Αναφερθήκαμε πρόσφατα στη διαχρονική αξία της ψυχροπολεμικής προπαγάνδας και στις αναμφισβήτητες ικανότητες των στελεχών της στην Ουάσιγκτον, το Λονδίνο, το Βερολίνο ή το Παρίσι, για να αναφέρουμε τα σημαντικότερα κέντρα ιδεολογικού πολέμου του μετασοβιετικού κόσμου. Το διαδίκτυο αποτελεί το πιο πρόσφατο όπλο των επαγγελματιών αυτών…
Ο βαθμός ευκολίας με την οποία μπορεί να κατασκευαστεί μια ψεύτικη είδηση αποκαλύφθηκε ξανά πριν λίγες εβδομάδες, όταν έφτασε στον υπολογιστή μας απόσπασμα από υποτιθέμενο άρθρο του περιοδικού “Stern”, σύμφωνα με το οποίο η κινεζική ηγεσία επέκρινε την κ. Μέρκελ κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στο Πεκίνο, για τον τρόπο που χειρίζεται το ελληνικό πρόβλημα. Η είδηση είναι κατά βάση αληθής, όμως η φρασεολογία του υποτιθέμενου άρθρου κίνησε την περιέργειά μας. Αναζητήσαμε το υποτιθέμενο άρθρο στην ιστοσελίδα του περιοδικού και γενικά στο διαδίκτυο, αλλά… τζίφος!
Το «άρθρο» είχε κατασκευαστεί από κάποιον Έλληνα! Διαδόθηκε με ταχύτητα φωτός σε χιλιάδες χρήστες και αποσπάσματά του χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και από τον έμπειρο δάσκαλο της δημοσιογραφίας Νίκο Κιάο, αλλά και το «Ποντίκι»! Στην περίπτωση αυτή, μάλλον δεν υπήρχε δόλος από τον… μερακλή που εξαπάτησε χιλιάδες κόσμο. Όμως σε άλλες παρόμοιες υποθέσεις, τα κίνητρα είναι τελείως διαφορετικά…
Η… παιδική χαρά της Συρίας
Την τιμητική της έχει στα μέσα μαζικής αποβλάκωσης η Συρία, του «δολοφόνου ΄Ασαντ». Η ακροτελεύτια είδηση σε όλα τα δελτία των χαζοκάναλων καθημερινά, επί πολλούς μήνες! Στην περίπτωση της Βοσνίας ήταν η έκρηξη στο παζάρι του Σεράγεβο, του Σαντάμ ήταν τα «όπλα μαζικής καταστροφής», ο Καντάφι «δολοφονούσε το λαό του» και ο ΄Ασαντ κάνει κάτι πιο φρικτό (για την υπερχειλίζουσα δυτική ευαισθησία…): «δολοφονεί», καθημερινά, παιδιά!
Σπουδαία ήταν η έμπνευση των προπαγανδιστών του ψυχρού πολέμου για τον… «βομβαρδισμό παιδικής χαράς», από τι άλλο; Από «αεροπλάνο του ΄Ασαντ»!
Σύμπτωση; Την επόμενη ακριβώς μέρα, 56 παιδιά της κατώτερης παλαιστινιακής φυλής δολοφονήθηκαν, σε μια επιχείρηση… ρουτίνας, απ’ αυτές που αποτελούν ειδικότητα των πάνοπλων αστακών του «δημοκρατικού» Ισραήλ! Τα ελληνικά διαδικτυακά μέσα, που την προηγούμενη μέρα ανακύκλωναν πρόθυμα την κατασκευασμένη είδηση της «παιδικής χαράς», έκαναν το παγώνι!
«Μεταχρονολογημένη» προπαγάνδα!
