Η τρίτη εξουσία στην Ελλάδα αποτελούσε διαχρονικά απλό δεκανίκι των άλλων δυο. Οι σπάνιες εξαιρέσεις έμειναν στην ελληνική ιστορία ως … σπουδαίες πράξεις, από τον… Τερτσέτη μέχρι τον … Σαρτζετάκη!
Οι κυβερνήσεις που ασκούσαν την ορατή εξουσία, κυρίως για λογαριασμό εγχώριων η ξένων συμφερόντων (αλλά πάντα “στο όνομα του λαού!”), χρησιμοποιούσαν τη δικαστική εξουσία ως άλλοθι για τις πράξεις τους ή ως το βαρύ πυροβολικό των διώξεων των πολιτικών τους αντιπάλων. Η αμοιβή των δικαστών ήταν οι υψηλές τους αμοιβές, η συμπερίληψή τους στον κύκλο της εξουσίας και η πρόσθετη αμοιβή των ανώτατων δικαστών μετά τη συνταξιοδότησή τους, με διακοσμητικές θέσεις που αύξαναν σοβαρά την ήδη υψηλή σύνταξή τους…
Οι λίγες εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα, που όλοι γνωρίζουμε. Μάλιστα, οι δικαστές που έπαιρναν στα σοβαρά τον συνταγματικό του ρόλο έπεφταν άμεσα σε δυσμένεια και τελείωναν άδοξα την καριέρα τους…
Τα μνημόνια άλλαξαν το κλίμα στους κύκλους δικαστών και εισαγγελέων. Η απαξίωση της εξουσίας παρέσυρε την κοινωνική τους θέση, ενώ η σχετική αδιαφορία τους για τη θεωρία αντισυνταγματικών νομοθετημάτων τούς κατέστησε αντιπαθείς στην κοινή γνώμη. Τέλος, η σοβαρή μείωση των μισθών και συντάξεών τους, σε συνδυασμό με την άγρια φορολόγηση της ακίνητης και κινητής περιουσίας τους, τους μετέθεσε από την κορυφή στη βάση της ελάχιστης απομείνασας μεσαίας τάξης…
Υπάρχουν κάποια δείγματα αλλαγής της νοοτροπίας και της στάσης αρκετών δικαστών και εισαγγελέων όλων των βαθμίδων. Αν αυτό δεν αποτελεί απλό πυροτέχνημα, αν οι άνθρωποι αυτοί αντιληφθούν το χρέος και την ισχύ τους, αν σταθούν στο πλευρό του ελληνικού λαού και όχι της εξουσίας που παράγει τα μνημόνια, δεν αποκλείεται να βρεθούμε προ μιας ιδιόρρυθμης “επανάστασης”! Όπως πάντα, οι συγκυρίες και οι λεπτομέρειες θα κρίνουν και αυτή την ευαίσθητη εξέλιξη.
Χρήστος Φωτιάδης
