Το ευρωπαϊκό tour του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου ανά την Ευρώπη, θυμίζει λίγο τους περιοδεύοντες πλαισιέ στην ελληνική επαρχία, τη δεκαετία του ’50. Καλείται να πείσει πως έχει «αθάνατο εμπόρευμα», τους «νοικοκυραίους», που είχαν στήσει τις περιουσίες τους πάνω στην προσφυγιά, στη μετανάστευση, στην ανάγκη των «άλλων», που δεν είχαν τόπο και πατρίδα να σταθούν, τα πρώτα μετεμφυλιοπολεμικά χρόνια.
Ο μειλίχιος τεχνοκράτης, με θητεία στους ευρω-μηχανισμούς της Ε.Ε. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, δεν κρύβει πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι η απώλεια της αξιοπιστίας της. Αυτήν ακριβώς που επιχειρεί να αποκαταστήσει επισκεπτόμενος τη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία, προκειμένου να αναλύσει μέσω προσωπικών επαφών το σχέδιο «ανάταξης» της ελληνικής οικονομίας, από τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Να διαβεβαιώσει πως υπάρχει η βούληση να γίνουν άμεσα πράξη όσα εξήγγειλε ο Γιώργος Παπανδρέου. Ζητούμενο να κερδίσει την εύνοια τόσο των ομολόγων του υπουργών όσο και των εκπροσώπων των θεσμικών επενδυτών, οι οποίοι σύντομα θα κληθούν να «ψωνίσουν» από τις νέες εκδόσεις των κρατικών ομολόγων.
«Οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και οι θεσμικοί επενδυτές περιμένουν να δουν έργα και στο βαθμό που θα υλοποιούνται, θα ανακτάται βαθμηδόν και η εμπιστοσύνη τους, πράγμα που με τη σειρά του θα έχει επιπτώσεις και στην παρουσίαση της κατάστασης από τα μέσα ενημέρωσης», δήλωσε μεταξύ άλλων ο υπουργός.
Πάντως, και ανεξάρτητα από την έκβαση της περιοδείας του Γ. Παπακωνσταντίνου, το Δημόσιο προχώρησε σε αιφνιδιαστικό δανεισμό, ύψους 2 δισ. ευρώ πληρώνοντας ακριβά. Ο νέος δανεισμός έγινε με επιτόκιο 2,5% πάνω από το euribor εξαμήνου, την ώρα που στην αγορά ομολόγων τα spread «άνοιγαν» ανάμεσα στα ελληνικά δεκαετή ομόλογα και τους αντίστοιχους γερμανικούς τίτλους. Το άνοιγμα αυτό πρακτικά σημαίνει επιβάρυνση ύψους 1 δισ. ευρώ στο κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.
Η απόφαση για εδώ και τώρα δανεισμό, με επαχθείς όρους, δείχνει και το μέγεθος της ανησυχίας των κυβερνητικών παραγόντων, για τη δυνατότητα κάλυψης των δανειακών αναγκών του Δημοσίου. Επισήμως, η κίνηση ήταν επιβεβλημένη, με αιτιολογία ότι ο δανεισμός έγινε προκειμένου να υπάρξει «αέρας» στις ανάγκες δανεισμού του 2010, εξαιτίας των δυσκολιών που δεν αποκλείεται να προκύψουν.
Σημειώνεται ότι ο δανεισμός για το 2010 έχει προϋπολογιστεί στα 55 δισ. ευρώ. Ποσό που δύσκολα θα μπορούσε να εξασφαλιστεί αποκλειστικά και μόνο από τις χώρες της ευρωζώνης…
Μαρία Ζαρίφη
