραγωγή, στη Διακίνηση Αγαθών, υλικών και μη….
Εν τω μεταξύ…
◊ Τα ελληνικά νοικοκυριά, χάνουν σιγά-σιγά το… «κεραμίδι πάνω από το κεφάλι» τους, που ήταν ένα από τα κυριότερα στοιχεία του πολιτισμού μας: Η ΕΣΤΙΑ!!! Θα βγαίνουν και οι πρώτες κατοικίες που χρωστάνε σε πλειστηριασμό!…
◊ Τα παιδιά μας, χωρίς σχολεία, χωρίς όνειρα για το μέλλον τους –διότι σ’ ένα άγριο, ομιχλώδες μέλλον τι όνειρα να κάνει ένα παιδί– χωρίς τη στήριξη της οικογένειας που βρίσκεται στα όρια της αποδόμησης λόγω οικονομικών προβλημάτων, χωρίς να έχουν κάτω από το προσκεφάλι τους Αξίες και Ιδανικά που θα τα οπλίσουν να αγωνιστούν για τη ζωή τους, εύκολα παρασύρονται σε δρόμους επικίνδυνους για τα ίδια και για το περιβάλλον τους.
Έτσι, το 50% των ναρκοεξαρτημένων είναι ηλικίας κάτω των 20 ετών, με συνεχή τάση προς τις μικρότερες ηλικίες, με παιδιά 14, 13, 12, 11 ετών. Τα ναρκωτικά δε, κυκλοφορούν παντού. Στα σπίτια, στα σχολεία, στο στρατό, στα κέντρα διασκέδασης.
Στο μεταξύ, οι κοινωνιολόγοι, οι ψυχολόγοι, οι ψυχίατροι, ερίζουν για τα αίτια που οδηγούν τα παιδιά στην εξάρτηση, αλλά και για τους τρόπους πρόληψης, απεξάρτησης και αντιμετώπισης των προβλημάτων τους. Ανεμπόδιστος λοιπόν ο δρόμος προς το βάραθρο, αφού η Επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά, οι έμποροι τρίβουν τα χέρια τους, οι κυβερνήσεις τας νίπτουν, οι γονείς τραβάνε τα μαλλιά τους, κι εμείς οι υπόλοιποι δεν ξέρουμε «Τι πρέπει / Τι δεν πρέπει»…
● Η φωτογραφία με το παιδί το αλυσοδεμένο σε μια γωνιά… «σωφρονιστηρίου (;)» -σαν αυτό προφανώς που αποτρέλανε ένα παλικαράκι που γνώρισα πρόσφατα και ρώτησα κι έμαθα την τραγική ιστορία του την «ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»- είναι ένα κάποιο ερέθισμα για να θυμηθούμε πως Υπάρχουν κι Αυτά τα Θύματα.
● Ο κύριος, ο νοικοκύρης, –καθώς δείχνει το ντύσιμο του– που ψάχνει στα σκουπίδια για τροφή όπως καταγράφεται στην άλλη φωτογραφία, είναι για να μας θυμήσει την… προηγούμενη Γερμανική Κατοχή.
● Η φωτογραφία με το μήνυμα των παιδιών στον τοίχο, επιστρατεύεται για να μας θέσει προ των ΕΥΘΥΝΩΝ μας.
Φιλιά και καααλό σας μήνα.
