Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή την απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ν. Ερυθραίας, να ξεκινήσει υπό την αιγίδα της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας τις απογευματινές ώρες, μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας, για μαθητές των δημοτικών σχολείων της Ν. Ερυθραίας. Οι προθέσεις των εμπλεκόμενων ατόμων είναι προφανώς αγαθές και δεν χρειάζονται σχολιασμό. Σχολιασμός όμως απαιτείται όσον αφορά τους εμπλεκόμενους φορείς.
Για τον Σύλλογο Διδασκόντων θα πρέπει να σημειώσουμε ότι διαφορετικά κρίνεται ο δάσκαλος που εθελοντικά προσφέρει τις υπηρεσίες του, για παράδειγμα σε ένα κοινωνικό φροντιστήριο και φυσικά διαφορετικά ένα συλλογικό όργανο που εκπροσωπεί τους δασκάλους ενός σχολείου και το οποίο με μια τέτοια πρωτοβουλία αυτοαναιρείται. Και αυτοαναιρείται στο βαθμό που η απόφασή του αυτή, εκτός των άλλων, δεν είναι αιτιολογημένη.
Γράφει ο Πέτρος Γιάννου, μέλος Σχολικής Επιτροπής Δήμου Κηφισιάς Α/βάθμιας Εκπαίδευσης, μέλος της παράταξης οι ΠΟΛΙΤΕΣ
Ποιές είναι οι αιτίες της σχολικής αποτυχίας και πώς αυτές αντιμετωπίζονται; Ποιο είναι το ποσοστό των παιδιών στα σχολεία της Ν. Ερυθραίας, στο οποίο αναφέρονται; Στα ερωτήματα αυτά θα όφειλαν να απαντήσουν οι καλοί μας δάσκαλοι και μετά ας πρότειναν ως λύση την ενισχυτική διδασκαλία.
Η προσωπική μου εμπειρία λέει ότι όταν θέτονται τα παραπάνω ερωτήματα για λόγους που δεν αντιλαμβάνομαι, προκαλούν δυσανεξία στους εκπαιδευτικούς, λες και θα χρεωθούν αυτοί τη μαθητική αποτυχία. Όμως υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία και πολλές μελέτες που συγκλίνουν στην άποψη ότι η μαθητική αποτυχία είναι φαινόμενο πολυπαραγοντικό.
Να λοιπόν ένα πρώτο επίπεδο παρέμβασης της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας, η οποία μαζί με τους εκπαιδευτικούς και των δύο βαθμίδων θα μπορούσε να προσδιορίσει το ποσοστό της μαθητικής αποτυχίας και τις αιτίες της, στα σχολεία μας (μια καλή μεταπτυχιακή εργασία για έναν φοιτητή παιδαγωγικού τμήματος), αλλά και το ποσοστό μαθητικής διαρροής Με βάσει λοιπόν τα αποτελέσματα θα μπορούσε, στα πεδία που την αφορούν να σχεδιάσει και να υλοποιήσει στοχευμένα προγράμματα.
Σε όλα τα σχολεία πρέπει υποχρεωτικά να διδαχθεί μια συγκεκριμένη ύλη, η οποία καθορίζεται από το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών. Το τελευταίο είναι αυτό που προσδιορίζει το στόχο του και στο οποίο προφανώς η δημοτική αρχή δεν έχει καμιά αρμοδιότητα παρέμβασης. Πέρα όμως από αυτό τον κοινό στόχο, τα σχολεία αυτοπροσδιορίζονται από άλλους παράγοντες, στους οποίους οφείλεται και η ταξινόμηση τους στην συνείδηση της κάθε τοπικής κοινωνίας. Να λοιπόν ένα δεύτερο επίπεδο παρέμβασης της δημοτικής αρχής.
Η δημιουργία μιας βάσης δεδομένων, για την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων με κριτήρια όπως:
Παρέχονται ίσες ευκαιρίες για μάθηση σε όλους τους μαθητές;
Υπάρχουν ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό και βιβλία;
Υπάρχουν δάσκαλοι ειδικής αγωγής που θα βοηθήσουν τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες;
Ποιά η αναλογία μαθητών/τάξη;
