Διαπιστώσεις
Σε ό,τι αφορά το όλο σύστημα διοίκησης του Δήμου παρά τις προβλέψεις του νόμου και τις επιδιώξεις του νομοθέτη το σύστημα εξακολουθεί να είναι Δημαρχοκεντρικό. Σε ό,τι αφορά το Δημοτικό Συμβούλιο όχι μόνο εξακολούθησε να ασχολείται με ήσσονος σημασίας θέματα (με αποτέλεσμα ο πίνακας των προς συζήτηση θεμάτων κατά συνεδρίαση να κειμένεται μεταξύ 25 – 40) αλλά και ουσιαστικά απείχε από την εξέταση θεμάτων γενικότερου ενδιαφέροντος που αποστέλλοντο στον Δήμο ή αναρτώντο προς διαβούλευση από τα Υπουργεία και τις Περιφέρειες.
Ο αριθμός των μελών του Δ.Σ. (41) σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης ήταν ιδιαίτερα αρνητικό στοιχείο με δυσμενείς επιπτώσεις για τα συμφέροντα των δημοτών και του κοινωνικού συνόλου. Ως προς τις Επιτροπές, η Εκτελεστική Επιτροπή δεν φαίνεται να συνεδρίαζε όπως οι άλλες επιτροπές με γραμματέα και πρακτικά και δεν φαίνεται επίσης να έχει ασκήσει την αρμοδιότητα της παρακολούθησης της υλοποίησης των Αποφάσεων του Δ.Σ. που της έχει ανατεθεί. Η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής λειτουργεί και ασχολείται με τα θέματα που προβλέπονται στο σχετικό άρθρο του νόμου, με εξαίρεση εκείνων που αφορούν στις άδειες καταστημάτων, οι οποίες για άγνωστους σε μας λόγους ασκούνται από προαιρετική επιτροπή.
Λειτουργία Δήμου
Αναγνώριση – Ιεράρχηση Αναγκών – Προγραμματισμός Ικανοποιήσεών των. Σε ένα Οργανισμό του μεγέθους του Δήμου Κηφισιάς με ετήσιο προϋπολογισμό της τάξεως των 70.000.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 30.000.000 ευρώ αφορούν έργα – μελέτες, είναι προφανές ότι η ανάλωση αυτών των πόρων (ίδιοι, επιδοτήσεις του Κράτους, προγράμματα) πρέπει να είναι προϊόν ενός ολοκληρωμένου συστήματος:
1) αναγνωρίσεως του συνόλου των υφιστάμενων αναγκών – απαιτήσεων κατά κατηγορία (π.χ. σχολική στέγη, ή δίκτυο αποχέτευσης), 2) ιεραρχήσεως αυτών των αναγκών στο εσωτερικό κάθε κατηγορίας αλλά και στο σύνολο τους, βάση κριτηρίων που θα έχουν καθοριστεί από το Δ.Σ., αφού έχει προηγηθεί προγραμματική διαδικασία διαβούλευσης, όπως αυτή περιγράφεται σε μελέτη που συντάχθηκε με δαπάνη του δήμου, προ δεκαετίας, 3) συνθέσεως αναγκών – απαιτήσεων με τους διαθέσιμους πόρους μέσω του μεσοπρόθεσμου προγραμματισμού (επιχειρησιακό πρόγραμμα) και του ετήσιου (προϋπολογισμός – τεχνικό πρόγραμμα).
Τα προαναφερθέντα δεν αντιμετωπίζονται διαχρονικά με την απαιτούμενη επιμέλεια και σοβαρότητα με αποτέλεσμα επιτακτικές ανάγκες να μην ικανοποιούνται, π.χ. όταν λέμε ότι δεν υπάρχουν 200.000 ευρώ για να στεγαστεί ένα νηπιαγωγείο ώστε τα παιδιά να βρίσκουν πόρτα ανοιχτή ή να μην χρησιμοποιούν ως αίθουσα παντελώς ακατάλληλο και ανθυγιεινό χώρο, να εμφανίζουμε προς έγκριση στο Δ.Σ. μελέτες αναζωογονήσεως οδών της τάξεως 400.000 ευρώ ή και ποδηλατοδρόμων ή όταν κινδυνεύουν με απώλεια κοινόχρηστοι χώροι που αποτελούν τον ελάχιστο κοινωνικό εξοπλισμό περιοχών, να προτείνουμε να χρησιμοποιηθούν πόροι του Πράσινου Ταμείου όχι γι΄ αυτό τον σκοπό αλλά για να αποκτήσουμε την βίλα Καζούλη, το λεγόμενο δεν υπάρχουν χρήματα δεν είναι αλήθεια.
Τα 30.000.000 ευρώ του τεχνικού προγράμματος δεν είναι λίγα και εφόσον υπάρξει όντως προγραμματισμός και νοικοκυροσύνη, είναι δυνατόν να καλύπτονται επιτακτικές ανάγκες, πράγμα σημαντικό για περίοδο οικονομικής κρίσης.
