Γράφει ο Νίκος Καρούσος – Πολιτικός Μηχανικός
Με αφορμή την πρόσφατη αντιπαράθεση μεταξύ Δήμου και Περιφέρειας σχετικά με την κατασκευή αγωγών ομβρίων για την «αντιπλημμυρική θωράκιση» του Δήμου Αμαρουσίου, αλλά και των βορείων προαστίων γενικότερα, θα ήθελα να υπενθυμίσω, αυτά που έγραψα σε παρέμβασή μου στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ στις 27 Μαρτίου 2015, με τίτλο «Πλημμύρες: ένας κίνδυνος μεγαλύτερος από τους σεισμούς». Βλέπε http://www.amarysia.gr/arthra-sxolia-main/63834.
Από το κείμενο αυτό ελάχιστα σημεία θα άλλαζα σήμερα. Ανησυχώ ιδιαίτερα μάλιστα, γιατί η πολιτική του προηγούμενου περιφερειάρχη κ. Σγουρού, να εκχωρεί την ανάθεση μελετών και την κατασκευή αγωγών ομβρίων στους Δήμους, συνεχίζεται απαράλλακτη.
Η βασική αρχή των αντιπλημμυρικών έργων επιτάσσει, η κατασκευή τους να γίνεται πάντα από τα κατάντη προς τα ανάντη. Δηλαδή, αρχίζοντας από τον τελικό αποδέκτη που είναι η θάλασσα και συνεχίζοντας στα μεγάλα ρέματα, να φθάνει στους μεγάλους συλλεκτήρες και στα τοπικά δίκτυα στις υψηλότερες περιοχές. Δεν είναι δυνατόν για παράδειγμα, να κατασκευάζονται αγωγοί ομβρίων σε δρόμους που η κλίση τους ξεπερνά το 30% σε περιοχές του Δήμου Πεντέλης, και να μην έχει αντιμετωπιστεί οριστικά το πρόβλημα των παραθαλάσσιων περιοχών Μοσχάτου – Καλλιθέας.
Ύστερα από τα παραπάνω, εύλογα γεννούνται τα εξής ερωτήματα.
• Άραγε οι Δήμαρχοι που θέλουν να «θωρακίσουν» τις περιοχές τους, λαμβάνουν υπόψη πως τα έργα που κατασκευάζονται σε ορεινές περιοχές, ενδέχεται να κατακλύσουν τις χαμηλές περιοχές του ίδιου του Δήμου τους; Γιατί ασφαλώς η «λογική μακριά απ’ την πόρτα μου και όπου θέλει ας είναι», δεν τους επιτρέπει να αντιληφθούν τις επιπτώσεις στους γειτονικούς Δήμους χαμηλότερα.
• Υπάρχει κάποια ιεράρχηση με συγκεκριμένα τεχνικά και ορθολογικά κριτήρια, για την κατασκευή των αγωγών ομβρίων;
• Υπάρχει άραγε ένας γενικός στρατηγικός σχεδιασμός αντιπλημμυρικής προστασίας της Πρωτεύουσας, που να προβλέπει, πέραν των άλλων, παρεμβάσεις για την αποκατάσταση της τοπικής ανεπάρκειας, σε σημεία των υφιστάμενων τεχνικών έργων στα μεγάλα ρέματα; (1)
Χωρίς καμιά πρόθεση κινδυνολογίας, μια αναζήτηση στο διαδίκτυο με θέμα «πλημμύρες στο λεκανοπέδιο» ή «πλημμύρες στην Αθήνα», θα πείσει και τους πλέον δύσπιστους για τις τραγικές συνέπειες που θα υπάρξουν σε περίπτωση έντονων βροχοπτώσεων, τόσο σε υλικές ζημιές αλλά δυστυχώς, και σε ανθρώπινες ζωές. (2)
Είναι δε στατιστικά απολύτως βέβαιο, επειδή η φύση δεν ξεχνά, ότι αργά ή γρήγορα, με μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση, πλημμυρικά φαινόμενα εντός του Λεκανοπεδίου της Αθήνας θα επαναληφθούν. Όπως απολύτως βέβαιο πρέπει να θεωρείται, ότι οι αυτοδιοικητικοί παράγοντες, Δήμαρχοι και Αντιπεριφερειάρχες, την επομένη της όποιας θεομηνίας, θα συνεχίσουν την αντιπαράθεση για απόσειση των ευθυνών τους, επιρρίπτοντάς τις οι μεν στους δε.
Το όλο ζήτημα προφανώς δεν αφορά μόνον τους Δήμους Αμαρουσίου και Πεντέλης. Αφορά ολόκληρο το Λεκανοπέδιο της Αθήνας, που λόγω του μικροκλίματός του χρήζει ιδιαίτερης αντιμετώπισης και σχεδιασμού. Ενός σχεδιασμού στον οποίο πρέπει να έχουν άποψη και συμμετοχή, όλοι οι Δήμαρχοι και Αντιπεριφερειάρχες του Λεκανοπεδίου.
Θα ήταν λοιπόν προτιμότερο, αντί οι πολιτικοί παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, να επιδίδονται σε στείρες αντιπαραθέσεις με σκοπό την αποκόμιση πολιτικών κερδών, να συνεργαστούν και να συμφωνήσουν, ώστε η κατανομή των διαθεσίμων πόρων να γίνει με κριτήριο την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου και των πολιτών. Αυτονόητο θεωρείται, ότι στη διαδικασία αυτή είναι απαραίτητο να λάβουν υπόψη τους τη γνώμη των μόνων που μπορούν να έχουν τεκμηριωμένη και υπεύθυνη άποψη για το όλο πρόβλημα: των αρμοδίων τεχνικών παραγόντων, που προέρχονται από την υπηρεσιακή ιεραρχία και από την επιστημονική κοινότητα.
Ας μεριμνήσουν λοιπόν όλοι, έστω και την τελευταία στιγμή, για το καλό αυτών τους οποίους έχουν υποχρέωση να υπηρετούν. Των πολιτών.
(1) Βλέπε έκθεση της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων του ΥΠΕΚΑ για περιοχές της Αττικής που κινδυνεύουν από πλημμύρες και για άλλες, ανά την επικράτεια, περιοχές. http://www.meteo-news.gr/2013/11/poies-perioxes-tis-attikis-kindyneyoun-apo-plimmyres.html
(2) Στη χώρα μας αποτελεί γενική συνείδηση η απειλή των σεισμών. Παρά τις εντυπώσεις, οι πλημμύρες των τελευταίων 35 ετών στην Αθήνα (το κείμενο γράφτηκε το 1995), έχουν προκαλέσει πολύ περισσότερα θύματα σε ανθρώπινες ζωές από ότι οι σεισμοί στο ίδιο διάστημα. Χαρακτηριστικά στις πλημμύρες:
• Στις 5-6 Νοεμβρίου 1961 είχαμε πάνω από 40 νεκρούς • Στις 2 Νοεμβρίου 1977 είχαμε 36 νεκρούς • Στις 21-22 Οκτωβρίου 1994 είχαμε 9 νεκρούς.
Βλέπε: Θ. Ξανθόπουλος, Δ. Χριστούλας, Μ. Μιμίκου, Μ. Αφτιάς, και Δ. Κουτσογιάννης, Το πρόβλημα των πλημμυρών της Αθήνας: Στρατηγική αντιμετώπισης, Αντιπλημμυρική προστασία του λεκανοπεδίου της Αθήνας, Αθήνα, doi:10.13140/RG.2.2.35719.60320, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, 1995. https://www.itia.ntua.gr/el/docinfo/95/
