Η εικόνα που κοσμεί το παρόν άρθρο καλλιτεχνήθηκε το 1837 και κατάφερνε τότε να περιγράψει και να καυτηριάσει ταυτόχρονα το πολυπλόκαμο τέρας της βρετανικής αποικιοκρατίας!
Αν και πέρασαν κοντά δυο αιώνες, ένα αντίστοιχο τέρας κυριαρχεί ακόμη στο σύγχρονο κόσμο, στον αιώνα της ηλεκτρονικής και των θαυμάτων της επιστήμης και της τεχνολογίας! Ένα τέρας που με τη δράση του καταφέρνει να κάνει τους πλούσιους λιγότερους αλλά πλουσιότερους και τους φτωχούς περισσότερους αλλά ακόμη φτωχότερους!
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ στέκεται πάγια απέναντι σ’ αυτό το τέρας, με τίμημα τους χαρακτηρισμούς που εισπράττει κατά καιρούς: «αναχρονιστική», «δογματική», «ασύμβατη με τη νέα πραγματικότητα» και πολλούς ακόμη…
Κι όμως, ο «ιδανικός» κόσμος που κάποιοι υποσχέθηκαν και αρκετοί άλλοι θεώρησαν ως δεδομένο, εξελίχθηκε σε μια κόλαση του Δάντη! Το σύγχρονο τέρας καταστρέφει ανθρώπους, λαούς, χώρες και ολόκληρα τμήματα του πλανήτη, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα μιας ισχνής αλλά πανίσχυρης μειοψηφίας. Το χταπόδι αυτό θεριεύει συνεχώς, τρεφόμενο από τις σάρκες αθώων θυμάτων. Ηδονίζεται με τις οιμωγές των αδύναμων και αποθρασύνεται όσο πληθαίνουν αυτοί που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.
Ασφαλώς υπάρχουν δυνάμεις που αντιπαλεύουν το τέρας, ακόμη και μέσα στη φωλιά του. Όσο πιο ισχυρές γίνονται αυτές οι δυνάμεις, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει το τέλος του τέρατος. Πάνω απ’ όλα, όσο περισσότεροι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου αναγνωρίσουν το τέρας, τόσο πιο εύκολη θα είναι η αντιμετώπισή του.
Τα πλοκάμια του θανάτου
Το τέρας θυμίζει αρκετά τη… Λερναία Ύδρα! Τα γιγάντια πλοκάμια του μοιάζουν ατσάλινα. Ακόμα κι όταν οι δυνάμεις του Καλού καταφέρνουν να κόψουν μια ακρούλα ενός πλοκαμιού του, αυτό γρήγορα αντικαθίσταται και θεριεύει ξανά!
Όμως τα τελευταία χρόνια κάτι φαίνεται ότι αλλάζει. Οι δυνάμεις του Κακού, που επί αιώνες φτιασίδωναν το τέρας, παρουσιάζοντάς το ως… πεντάμορφη κόρη, δεν καταφέρνουν πια να κρύψουν την ασχήμια του, την κακία του, τη δολοφονική του δράση, τη σαδιστική του μανία εναντίον των αδύναμων και καταπιεσμένων. Συνεχή χτυπήματα στα πλοκάμια του προκαλούν πια την εξασθένησή του, τη μετάσταση των τραυμάτων του στο κέντρο του εγκεφάλου του! Κάτι δείχνει να αλλάζει στην παγκόσμια κυριαρχία του τέρατος!
Εκατομμύρια ανυποψίαστων σε όλη τη γη δυσκολεύονται ακόμη να αναγνωρίσουν το τέρας και τα πλοκάμια του, αποδεχόμενοι την κακή τους μοίρα ως… «θέλημα Θεού»! Όμως όλο και πιο πολλοί βλέπουν την πραγματικότητα και αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να την αλλάξουν. Τα πλοκάμια του τέρατος αποκτούν πλέον ξεκάθαρη εικόνα και διάσταση. Δύσκολα μπορούν να κρυφτούν από την κοινή θέα…
Οι αναγνώστες μας ξέρουν καλά το τέρας και γνωρίζουν ακριβώς ποια είναι τα πλοκάμια του. Για όσους δεν έτυχε να μας διαβάζουν τα τελευταία χρόνια, δεν βλάπτει να αναφέρουμε ακροθιγώς κάποιες λεπτομέρειες.
