Μπορεί η πλειοψηφία των Γερμανών να επιθυμεί την αποπομπή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, όμως υπάρχουν ακόμα εκεί αληθινοί φιλέλληνες. Μπορεί η απερίγραπτη «Bild» να έχει ξιφουλκήσει κατά της Ελλάδας με φάρο τον Γκαίμπελς, όμως εξακολουθούν να υπάρχουν εφημερίδες και δημοσιογράφοι που διαφοροποιούνται από τη λογική των παγκόσμιων κερδοσκόπων.
Εξοργισμένος από τη συμπεριφορά των συμπατριωτών του, ο συγγραφέας Γκίντερ Γκρας δημοσίευσε το ποίημά του «Η Ντροπή της Ευρώπης» στην θεωρούμενη ως «προοδευτική» εφημερίδα του Μονάχου «Sueddentschs Zeitung», τον Μάιο. Σαστισμένο το σύστημα, χρησιμοποίησε τη ναυαρχίδα της προπαγάνδας του, την ακροδεξιά «Frankfurter Allgemeine», για να αποδυναμώσει τη σημασία του ποιήματος. Έγραψαν ότι ήταν… φάρσα, δημιούργημα ενός σατιρικού περιοδικού, που είχε χρησιμοποιήσει τυχαίες φράσεις από το ίντερνετ!
Για να έρθει η άμεση διάψευση από τον ίδιο τον Γκίντερ Γκρας, που αμέσως διάβασε ο ίδιος ολόκληρο το ποίημα σε ζωντανή σύνδεση με τη γερμανική κρατική ραδιοφωνία! Η δε εκπρόσωπός του ήταν εξίσου σαφής: «ό,τι είχε να πει ο κ. Γκρας για την Ελλάδα, το είπε με τους στίχους του»!!!
Η κατάρα του Ολύμπου…
Κάθε ένας από τους 24 στίχους των 12 στροφών του ποιήματος αποτελεί χαστούκι προς τους βασανιστές της Ελλάδας, που τα εγχώρια παπαγαλάκια αποτελούν «εταίρους» και «πιστωτές». Με τη φόρμα αρχαιοελληνικής ωδής και αναφορές στην Αντιγόνη, την Ιφιγένεια και τον φιλέλληνα ποιητή Χέλντερλιν, ο Γκρας δεν αφήνει τίποτε όρθιο!
«Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκες στις αγορές κι εσύ (Ευρώπη) μακριά απ’ τη Χώρα που σου χάρισε το λίκνο».
«Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που εσύ φυλάττεις».
«Όμως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του, όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό σου θησαυροφυλάκιο».
Μέχρι και στη χούντα αφιερώνει ένα στίχο του:
«Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της κάποτε από εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί».
Δεν παραλείπει όμως ούτε την Κατοχή, υπογραμμίζοντας θαυμάσια την αντίφαση των «μορφωμένων» Γερμανών:
«Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον σάκο τον στρατιωτικό κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν».
Ο Γκρας δεν χρησιμοποιεί πουθενά τη λέξη Ελλάδα! Αντ’ αυτής επιλέγει τη «Χώρα», προφανώς υπογραμμίζοντας τη μοναδικότητα της Ελλάδας. Μια μοναδικότητα που, πρώτοι και χειρότεροι, περιφρόνησαν οι ίδιοι οι κυβερνήτες της, για να δώσουν και στους ξένους το δικαίωμα να τους μιμηθούν!
Οι δύο τελευταίοι στίχοι, αληθινό ράπισμα προς όλους τους ανιστόρητους της ημεδαπής και αλλοδαπής, αφήνουν να διαφανεί η απαξίωση της Ευρώπης, αν αποχωριστεί την Ελλάδα:
«Θα καταραστούν αν χορώ ό,τι είναι δικό σου, οι θεοί που τον Όλυμπο η δική σου θέληση ζητάει ν’ απαλλοτριώσει».
«Στερημένη από πνεύμα εσύ θα φθαρείς, χωρίς τη Χώρα που το πνεύμα της εσένα Ευρώπη δημιούργησε»!
Το σπουδαίο ποίημα του Γκίντερ Γκρας αποκαλύπτει για άλλη μια φορά και την ανικανότητα των Ελλήνων (κράτος, πολιτικοί, άνθρωποι της Τέχνης και των Γραμμάτων, επώνυμοι και ανώνυμοι πολίτες) να εκμεταλλευτούν τις φιλελληνικές φωνές, που επιμένουν να πηγαίνουν κόντρα στις προπαγανδιστικά διαμορφωμένες απόψεις της «κοινής γνώμης», σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Η στάση τους αυτή υπογραμμίζει ακόμη περισσότερο την αντίφαση: μια Ευρώπη, υποτίθεται «ενωμένη», που λοιδορεί και αναθεματίζει την ίδια τη μήτρα που τη γέννησε!
Χρήστος Φωτιάδης
