Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που κάποιος, τηλεφώνησε ένα βράδυ στο πατρικό μου και μέσα στη νύχτα επιχείρησε να πείσει τους γονείς μου ότι κάτι κακό μου είχε συμβεί και ήταν ανάγκη να φέρουν μετρητά επί τόπου για να με ξεμπλέξουν.
Εκείνοι, νεότεροι τότε και με αρκετά λιγότερα προβλήματα υγείας, αντέδρασαν ψύχραιμα, ζήτησαν λεπτομέρειες για να επιβεβαιώσουν αν ήταν αλήθεια και, μόλις ο άγνωστος κατάλαβε ότι δεν θα πιάσει «ψάρι», έκλεισε το τηλέφωνο. Επειδή, ωστόσο, ο σπόρος της αμφιβολίας είχε μπει μέσα τους, μου έκαναν και ένα τηλεφώνημα για να επιβεβαιώσουν ότι είμαι πράγματι καλά – η Ελληνίδα μάνα δεν θα επέτρεπε στον εαυτό της να έχει κάνει λάθος – και, κάπως έτσι, αυτή η περιπέτεια τελείωσε πριν καν γεννηθεί.
Δεν σου κρύβω, αγαπητέ αναγνώστη, ότι αν αυτό συνέβαινε σήμερα, που έχουν περάσει λίγο τα χρόνια και το μυαλό τους δεν στροφάρει πια, όπως παλαιότερα, εξαιτίας της ταλαιπωρίας τους, δεν είμαι σίγουρος ότι θα είχαν την ίδια αντίδραση. Γι’ αυτό και επιμένω να τους υπενθυμίζω να προσέχουν σε ποιους απαντούν στα τηλέφωνα και σε ποιους ανοίγουν την πόρτα. Κάπως σαν να έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι, δεν είναι έτσι; Πώς μας έλεγαν εκείνοι κάποτε «πρόσεχε μην σου ρίξουν κάτι στο ποτό σου», «πρόσεχε και μην μιλάς σε ξένους…». Κάπως έτσι.
Δυστυχώς, δεν είναι όλοι οι ηλικιωμένοι τόσο τυχεροί να έχουν κάποιον γύρω τους και να τους κρατά σε εγρήγορση απέναντι σε επιτήδειους. Καθημερινά ακούγονται περιστατικά, όπου ηλικιωμένοι έχουν πέσει θύματα και τους έχουν αποσπάσει οικονομίες μιας ζωής επειδή βρέθηκαν σε μια στιγμή αφέλειας. Ακόμα περισσότερο, όταν κάποιοι μεγαλύτερης ηλικίας, ανακαλύπτουν σταδιακά τον μαγικό κόσμο του διαδικτύου και, σαν μικρά παιδιά, τρέχουν να… «παίξουν» με αυτό, χωρίς, ωστόσο ,να γνωρίζουν τις παγίδες που κρύβει. Πρόσφατα, οικογενειακή φίλη την πάτησε, καθώς, στον ενθουσιασμό της που έμαθε να κάνει ηλεκτρονικές αγορές και στην κάψα να πάρει ό,τι πιο εντυπωσιακό ως δώρο για τα εγγόνια της ενόψει Χριστουγέννων, «ψώνισε» από αγνώστου ταυτότητας ηλεκτρονικό κατάστημα, το οποίο στην πορεία ο γιος της ανακάλυψε πως… δεν υπάρχει. Ευτυχώς, ο άνθρωπος πρόλαβε να συνεννοηθεί με την τράπεζα να μπλοκάρει τις ηλεκτρονικές της συναλλαγές για να μην γίνει και τίποτα χειρότερο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πρωτοβουλία του Δήμου Κηφισιάς να οργανώσει δράσεις ενημέρωσης για τις ηλεκτρονικές και τηλεφωνικές απάτες εις βάρος ηλικιωμένων είναι εξαιρετικά σημαντική και δείχνει ένα πραγματικό, κοινωνικό πρόσωπο.
Δεν είναι λίγοι οι συνάνθρωποί μας που δεν έχουν την καθοδήγηση και την προστασία κάποιου εξοικειωμένου με την τεχνολογία. Τα ΚΑΠΗ κάθε Δήμου μπορούν να λειτουργήσουν ως κύτταρα εκπαίδευσης και προστασίας των ηλικιωμένων. Όπως, πολύ σωστά, γίνονται προγράμματα εκμάθησης νέων τεχνολογιών, προκειμένου να μπορούν να εξυπηρετούνται και να κάνουν συναλλαγές εύκολα και γρήγορα, έτσι πρέπει να μάθουν και τους κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν.
«Στόχος της δημοτικής Αρχής, είναι η εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας των δημοτών μας και η παροχή της κατάλληλης ενημέρωσης και γνώσης για την αναγνώριση των μεθόδων εξαπάτησης και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των κινδύνων που απειλούν την καθημερινότητα και την περιουσία τους», δήλωσε σχετικά ο δήμαρχος Βασίλης Ξυπολυτάς.
Ορθώς, θα συμπληρώναμε εμείς. Είναι σημαντικό η πόλη να νοιάζεται για όλους τους πολίτες της. Και τέτοιες δράσεις που, ούτως ή άλλως, τις προωθεί η ΕΛ.Α.Σ., να επαναλαμβάνονται όσες φορές χρειαστεί.
Οι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας λειτουργούν πολλές φορές σαν τα μικρά παιδιά. Χαίρονται με το καινούριο, αγνοούν τους πιθανούς κινδύνους, δυσκολεύονται να μάθουν τους κανόνες. Κάθε επανάληψη είναι χρήσιμη και ποτέ δεν είναι αρκετή.
Στο χέρι μας είναι να τους προστατέψουμε. Άλλωστε, όπως πολύ σωστά λένε πολλοί, «εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα’ ρθεις». Για να είμαι ειλικρινής, με τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, θα πρόσθετα «αν θα’ρθεις», αλλά κι αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα θέλαμε, όταν φτάσουμε κι εμείς σε αυτή την ηλικία, να μας έχουν αφήσει οι νεότεροι στην τύχη μας απέναντι στους κινδύνους της τότε εποχής.
