Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 29/04/2026
Μπορεί η στήλη να έχει γκρινιάξει αρκετές φορές για τα (χρόνια) προβλήματα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ), αλλά ευτυχώς οι αρμόδιοι ανέλαβαν δράση. Λίγο πριν από το Πάσχα, εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από τη Βουλή νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Η κυριότερα παρέμβαση, σύμφωνα με το ίδιο, ήταν «ένα ενιαίο και πιο αποτελεσματικό πλαίσιο αντιμετώπισης της εισιτηριοδιαφυγής, με την αύξηση του προστίμου, το οποίο ορίζεται πλέον στα 100 ευρώ για μη καταβολή κανονικού κομίστρου, από 72 € που ίσχυε έως σήμερα».
Ο νομοθέτης δίνει δυνατότητα… μεταμέλειας, με μείωση της «καμπάνας» στο ήμισυ, εφόσον ο παραβάτης προμηθευτεί κάρτα απεριορίστων διαδρομών. Προφανώς, με το νέο πλαίσιο, εκείνοι που πρώτοι θα αναστενάξουν είναι οι άνθρωποι δίχως σταθερή δουλειά, όσοι δεν δικαιούνται ταμείο ανεργίας και δωρεάν μετακίνηση -γενικά οι πιο ευάλωτοι συμπολίτες μας.
Προφητικά, λίγες δεκαετίες πριν, ο σπουδαίος Δημήτρης Ψαθάς στην εμβληματική «Μαντάμ Σουσού» περιέγραφε την αναμέτρηση της φτωχής αλλά περήφανης ηρωίδας με τον εισπράκτορα λεωφορείου της εποχής (προπολεμικά).
Η ηθοποιός Άννα Παναγιωτοπούλου έχασε το μοναδικό δίφραγκο που είχε στο τσαντάκι της για την αγορά εισιτηρίου. Ο αρμόδιος υπάλληλος τής ζητά να πληρώσει, αλλιώς θα φωνάξει τον αστυφύλακα, με την άτυχη πρωταγωνίστρια να απαντά ότι έχει μόνο… χοντρά.
Στην πραγματικότητα στο τσαντάκι της δεν υπήρχε ούτε δραχμή κι έτσι, ταπεινωμένη, αναγκάζεται να κατεβεί από το λεωφορείο, αφού, όμως, πρώτα τα έψαλε στον εισπράκτορα: «Βλαξ, ανάγωγε! Θα πεις σε μένα πως δεν έχω ψιλή; Πταίω εγώ που καταδέχομαι και μπαίνω μέσα σ’ αυτές τις αθλιότητες».
Τα σημερινά λεωφορεία
Αν η Μαντάμ Σουσού επέβαινε, βέβαια, στα σημερινά λεωφορεία του Λεκανοπεδίου, θα έβλεπε αρκετά μοντέρνα οχήματα, με οικολογική λειτουργία. Μέχρι, ωστόσο, να έμπαινε μέσα, θα αντιμετώπιζε αραιά δρομολόγια, ακόμα και σε δημοφιλείς γραμμές όπως το Α5. Ο χρόνος αναμονής ξεπερνά, συχνά, τα 30 λεπτά, σε ώρες αιχμής, ενώ οι ψηφιακές εφαρμογές ενημέρωσης, αρκετές φορές, δεν λένε την αλήθεια. Νωρίτερα, θα έπρεπε η ίδια να περιμένει σε στάσεις με ελάχιστη σκιά και ακόμη λιγότερο χώρο να κάτσει. Αν, μάλιστα, δεν σήκωνε το χέρι της στον διερχόμενο οδηγό, το λεωφορείο δεν θα σταματούσε (συνέβη σε δρομολόγια των 421 και 460).
Από τις αμείλικτες αρμόδιες Αρχές, πάντως, έχουν -έως τώρα- γλιτώσει όσοι μετά την αποβίβαση, αφήνουν πάνω στο ακυρωτικό μηχάνημα το εισιτήριό τους, ώστε κάποιος άλλος να το χρησιμοποιήσει. Όσο αυτοί δεν θεωρούνται ένοχοι για παραδειγματικό πρόστιμο, μπορεί -τουλάχιστον- κάποια άλλη πάμπτωχη αλλά λιγότερο «αγέρωχη» Μαντάμ Σουσού να χρησιμοποιήσει το εισιτήριο από… δεύτερο χέρι.
