Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 04/03/2026
Μπορεί, καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, τα ζητήματα «γένους θηλυκού» να μην βρίσκονται στο επίκεντρο του ανδρικού φύλου, ωστόσο, στις 8 Μαρτίου -Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας- οι προτεραιότητες όλων αλλάζουν.
Ο δημόσιος λόγος θα «κατακλυστεί» από μηνύματα πολιτικών και λοιπών φορέων, με πολλές αναφορές ισότητας, αρκετής κατανόησης και ελάχιστης αυτοκριτικής. Ασφαλώς οι προσπάθειες, Κράτους, Δήμων, οργανισμών και εθελοντών για τη στήριξη των γυναικών, τα τελευταία χρόνια, είναι σε θετικότερη κατεύθυνση σε σχέση με το παρελθόν, αλλά ο «Γολγοθάς» καλά κρατεί.
Το λεγόμενο «ασθενές φύλο», όπως συνήθιζαν να λένε οι παλαιότεροι (θελημένα ή μη αναγνωρίζοντας διαφορά θέσης και ισχύος), ουσιαστικά βρίσκεται στο στόχαστρο, όπως αποδείχθηκε τις προηγούμενες εβδομάδες.
Ο φετινός εορτασμός
To παρόν φύλλο της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ κυκλοφορεί μεν σε Χαλάνδρι, Αγία Παρασκευή και Χολαργό & Παπάγου, αλλά ο φετινός εορτασμός δεν μπορεί να αποσιωπήσει τις πέντε γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους στα Τρίκαλα, εν ώρα εργασίας.
Ο υπογράφων… πρόλαβε να θυμάται ότι στα νιάτα του η νυχτερινή δουλειά απαγορευόταν να είναι γένους θηλυκού. Στις εξαιρέσεις ήταν μόνο οι νοσοκόμες βάρδιας, αποκλειστικές, αλλά -αν δεν απατώμαι- καμία σε φάμπρικα ή κατάστημα εικοσιτετράωρης λειτουργίας (μάλλον ήταν και ελάχιστα). Με άλλα λόγια, τα βήματα προς τη σύγχρονη ισότητα στον επαγγελματικό τομέα μπερδεύτηκαν με την… ισοπέδωση.
Η διαστρέβλωση αυτή «βάφτισε» ως ισοτιμία επιλογών με τους άντρες οι μητέρες να εργάζονται μεσάνυχτα, για δυο δεκάρες παραπάνω. Με συγκεκριμένους κερδισμένους, πήγε περίπατο η απουσία του γονιού από το σπίτι, στις ελάχιστες ευκαιρίες συνύπαρξης με τα παιδιά για ένα χάδι, μία συζήτηση, κάποια κοινή δραστηριότητα. Αντ΄αυτού, απέμειναν λίγα… κλεφτά λόγια το πρωί, ένα πεταχτό φιλί και ύπνος με φως. Με άλλα λόγια, η ελευθερία ωραρίων οδήγησε σε μία ύπαρξη αγχωτική και «βρυκολακιασμένη» εν ζωή.
Ακόμη χειρότερα, οι κυρίες που σκοτώθηκαν στο εργοστάσιο της «Βιολάντα», κατέληξαν σε νυχτοκάματα του θανάτου, με τον ιδιοκτήτη να έχει ήδη οδηγηθεί στη φυλακή.
Πέντε κυριολεκτικά καρβουνιασμένοι άνθρωποι στους 1.000 (!) βαθμούς Κελσίου συνιστούν την πιο άγρια γυναικοκτονία του καιρού μας. Ήταν μητέρες και γιαγιάδες, που δεν μπορούν -πλέον- να προσφέρουν σε παιδιά και εγγόνια τα μπισκότα που έφταιξαν, με χρώμα πια… κόκκινο σαν το αίμα τους.
Πριν, λοιπόν, κάποιος -υψηλά ή χαμηλά ιστάμενος- βάλει την τελευταία τελεία στο φετινό μήνυμά του για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ας κοιτάξει το πρόσωπό του, προηγουμένως, στον καθρέφτη, χωρίς να χρειαστεί να… φτύσει.
