Βρισκόμαστε σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο της Ιστορίας, που η δυνατότητα για οποιαδήποτε πρόβλεψη για το μέλλον είναι σχεδόν μηδαμινή. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τι μας ξημερώνει και, κυρίως… ΑΝ θα μας ξημερώσει. Παρ’ όλα αυτά, το να στεκόμαστε άπραγοι και να περιμένουμε μια άγνωστη μοίρα, όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά μειώνει ακόμα περισσότερο τις ήδη ελάχιστες ελπίδες μας να ανακάμψουμε.
Το περιβάλλον φωνάζει εδώ και δεκαετίες ότι του έχουμε φερθεί βάναυσα και ότι σύντομα θα εγκαταλείψει κι εκείνο την προσπάθεια να μας προσφέρει τα οφέλη του. Τα ευχολόγια και οι θετικές σκέψεις δεν αρκούν. Είναι ο καιρός της δράσης. Μικρής ή μεγάλης, σημασία έχει να κάνουμε κάτι. Άλλωστε, όπως έχουμε ξαναπεί, τα μικρά μικρά, μπορούν να ενωθούν και να κάνουν κάτι μεγάλο.
Στη βάση αυτή, τα πρώτα μετρήσιμα αποτελέσματα του «Πράσινου Σημείου» του Δήμου Κηφισιάς, μόνο ως «μικρά» δεν μπορούν να υπολογιστούν. Με συνολική μείωση των απορριμμάτων που στέλνονται για ταφή κατά περίπου 10.000 τόνους σε ετήσια βάση, ποσότητα που αντιστοιχεί στη μείωση 13.000 τόνων εκπομπών CO₂e, δηλαδή, όσους εκπέμπουν περίπου 2.700 αυτοκίνητα, δεν μιλάμε απλώς για μια ενθαρρυντική αρχή, αλλά για κάτι πραγματικά εντυπωσιακό.
Αν συνυπολογίσουμε ότι οι παραπάνω ποσότητες αντιστοιχούν σε περίπου μισό εκατομμύριο εξοικονόμηση πόρων από τα δημοτικά ταμεία, ποσό που αναμένεται ακόμα και να διπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια, δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα για να έχουμε μια πρώτη εικόνα.
Οι Δήμοι τα τελευταία χρόνια έχουν ενεργοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση και αναζητούν τρόπους να περιορίσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα στο μέγιστο δυνατό βαθμό, υιοθετώντας πρακτικές που στοχεύουν στην μείωση των απορριμμάτων, την αύξηση της ανακύκλωσης, την κυκλική οικονομία και την περιβαλλοντική εκπαίδευση.
Ο Δήμος Κηφισιάς, με το «Πράσινο Σημείο» του πρωτοπορεί και μπορεί να γίνει παράδειγμα για άλλους, όμορους και μη, στο πώς μπορούν να γίνουν επενδύσεις με θετικό αντίκτυπο. Σίγουρα υπάρχουν πολλά να γίνουν ακόμα, αλλά μια καλή αρχή, οφείλουμε να την αναγνωρίσουμε.
Είναι σημαντικό σε αυτές τις προσπάθειες να γίνουν συμμέτοχοι και οι ίδιοι οι πολίτες. Να φροντίσουμε να μειώσουμε τον όγκο των απορριμμάτων μας, να συμμετέχουμε στην ορθή διαλογή των υλικών, να υιοθετούμε περισσότερο οικολογικές συνήθειες, όσο μπορούμε να μειώνουμε τις μετακινήσεις με το αυτοκίνητο, να ενημερωνόμαστε συνεχώς για νέα συστήματα και να εκπαιδεύουμε τις νέες γενιές με το παράδειγμά μας για το πώς οφείλουμε να προστατέψουμε τον πλανήτη μας.
Αφενός, το οικονομικό όφελος είναι ξεκάθαρο. Επιπλέον ένα εκατομμύριο σε ετήσια βάση στα ταμεία του Δήμου, σημαίνει μεγαλύτερα περιθώρια για επενδύσεις στο πράσινο, τις υποδομές, την πόλη την ίδια. Στο χέρι της κάθε διοίκησης είναι να επενδύσει σωστά αυτό το κεφάλαιο και, βεβαίως, των πολιτών να το διεκδικούν και να πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Αφετέρου, πιο σημαντικό όλων το «οξυγόνο» που επιστρέφουμε οι ίδιοι στο περιβάλλον. Σκεφθείτε ότι μέσα σε ένα χρόνο, μία μόνο πόλη 72.000 κατοίκων έχει καταφέρει, σύμφωνα με την σχετική έκθεση του Δήμου, να περιορίσει εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, που θα χρειάζονταν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες δέντρα για να τις απορροφήσουν.
Στην Περιφέρεια Αττικής υπάγονται 66 Δήμοι. Φανταστείτε, λοιπόν, αν όλοι μαζί υιοθετούσαν αυτό το «μικρό» που ξεκίνησε από το «Πράσινο Σημείο» της Κηφισιάς, πόσο «μεγάλο» θα ήταν αυτό που θα δημιουργούσαν.
Αρκεί αυτό για να σώσει τον πλανήτη την ώρα που η πυρηνική απειλή έχει φτάσει στο σημείο-μηδέν; Σαφέστατα και όχι.
Όμως, επειδή ακόμα ο ουρανός δεν έχει πέσει στο κεφάλι μας, το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε, είναι να φροντίσουμε να τον απολαμβάνουμε όσο πιο καθαρό μπορούμε. Με μικρά «πράσινα» βήματα, μέθοδο και σχέδιο. Νομίζω, έχει γίνει μια καλή αρχή. Ευχή όλων να υπάρξει ακόμα καλύτερη συνέχεια.
