Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 05/07/2025
Πολλά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στο Μαρούσι και μάλιστα πολλά εξ αυτών κινούνται στη θετική κατεύθυνση, όπως μπορείτε να διαβάσετε και στο παρόν, αλλά και σε επόμενα φύλλα της εφημερίδας μας.
Ωστόσο, υπάρχει ένα μόνιμο «αγκάθι» και θεωρούμε πολύ σημαντικό για τη λειτουργία της πόλης. Μιλάμε για τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Οι οποίες, δυστυχώς, δείχνουν να έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο του προεδρείου και κάθε φορά επιφυλάσσουν και μια διαφορετική δυσάρεστη έκπληξη. Η τελευταία εξ αυτών συνιστά και… ρεκόρ! Μιλάμε φυσικά για τη συνεδρίαση της Δευτέρας 23 Ιουνίου, η οποία εν τέλει ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Τρίτης 24 Ιουνίου, επειδή κρίθηκε (και σωστά) σκόπιμο να διακοπεί κάπου στις 3 τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, καθώς είχαν συζητηθεί ελάχιστα θέματα ημερήσιας διάταξης. Αποτέλεσμα; Η συνολική διάρκεια της συνεδρίασης έφτασε τις… 12 ώρες! Και είναι η πρώτη που θυμόμαστε εδώ και δεκαετίες που χρειάστηκε να διακοπεί λόγω προχωρημένου της ώρας για να συνεχιστεί την επόμενη ημέρα. Κι όλα αυτά εν μέσω οχλαγωγίας, αντεγκλήσεων, ανταλλαγών ανοίκειων εκφράσεων και προσβολών (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε από ποιους, αυτοί γνωρίζουν), αλλαγής της διάταξης των θεμάτων, πολλών (εν πολλοίς περιττών) δευτερολογιών κ.λπ.
Έχουν προηγηθεί και χειρότερα σε προηγούμενες συνεδριάσεις! Όπως για παράδειγμα οι απειλές για άσκηση βίας κατά του προέδρου του Σώματος και οι ύβρεις/απειλές από συγκεκριμένους δημοτικούς συμβούλους της μειοψηφίας, οι διαρκείς και χρονοβόρες αντιπαραθέσεις με τον πρόεδρο για θέματα διαδικασίας, οι εκατέρωθεν πολιτικές και ενίοτε και προσωπικές προσβολές, οι διακοπές προκειμένου να ηρεμήσουν τα πνεύματα, οι ατελείωτες «Ώρες Δημότη» που πολλές φορές έφερναν την έναρξη των θεμάτων ημερήσιας διάταξης λίγο πριν τα… μεσάνυχτα, η κατά το δοκούν άσκηση του νέου Κανονισμού Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου του ΥΠΕΣ από τον πρόεδρο που δημιουργεί ακόμη περισσότερες εντάσεις κ.ά.
Πρόκειται για ένα σκηνικό που γυρνάει το κορυφαίο θεσμικό όργανο της πόλης πολλά χρόνια πίσω και που σίγουρα δεν περιμέναμε να δούμε στις μέρες μας. Δεν ξέρουμε πώς και εάν εξυπηρετεί κάποιους αυτό το χάος που (συνήθως) επικρατεί στις συνεδριάσεις. Το μόνο βέβαιο είναι ότι δυσκολεύει ιδιαίτερα τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, γίνεται απωθητικό για τους πολίτες που επιθυμούν να παρακολουθήσουν τη διαδικασία, λόγω της ανερμάτιστης εξέλιξής της και με τους κανόνες συνεχώς να καταστρατηγούνται εν μέσω έντασης και αντιπαραθέσεων.
Ασφαλώς την πρώτη και κύρια ευθύνη έχει το προεδρείο για αυτή την κάκιστη εικόνα. Όσο κι αν υπάρχουν συγκεκριμένοι αιρετοί που πολλές φορές φορτίζουν με ένταση και νεύρα την αίθουσα έχοντας πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης, οι κανονισμοί είναι κανονισμοί και πρέπει να εφαρμόζονται. Κι όχι ο πρόεδρος να μπαίνει σε προσωπική και πολιτική αντιπαράθεση με όσους (ενδεχομένως επιδιώκουν να) του κάνουν τη ζωή δύσκολη.
Όπως αναφέραμε στην αρχή, το Μαρούσι αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει προκλήσεις, προβλήματα, αλλά και ευκαιρίες και προοπτικές, μήπως και αλλάξει το μέλλον μιας ιδιαίτερα επιβαρυμένης «μητροπολιτικής» πόλης. Το Δημοτικό Συμβούλιο ως κατ’ εξοχήν πολιτική «προβολή» του Δήμου και άμεσα εμπλεκόμενο με τους κατοίκους του οφείλει να βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων. Δεν ωφελεί κανέναν να συνεχίζεται αυτό το χάος.
