Οτιδήποτε έχει να κάνει με τα νέα παιδιά, αυτόματα κερδίζει την προσοχή μου. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε. Εμείς οι μεγαλύτεροι οφείλουμε να ακούμε τους νεότερους και να τους δίνουμε χώρο και χρόνο να αναπτύξουν τα ταλέντα και τις δεξιότητές τους και να μας εκπλήξουν ευχάριστα με τις ικανότητές τους. Μεταξύ μας, έτσι που τα έχουμε κάνει και με τον κόσμο που είμαστε έτοιμοι να τους παραδώσουμε, ίσως αυτά να τα κατάφερναν καλύτερα.
Μια πολύ όμορφη δράση, που αξίζει να αναδειχθεί, το 2ο Φεστιβάλ Τοπικής Ιστορίας, που διοργανώθηκε πριν από μερικές μέρες στην αυλή του 3ου Γυμνασίου Νέας Φιλαδέλφειας, όπου τα παιδιά ως αφηγητές της ιστορίας της πόλης, είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν ένα σημαντικό κομμάτι της.
Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά όχι μόνο να γνωρίζουν την ιστορία του τόπου τους, αλλά να την μελετούν βαθιά και να έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με ανθρώπους που αποτελούν την ζωντανή αναπαράστασή της. Είναι ένας πολύ όμορφος τρόπος να αγαπήσουν την πόλη τους, να μάθουν από τους παλαιότερους, να δουν τις γειτονιές τους από μια διαφορετική ματιά και, γιατί όχι, να την ονειρευτούν στο δικό τους μέλλον, έχοντας ως μια επιπλέον παράμετρο του πώς ήταν κάποτε και πώς θα της άξιζε να γίνει.
Το να βρεθείς με ανθρώπους που διαμόρφωσαν το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνεις, όσο είναι ακόμα εν ζωή και μπορούν να αφηγηθούν σκηνές, όπως τα έζησες, είναι μια εμπειρία ζωής που πιθανόν να την εκτιμήσουν κάποια χρόνια αργότερα, αλλά σίγουρα δεν θα μετανιώσουν που την βίωσαν. Η ευκαιρία να ψάξεις στα ιστορικά αρχεία, να ακούσεις μαρτυρίες, να μελετήσεις φωτογραφικό υλικό, είναι γνώση και τύχη ανεκτίμητη.
Και τα παιδιά, τίμησαν αυτή την κληρονομιά, παρουσιάζοντάς την με τον καλύτερο τρόπο. Αν αυτό δεν είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον, είμαι διατεθειμένος να ακούσω αντιπροτάσεις για το τι άλλο θα μπορούσε να είναι.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Η δική μας γενιά δεν αξιοποίησε όπως όφειλε τα διδάγματα και τα παραδείγματα των προγόνων μας. Ίσως δεν τους δώσαμε την σημασία που έπρεπε, ίσως μας παρέσυρε η τεχνολογική μετάβαση και χάσαμε το μέτρο, ίσως κάναμε λάθη που θα αποτιμηθούν πολύ αργότερα, αλλά σε κάθε περίπτωση, ο βαθμός μας είναι χαμηλός.
Αν έχουμε μια πιθανότητα να διορθώσουμε τα πράγματα, είναι να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας τις αξίες που δεν αξιοποιήσαμε και να βρούμε έναν πειστικό και δημιουργικό τρόπο, ώστε αυτά να μην επαναλάβουν τις δικές μας γκάφες.
Η ιστορική μνήμη κάθε τόπου είναι κρίσιμο να παραμείνει ζωντανή. Γιατί χωρίς το παρελθόν του, κανένας δεν μπορεί να κοιτάξει προς το μέλλον του. Τα παραδείγματα πολλά.
Οι μαθητές είναι εκείνοι που δείχνουν και πάλι τον δρόμο. Έναν δρόμο που αξίζει όλοι να βαδίσουμε. Για χάρη εκείνων που πέρασαν, άφησαν το στίγμα τους και μας έφτιαξαν αυτό που είμαστε. Μακάρι τέτοιες εκδηλώσεις να γίνουν θεσμοί που θα αποκτήσουν μακρά διαχρονικότητα και θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε και άλλες πτυχές της πόλης. Αν μη τι άλλο, το να γνωρίζει κάποιος καλά την ιστορία του, είναι ένα από τα «άγραφα» ηθικά χρέη που αναλαμβάνουμε από την ώρα που ερχόμαστε στον κόσμο.
