Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 14/03/2026
Ποιο λόγοι οδήγησαν τον (εκλεγμένο με αμιγώς «γαλάζια» περιβολή) περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά να επιτεθεί στον (επίσης «γαλάζιο») πρόεδρο της ΚΕΔΕ Λάζαρο Κυρίζογλου;
Γιατί επέλεξε να το κάνει κατά τη συνάντησή του με τον («πράσινο») δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα στην πλατεία Κοτζιά, όπου ο ένας έπλεκε το εγκώμιο του άλλου; Πόσω μάλλον όταν οι πληροφορίες θέλουν τον («γαλάζιο») Κώστα Μπακογιάννη να διεκδικεί την επαναφορά του στο δημαρχιακό αξίωμα;
Τι μήνυμα έστειλαν οι δήμαρχοι που συμμετείχαν στην εκδήλωση της ΠΑΣΟΚικής πτέρυγας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Αττικής, με κεντρικό ομιλητή τον πρόεδρο του κόμματος Νίκο Ανδρουλάκη;
Γιατί ενώ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει ξεκινήσει να «χτίζει» από τον χώρο της Αυτοδιοίκησης την προεκλογική του πορεία, δέχεται συνεχείς αιχμές από τον δήμαρχο Αθηναίων ο οποίος, την ίδια στιγμή, ασκεί εξίσου διαρκή κριτική στη «γαλάζια» διοίκηση της ΚΕΔΕ;
«Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου»; «Διαίρει και βασίλευε»; Λυκοφιλίες και λυκοσυμμαχίες με βραχυπρόθεσμο πολιτικό όφελος «και μετά βλέπουμε»; Στην πολιτική όλα είναι πιθανά. Σε κάθε περίπτωση όλα προοιωνίζονται μια πολύ «θερμή» πορεία προς τις κάλπες και σε κεντρικό και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο. Κι όσο πιο «μπερδεμένα» είναι τα ερωτήματα, τόσο πιο σύνθετες οι απαντήσεις.
Αν και θεωρητικά οι αυτοδιοικητικές εκλογές απέχουν ακόμη δύο ολόκληρα χρόνια, φαίνεται ότι τα πιόνια στη σκακιέρα έχουν ήδη αρχίσει να κινούνται. Και το πλεονέκτημα ενός καλού σκακιστή είναι να προβλέπει εναλλακτικές για τις επόμενες κινήσεις, τόσο του ίδιου όσων και των αντιπάλων του.
Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι βουλευτικές εκλογές απέχουν μόλις ένα χρόνο και ενδεχομένως και ακόμη νωρίτερα. Και οι ισορροπίες που θα διαμορφωθούν στην κεντρική πολιτική σκηνή θα επηρεάσουν τους συσχετισμούς και στις αυτοδιοικητικές κάλπες, οι οποίες μάλιστα θα στηθούν με τον νέο εκλογικό νόμο του Υπουργείου Εσωτερικών.
Πρόσφατα μάλιστα το ΥΠΕΣ αποφάσισε τη «μετακόμιση» δύο σημαντικών και πολυπληθών Δήμων από την εκλογική περιφέρεια της Α’ Αθήνας σε εκείνη του Βορείου Τομέα. Μιλάμε για τους Δήμους Γαλατσίου και Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας. Κάτι που συνεπάγεται αυτόματα διεύρυνση των εκλόγιμων εδρών στα βόρεια και περιορισμό τους στην Αθήνα. Κοινώς θα γίνει χαμός για μια θέση στον κοινοβουλευτικό «ήλιο», καθώς και στις δύο εκλογικές περιφέρειες διαγκωνίζονται πάρα πολλά πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων.
Κι αν τα πράγματα γίνονται πιο… «ευρύχωρα» στον Βόρειο Τομέα, στο αθηναϊκό «μέτωπο» στενεύουν. Ειδικά στο εσωτερικό της Ν.Δ. καθώς και οι δύο αυτοί Δήμοι διαθέτουν «γαλάζιους» δημάρχους και πολυάριθμους ψηφοφόρους της ίδιας πολιτικής απόχρωσης.
Πρόκειται λοιπόν για ένα όντως «μπερδεμένο» πολιτικό σκηνικό με νέα δεδομένα. Μέσα σε αυτό το κλίμα, θεωρούμε ότι ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ Βαθμού θα είναι και ενισχυμένος και καθοριστικός. Καλά θα ήταν, βέβαια, αυτή η δυναμική να μην εξανεμιστεί με το κλείσιμο της βουλευτικής και αυτοδιοικητικής κάλπης, αλλά να παραμείνει ως κεντρική πολιτική επιλογή του κράτους. Στη ζυγαριά «καθημερινότητα» – «ψήφοι», τα βαρίδια πάντοτε πρέπει να πέφτουν στην πρώτη πλευρά. Για να τη γέρνουν προς το όφελος του πολίτη και όχι των (μικρο)πολιτικών σκοπιμοτήτων.