Κορυφαία, όμως, περίπτωση των τελευταίων μηνών του 2012 ήταν η «ομολογία» της ΙΚΕΑ, ότι «Ανατολικογερμανοί πολιτικοί κρατούμενοι κατασκεύαζαν έπιπλα για λογαριασμό της»!!! Μάλιστα, η γνωστή παγκοσμίως για την… ευαισθησία της ΙΚΕΑ, «ανέθεσε στην εταιρεία Ernst & Young τη σύνταξη έκθεσης», μετά από δήθεν έρευνα. Η εξίσου γνωστή για την… ακεραιότητα και την… αξιοπιστία της αμερικανική πολυεθνική αποφάνθηκε ότι πράγματι έγινε αυτή η αποτρόπαια πράξη και η πάντα συνεπής προς τα ανθρώπινα δικαιώματα ΙΚΕΑ… «ζήτησε συγγνώμη» για το συμβάν, το οποίο όμως «δεν ήταν δυνατόν να γνωρίζει εκείνη την εποχή»!
Η υπόθεση δεν απασχόλησε μόνο το ελληνικό διαδίκτυο, οι χρήστες του οποίου «προώθησαν» την «είδηση» με την ίδια ευκολία που προωθούν κάθε τι που φτάνει στο «ηλεκτρονικό ταχυδρομείο» τους. ΄Εκανε το γύρο όλου του κόσμου, με στόχο, τι άλλο, να «θυμίσει» πόσο… απεχθής ήταν η εναλλακτική λύση στο καπιταλιστικό σύστημα, που σήμερα οδηγεί στο κοινωνικό περιθώριο ακόμα περισσότερα εκατομμύρια ανθρώπους, και μάλιστα στις «προηγμένες» χώρες της Δύσης!!!
΄Οχι μόνον αυτό. Το χαστούκι των δημοσκοπήσεων για τα «20 χρόνια της επανένωσης», που έκαναν οι ίδιοι και με χίλια ζόρια αναγκάστηκαν να δώσουν στη δημοσιότητα, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα. Το ίδιο και όλες ανεξαιρέτως οι αντίστοιχες δημοσκοπήσεις που έδειξαν ότι οι πολίτες των πρώην σοσιαλιστικών χωρών περιγράφουν με μια λέξη τη σημερινή, σε σχέση με την τότε ζωή τους: νοσταλγία! Ατελείωτη και ανεπιφύλακτη νοσταλγία για τα πλεονεκτήματα του συστήματος που χάθηκε, αυτά που σήμερα δεν μπορούν παρά μόνο να επαναφέρουν στη μνήμη τους, ως κάποτε «αυτονόητα»: δωρεάν υγεία, παιδεία, άθληση, εξασφαλισμένη δουλειά, σπίτι, διακοπές, ψυχαγωγία! Αυτά που σήμερα αποτελούν μακρινό παρελθόν, ακόμα και για τους καλομαθημένους πολίτες των ιμπεριαλιστικών χωρών, οι οποίες επί αιώνες στήριζαν αυτή την καλοπέραση στο αίμα και τον μόχθο του 85% των εξαθλιωμένων «ανθρώπων» του υπόλοιπου κόσμου!
Με ποιο τρόπο θα μπορούσε να… αντεπιτεθεί το σύστημα, ώστε να μη χειροτερέψει ακόμη περισσότερο σε βάρος του η στάση των ίδιων των κάποτε τόσο σίγουρων για την υπεροχή του πολιτών του; Εννοούμε των… παλιών, όχι αυτών που προστέθηκαν στο πάρτι μετά το 1989.
Η ιδεολογική σχολή αποφάνθηκε: φουλ επίθεση με βάση την παλιά καλή αντικομμουνιστική προπαγάνδα! «Λέγε, λέγε, κάτι θα μείνει», όπως έλεγε και ο ιδρυτής της συγκεκριμένης ναζιστικής σχολής! Ειδικά όταν στα ήδη έμπειρα μέσα αποβλάκωσης έχουν προστεθεί και οι χρήστες του διαδικτύου, που (προφανώς λόγω ανεπάρκειας…) αναπαράγουν χωρίς κανέναν έλεγχο όποια «είδηση» μοιάζει «πιπεράτη» και μπορεί να «σχολιαστεί» με το γνωστό στιλάκι της αμάθειας ή έστω ημιμάθειας που χαρακτηρίζει τα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης»!
