Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 11/07/2026
Είχε πολλά χρόνια να ζήσει ο Δήμος Αμαρουσίου βίαιες καταστάσεις στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου. Εικόνες που σχεδόν είχαμε ξεχάσει (αν και πολλές εξ αυτών είναι… αλήστου μνήμης) στον δημοτικό πολιτικό βίο, επανεμφανίστηκαν με όσα έγιναν στη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής το μεσημέρι της Τρίτης 7 Ιουλίου, με αφορμή τη μεγάλη μείωση των προσλήψεων σχολικών καθαριστών/τριών από τη διοίκηση για την επόμενη χρονιά.
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ κάλυψε από την πρώτη στιγμή μέσα από το www.amarysia.gr τα δραματικά τεκταινόμενα στην αίθουσα, στην οποία επικρατούσε «πολεμική» ατμόσφαιρα, καθώς από θαύμα η κατάσταση δεν εκτραχύνθηκε σε επίπεδο χειροδικιών. Αυτό ήταν και το «βάπτισμα του πυρός» του δημάρχου Θεόδωρου Αμπατζόγλου σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις, καθώς στην επταετή δημοτική θητεία του είχε να διαχειριστεί κατά καιρούς αρκετές διαμαρτυρίες πολιτών μεν, αλλά όχι στο επίπεδο που είδαμε στη Δημοτική Επιτροπή.
Αν σε αυτά προσθέσουμε και την «ομοβροντία» από τα συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων του Δήμου για την κατάσταση που επικρατεί στον τομέα της καθαριότητας, ασφαλώς έχουμε να κάνουμε με την πιο πιεστική περίοδο που έχει ζήσει ο δήμαρχος από το 2019, όταν και εξελέγη για πρώτη φορά.
Πίεση η οποία έχει ξεκινήσει με τη σύλληψη της προϊσταμένης της Υπηρεσίας Δόμησης για συμμετοχή στο κύκλωμα διαφθοράς που αποκάλυψαν οι Αρχές, αλλά και με το ζήτημα του Δημοτικού Κινηματογράφου «Μίμης Φωτόπουλος», ο οποίος παραμένει κλειστός λόγω σοβαρών ιδιοκτησιακών και πολεοδομικών ζητημάτων.
Όταν τόσο σημαντικά ζητήματα «σκάνε» σωρηδόν στην επικαιρότητα σε κάποιον Δήμο, ασφαλώς δημιουργούνται ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα μιας διοίκησης, τόσο ως προς τη διαχείριση όσο και τα αντανακλαστικά που επιδεικνύει για την αντιμετώπισή τους.
Πριν από λίγους μόλις μήνες, η στήλη είχε αναφερθεί στην έλλειψη οραματικών έργων από τη διοίκηση του Δήμου Αμαρουσίου, αλλά και στην πολιτική επιλογή του δημάρχου να κρατήσει «χαμηλά τη μπάλα», αποφεύγοντας μεγαλεπίβολες δράσεις που τα προηγούμενα χρόνια είχαν εκθέσει σε πολλές περιπτώσεις τους προκατόχους του και δίνοντας έμφαση σε μικρά έργα καθημερινότητας. Τα «καμπανάκια» ωστόσο χτυπούν πλέον και σε αυτόν τον τομέα. Όταν η «φωνή λαού» ακούγεται για θεμελιώδεις τομείς δράσης ενός Δήμου όπως η καθαριότητα και τα σχολεία, τα μηνύματα θα πρέπει να ληφθούν εγκαίρως. Όχι επειδή σε δύο χρόνια έρχονται οι δημοτικές εκλογές. Αλλά επειδή οι διάφορες αβελτηρίες απλά επιβαρύνουν την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των Μαρουσιωτών.
Από τη μια θεωρούμε θετικό ότι ως προς την καθαριότητα η διοίκηση δείχνει να αφυπνίστηκε από τις καταγγελίες και διαμαρτυρίες, εντείνοντας τη δράση της στην πόλη, αν και μένουν πάρα πολλά να γίνουν σε αυτόν τον τομέα, κυρίως να επιλυθούν τα σοβαρά προβλήματα στις υποδομές.
Από την άλλη, βλέπουμε τη δημοτική Αρχή να επιμένει στην περικοπή του προσωπικού σχολικής καθαριότητας, «αδειάζοντας» μάλιστα το αίτημα του αρμόδιου αντιδημάρχου Παιδείας για πρόσληψη 113 ατόμων που θεωρεί αναγκαία για να είναι τα σχολεία της πόλης καθαρά και με καλές συνθήκες υγιεινής.
Αλλαγή στο διοικητικό σχήμα σε επίπεδο αντιδημάρχων και ειδικών συμβούλων δεν προβλέπεται μέχρι τον Σεπτέμβριο, ο οποίος αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά την καλοκαιρινή περίοδο. Τα σχολεία θα ανοίξουν, οι ανάγκες στην καθαριότητα θα αυξηθούν και πάλι, οπότε έχουμε να κάνουμε με έναν αγώνα δρόμου και ένα «στοίχημα» που αν δεν κερδίσει η διοίκηση, είναι αρκετά πιθανό πλέον να έρχεται αντιμέτωπη με πιεστικές καταστάσεις. Ελπίζουμε όχι ακραίες σαν κι αυτή που επικράτησε στη Δημοτική Επιτροπή.
Και μην ξεχνάμε ότι το δυσλειτουργικό Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης έχει νέα πρόεδρο. Η Μάντυ Ρώτα καλείται να «συμμαζέψει» μια κατάσταση που προς το παρόν δείχνει ανερμάτιστη…