Η καρδιά και ο εγκέφαλος του τέρατος βρίσκεται στη Βόρεια Αμερική. Εκεί αναπνέει το τέρας, από εκεί ξεκινούν τα θανατηφόρα του πλοκάμια, για να φτάσουν σε κάθε άκρη του πλανήτη. Σε κάθε άκρη του, ανεξαιρέτως! Από την πρωτεύουσά του, που φέρει (κατά ειρωνική συγκυρία…) το όνομα ενός μεγάλου επαναστάτη, ξεκινά το τεράστιο πλοκάμι της διοικητικής επιβολής. Ένας κολοσσιαίος γραφειοκρατικός μηχανισμός προετοιμάζει κάθε λεπτομέρεια των χτυπημάτων που προκαλεί το τέρας.
Στην οικονομική πρωτεύουσα του τέρατος, που φέρει ένα πιο ταιριαστό όνομα (θυμίζοντας ότι αποτελεί τη συνέχεια του παλιού βρετανικού τέρατος της εικόνας μας…), έχουν την έδρα τους τα θεόρατα οικονομικά πλοκάμια, που πιάνουν απ’ το λαιμό όποιον τολμήσει να αντισταθεί στις διαταγές του. Χωρίς βασικά να διαφέρουν απ’ τις παλιές μεθόδους ληστείας του εισοδήματος των φτωχών, έχουν αναμφισβήτητα αναβαθμιστεί και εκσυγχρονιστεί σε απίστευτο βαθμό.
Σ’ ένα κτήριο-φόβητρο με πέντε πλευρικές επιφάνειες βρίσκεται το κάποτε ανίκητο στρατιωτικό πλοκάμι, αυτό που «προστατεύει» τα υπόλοιπα πλοκάμια, την ώρα που ρουφούν το αίμα των καταπιεσμένων. Μόνο του αυτό το πλοκάμι έχει στη διάθεσή του όσα χρήματα διαθέτει όλος ο υπόλοιπος κόσμος για τις στρατιωτικές του δαπάνες! Ναι το 50% και πλέον, των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών απορροφά αυτό το πλοκάμι, έτσι απλά, επειδή θέλει και μπορεί!
Το χταπόδι του κακού έχει εγκαταστήσει τα υπόλοιπα πλοκάμια του σε διάφορα σημεία της γης, για λόγους… ευκολίας. Οι χώρες που τα φιλοξενούν αποκαλούνται σύμμαχοι, αλλά στην ουσία είναι υποτελείς και δρουν αποκλειστικά σύμφωνα με τις υποδείξεις του τέρατος. Τα μόνα «οφέλη» των δορυφόρων του τέρατος είναι ότι τρέφονται αρκετά καλύτερα από τις χώρες-θύματα και κατά περίσταση εξασφαλίζουν στους υπηκόους τους κάποια επιπλέον (συνήθως άχρηστα…) «καταναλωτικά αγαθά», όπως έκαναν τα προηγούμενα τέρατα με τους κατακτημένους λαούς (χάντρες κλπ), πριν τους οδηγήσουν στη μαζική εξόντωση.
Να τελειώνουμε με το κτήνος!
Το τερατώδες χταπόδι δεν βρίσκεται στα καλύτερά του. Το διοικητικό του πλοκάμι κάνει λάθη επί λαθών, το οικονομικό έχει χάσει το μέτρημα του χρέους, τα συμμαχικά πλοκάμια δεν μπορούν να εξασφαλίσουν στους υπηκόους τους ούτε τα απαραίτητα. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι οι δυνάμεις που το εχθρεύονται και το πολεμούν ενισχύονται όλο και περισσότερο και αποκτούν αυτοπεποίθηση, βλέποντας ότι το τέρας είναι πια ευάλωτο.
Κάθε πολίτης, ιδιαίτερα των υποτελών χωρών, έχει την υποχρέωση –τουλάχιστον- να αναγνωρίζει το τέρας. Αν δεν αισθάνεται τη δύναμη να το πολεμήσει, ας μη συνεχίσει την καλλιέργεια της αυταπάτης, πως όλα πάνε μια χαρά. Είναι η ελάχιστη υποχρέωση που έχει, απέναντι στα παιδιά του και στα παιδιά όλου του κόσμου…
Χρήστος Φωτιάδης