Οι πολυεθνικές της… συνείδησης
Αν το ζήτημα δεν ήταν τόσο σοβαρό, λόγω των πιο πάνω δεδομένων, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα γνωστά «σύντομα ανέκδοτα» της εποχής. Όπως, ας πούμε: «Οι τύψεις της ΙΚΕΑ» ή «Οι αδέκαστοι της Ernst & Young» ή «Η ηθική υπεροχή της Δύσης ανά τους αιώνες» ή και «Η οργή των αναμάρτητων»! Κάτι σαν τις «σειρές» ανεκδότων με τον Μπόμπο, τους Πόντιους ή εσχάτως το Γιοργάκι!
Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο αθώα. Όταν μια… «αντιμνημονιακή σημαία», όπως το «Παρόν» της αδέκαστης οικογένειας Κουρή βάζει υπέρτιτλο σε πλαίσιο, με τίτλο «Φτιαγμένα με αίμα και βασανιστήρια τα έπιπλα της ΙΚΕΑ», σ’ ένα κείμενο βγαλμένο απ’ τις καλύτερες στιγμές του Γκαίμπελς και του ιθαγενούς μιμητή του Γεωργαλά, όταν το διαδίκτυο αναπαράγει με ανάλογα σχόλια την «είδηση», που καταγράφεται ως «δεδομένη» στη μνήμη χιλιάδων αμνών, τότε αποτελεί καθήκον η αντιμετώπιση του φαινομένου. Με πολύ απλά και λογικά επιχειρήματα:
1. Ολόκληρο το αρχείο τεσσάρων (4) δεκαετιών, μιας από τις καλύτερες υπηρεσίες εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας στον κόσμο, αλλά και το σύνολο των αρχείων όλων των κρατικών υπηρεσιών (πρώτιστα, φυσικά και των φυλακών!) της ΓΛΔ βρίσκεται στα χέρια εξίσου έμπειρων στον ιδεολογικό πόλεμο αντίπαλων πρακτόρων επί 22 ολόκληρα χρόνια!!! ΄Εχουν, στην κυριολεξία, «στύψει» κάθε σελίδα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε βάρος των πρώην αντιπάλων τους! Πουθενά και ποτέ δεν βρέθηκαν στοιχεία αυτού του είδους!!! Πώς έγινε, λοιπόν, να μείνει κρυφή μια τόσο «φοβερή» πλευρά του «δικτάτορα Χονέκερ», για να μιλήσουμε με τη γλώσσα του Κουρή;
2. Δεν είναι, φυσικά, δυνατόν να αντικρούσει τη δυτική προπαγάνδα η αντίπαλη πλευρά, επειδή απλά δεν υπάρχει πια! Όμως, ακόμα και στον πιο ικανό προπαγανδιστικό μηχανισμό υπάρχουν όρια. Κοτζάμ Μπους, Ράμσφελντ, Τσέινι Μπλερ και ΣΙΑ, με ολόκληρο το Ιράκ στο έλεός τους, δεν κατάφεραν να αποδείξουν ότι ο Σαντάμ διέθετε «όπλα μαζικής καταστροφής»!
Αίφνης, είναι γνωστό ότι δεν υπήρχαν στη Γερμανική Λαοκρατική Γερμανία ξεχωριστές φυλακές για όσους είχαν καταδικαστεί για πολιτικά αδικήματα. Επίσης, ο μυθικός όρος «πολιτικός κρατούμενος» θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός μόνον αν ίσχυε επίσημα και για τον… Κουφοντίνα! Αλλά και ο… Ψωμιάδης χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως «πολιτικό κρατούμενο»! Μέχρι και ο… ΄Ακης κάτι τέτοιο υπαινίσσεται! Τέτοιοι ήταν και οι πρώτοι Αλβανοί που μας έστειλε ο Μπερίσα!
Πάντως, στη ΓΛΔ δεν υπήρχαν ειδικές φυλακές «πολιτικών κρατουμένων»!!!
3. Σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου (φυσικά και πρώτιστα στην Ελλάδα…) υπάρχει η δυνατότητα εργασίας των κρατουμένων, με αντάλλαγμα τη μείωση του χρόνου της ποινής κατά το ½. Με απλά λόγια, η μια μέρα μετράει για δύο. Το ίδιο ίσχυε και στη ΓΛΔ. Φυσικά, είναι αδύνατο να διασταυρωθεί από πράγματι έγκυρες πηγές, αν η εργασία κάποιων από τους κρατούμενους τύπου… Ψωμιάδη γινόταν σε κάποιο εργοστάσιο που κατασκεύαζε κάποια έπιπλα για την ΙΚΕΑ. ΄Ετσι κι αλλιώς, η όλη υπόθεση ξεκίνησε από κάποια «αποκλειστική συνέντευξη» που εξασφάλισε κάποιο… παρακμιακό σουηδικό κανάλι με κάποιους «πολιτικούς κρατούμενους» (δύο, για την ακρίβεια, «εγώ κι ο κολλητός μου», δηλαδή!), που αποφάσισαν να… σπάσουν τη σιωπή τους μετά από 22 ολόκληρα χρόνια!!!
4. ΄Οσο για την… αξιοπιστία της αμερικανικής πολυεθνικής Ernst & Young δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Αν και προσπαθήσαμε να λάβουμε γνώση της «έκθεσης» (επικοινωνήσαμε με την κ. Ασπιώτη), δεν καταφέραμε να έχουμε κανένα αποτέλεσμα. Μια σύντομη ματιά, όμως, σε αμερικανικές σελίδες πληροφόρησης, μας αποκάλυψαν ότι μόνο στη διετία 2009-10 καταγράφηκαν πέντε (5) καραμπινάτες περιπτώσεις λανθασμένων εκθέσεων!!! Για την Ιστορία αναφέρουμε τις περιπτώσεις: Anglo Irish Bank, Lehman Brothers (!), Akai Holdings, Bally Total Fitness και Sons of Gwalia. Αν μετρήσαμε καλά, η Ernst & Young πλήρωσε αποζημίωση 325 εκατ. δολαρίων σε δύο από αυτές, για τις οποίες ολοκληρώθηκε η νομική διαδικασία! Αυτά τα… δείγματα αξιοπιστίας, σε μόλις δύο χρόνια! Κι όμως, με βάση την «έκθεση» αυτής της συγκεκριμένης εταιρείας στήθηκε ολόκληρη η υπόθεση κατασκοπίας, εργασίας ήθελα να πω…
Περί «πολιτικών κρατουμένων
Στο ελληνικό σπίτι του κρεμασμένου γίνεται πολύς λόγος για σκοινί! Μπορεί τα τότε σύνορα των δύο κόσμων, η Γερμανική Λαοκρατική Γερμανία και το «εμβόλιμο» στο έδαφός της Δυτικό Βερολίνο, να ήταν «σκληρά και αδιαπέραστα». Μπορεί το «καθεστώς» να ήταν «αυστηρό» και πολλά από τα μέτρα του υπερβολικά και ξεπερασμένα. Όμως στην Ανατολική Γερμανία δεν υπήρξαν Μακρονήσια, Γιούρες, Αη Στράτηδες, Ακροναυπλίες! Αυτά και πολλά άλλα τέτοια κάτεργα, κατασκευάστηκαν αποκλειστικά για πολιτικούς αντιπάλους ενός καθεστώτος στο οποίο υπήρχε… κοινοβουλευτική δημοκρατία!!! Οι κρατούμενοι σε αυτά δεν έφτιαχναν… έπιπλα, αλλά έσπαγαν πέτρες ή εκτελούνταν εν ψυχρώ!
Όσοι ελάχιστοι είχαμε την «τύχη» να διαβάσουμε ελληνικότατους «φακέλους πολιτικών φρονημάτων», που σε όγκο ξεπερνούσαν κατά πολύ τα αρχεία της «Στάζι», ξέρουμε πολύ καλά τη φρίκη που θα προκαλούσαν αν δημοσιεύονταν σήμερα! Μόνο που για καλή τύχη των τότε κρατούντων, το μεγαλύτερο μέρος αυτών των αρχείων (που δεν θα χρειαζόταν καμία «έκθεση» αμερικανικής πολυεθνικής για να επιβεβαιωθούν!) κάηκαν στη Χαλυβουργική, στο βωμό της «εθνικής συμφιλίωσης» Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι οι διαδικτυακές ουρές του σύγχρονου καπιταλισμού της απάτης μπορούν να κάνουν το πάρτι της ψευδολογίας τους χωρίς αντίλογο…
