Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 25/02/2026
Το 3ο Επαγγελματικό Λύκειο Χαλανδρίου, τα προηγούμενα χρόνια, βρέθηκε στο προσκήνιο για πρωτοβουλίες που πήρε με εξαιρετικά θετικό «πρόσημο» (κοινωνική προσφορά, περιβαλλοντική δράση, πρωτοτυπία προγραμμάτων), θέματα που είχε αναδείξει η ΑΜΑΡΥΣΙΑ.
Τις τελευταίες εβδομάδες, το ΕΠΑΛ της οδού Ριζαρείου «πρωταγωνίστησε» σε ρεπορτάζ πανελλαδικών μέσων ενημέρωσης, με αρνητικές αφορμές. Τον περασμένο Δεκέμβριο, τηλεοπτικό δίκτυο κατέγραψε βίντεο με καθηγητή, παρουσία της διευθύντριας, να τραυματίζει μαθητή χρησιμοποιώντας κόφτη, στην προσπάθεια του εκπαιδευτικού να σταματήσει κατάληψη.
Τις προηγούμενες μέρες, το κλίμα στο σχολείο επιδεινώθηκε εκ νέου, με μαθητές να διαμαρτύρονται για τη στάση της διευθύντριας, την οποία κατηγορούσαν για αυθαίρετες πρακτικές. Η νέα κατάληψη αντιμετωπίστηκε από την εκπαιδευτικό με… κλήση για παρέμβαση της Αστυνομίας στο συγκρότημα. Οι γονείς των παιδιών βγήκαν δυναμικά μπροστά και η δημοσιοποίηση των προβλημάτων, τη δεύτερη φορά, οδήγησε στην απόφαση των αρμοδίων για απομάκρυνση της διευθύντριας.
Απορίες
Η εξέλιξη της υπόθεσης, ωστόσο, δημιουργεί ερωτήματα για αργά ή επιλεκτικά αντανακλαστικά πολλών εκ των εμπλεκομένων.
Αρχικά, παρά τις διαδοχικές κρούσεις δημοσιογράφων, γιατί η καθηγήτρια δεν έχει πάρει δημόσια θέση, όπως, εξάλλου, συνηθίζουν συνάδελφοί της, άλλων ΕΠΑΛ της περιοχής;
Είναι αλήθεια ότι η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β’ Αθήνας σε προηγούμενες καταγγελίες για την επίμαχη διευθύντρια απαντούσε ότι η εκπαιδευτικός είχε αναλάβει αξιοκρατικά τη θέση της (παρότι η πρόσφατη διαδικασία συνολικά προβλέπει και… συνέντευξη) και γι΄ αυτό δεν μπορούσε να απομακρυνθεί; Αυτό, μάλιστα, ειπώθηκε δημόσια στο Δημοτικό Συμβούλιο Χαλανδρίου.
Οι μαθητές αντέδρασαν έντονα για τις αγγαρείες της εκπαιδευτικού άμεσα ή εκ των υστέρων, επειδή δεν τήρησε την υπόσχεσή της να σβήσει τις απουσίες τους;
Οι γονείς, που δημοσιοποίησαν τις πρόσφατες καταγγελίες, γνώριζαν τα παράπονα για τη συμπεριφορά της ίδιας διευθύντριας -νωρίτερα- απέναντι και σε άλλα παιδιά (ενός… κατώτερου Θεού);
Οι καθηγητές του σχολείου -που όπως έγινε γνωστό μετά τις τελευταίες εξελίξεις, καταδίκασαν τις πρακτικές της εκπαιδευτικού- είχαν αντιδράσει πριν η… σταγόνα ξεχειλίσει το ποτήρι;
Οι δημοτικοί σύμβουλοι όλων των παρατάξεων του Χαλανδρίου γιατί συζήτησαν δημόσια για το θέμα, μόλις ακριβώς απομακρύνθηκε η διευθύντρια, ενώ όπως ομολόγησαν ορισμένοι -τουλάχιστον- γνώριζαν ήδη από πρώτο χέρι τα προβλήματα;
Τέλος, τα τηλεοπτικά και διαδικτυακά μέσα πανελλαδικής ενημέρωσης έχουν αφιερώσει άραγε τέτοιας έκτασης ρεπορτάζ για λιγότερο… πιπεράτες υποθέσεις των σχολείων, όπως οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, τα κτηριακά ζητήματα, η απουσία αναλώσιμων υλικών και τόσα άλλα;
Οι απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω δεν είναι δα και απαραίτητες. Οι ερωτήσεις στον δημόσιο λόγο, άλλωστε, έχουν αρχίσει να καταντούν μόνο ρητορικές…
