Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 27/06/2026
H προ ημερών συμφωνία Ουάσιγκτον – Τεχεράνης για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή δεν υπογράφηκε ακριβώς ούτε συμφωνήθηκαν στο ακέραιο οι όροι της, ωστόσο το προσύμφωνο στο οποίο κατέληξαν οι δύο πλευρές και η 60ήμερη εκεχειρία που βρίσκεται σε εξέλιξη, αποκατέστησαν μια κάποια ισορροπία και ηρεμία που είχε λείψει τους τελευταίους μήνες. Χαρακτηριστικό είναι πως και οι τιμές του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές το πρωί της Πέμπτης βρέθηκαν για πρώτη φορά σε επίπεδα χαμηλότερα από αυτά πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, δείχνοντας πως η αισιοδοξία ότι αυτή η εκεχειρία μπορεί να γίνει μόνιμη, είναι απολύτως βάσιμη.
Απειλές υπό… προϋποθέσεις
Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ωστόσο πως είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να κάνει «αυτό που πρέπει» εάν το Ιράν δεν ανταποκριθεί στους όρους της συμφωνίας, και το ενδιαφέρον είναι στραμμένο σε δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η πρώτη αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, για το οποίο φέρεται η ιρανική πλευρά να έχει συμφωνήσει ήδη και να έχει δεχθεί την επιθεώρηση από ειδικούς του Διεθνούς Οργανισμού Πυρηνικής Ενέργειας. Η δεύτερη αφορά την ελεύθερη διέλευση από τα στενά του Ορμούζ, τα οποία παραμένουν μεν ανοικτά, αλλά αφενός δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη το ακριβές καθεστώς ελέγχου τους, αφετέρου ασφαλιστικές εταιρείες αναφέρουν πως παραμένουν εγκλωβισμένα περισσότερα από 1.000 εμπορικά πλοία – γεγονός που μεταφράζεται σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα προκειμένου να επέλθει η ισορροπία σε ό,τι αφορά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.
Ο ισραηλινός παράγοντας
Παρά τους φόβους επίσης ότι το Ισραήλ μπορεί να σαμποτάρει στην πράξη τη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν για ειρήνη στη Μέση Ανατολή με τις επιθέσεις κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, η εικόνα έως αυτή τη στιγμή τουλάχιστον δείχνει ότι οι τόνοι είναι κατά πολύ χαμηλότεροι και αν μη τι άλλο επιτρέπουν να υπάρχει αισιοδοξία. Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί σε ό,τι αφορά το Ιράν πως αντικειμενικά ο στόχος των ΗΠΑ όταν ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες ο πόλεμος δεν έχει επιτευχθεί ούτε πρόκειται να επιτευχθεί. Διότι δεν είναι άλλος από την ήττα του θεοκρατικού καθεστώτος των μουλάδων, το οποίο βγαίνει ενισχυμένο από τη συμφωνία ειρήνευσης, δεδομένου ότι παραμένει στην εξουσία και φαίνεται να εξασφαλίζει οικονομική βοήθεια για την ανοικοδόμηση του Ιράν μετά τα πλήγματα που υπέστη κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Το δίμηνο της… κρίσης
Αυτό που απομένει λοιπόν να φανεί και θα κρίνει το μέλλον είναι εάν στις 60 ημέρες που «τρέχουν» για την εκεχειρία θα υπάρξει οριστική συμφωνία Ουάσιγκτον – Τεχεράνης, με ποιους όρους θα «σφραγιστεί» αυτή και κυρίως εάν θα υπάρξουν τυχόν επιπλοκές που θα δώσουν την αφορμή στον πρόεδρο Τραμπ «να κάνει αυτό που πρέπει». Να επαναλάβει δηλαδή τους βομβαρδισμούς κατά ιρανικών θέσεων, αναζωπυρώνοντας ένα ήδη «φλεγόμενο» μέτωπο, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιφέρει παγκόσμιες οικονομικές και γεωοπολιτικές αναταράξεις.
