Και όσον αφορά τη δεύτερη θητεία του Δημήτρη Φωκιανού;
Σε αυτή τη θητεία διετέλεσα πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου για δύο χρόνια. Θεωρώ ότι αντιμετωπίζοντας με σεβασμό τη διαφορετική άποψη και τους συναδέλφους μου λειτουργήσαμε σωστά παρά τις αντιπαραθέσεις που είχαμε και χωρίς έκτροπα. Αυτό βέβαια από την πλευρά μου προϋπέθετε πάρα πολύ δουλειά γιατί έπρεπε να είμαι έτοιμη σε κάθε περίπτωση και να ενημερώσω το σώμα του δημοτικού συμβουλίου για τα τρέχοντα θέματα ώστε να μην αναγκαζόμαστε να αποσύρουμε θέματα εξαιτίας ελλειπούς προετοιμασίας. Ποτέ δεν υπηρέτησα από μία θέση με προχειρότητα. Πάντα η εργασία μου λόγου χάρη για τέσσερις ώρες δημοτικό συμβούλιο, είχα πολλαπλάσια ώρες ενημέρωση και εργασίας να επιτελέσω σε συνεργασία με τις υπηρεσίες. Τι συμβαίνει με το ένα… τι με το άλλο… υπάρχει άλλη λύση; Γενικά μπορώ να πω ότι ήμουν πάντοτε «διαβασμένη» για το δημοτικό συμβούλιο!
Τέλος, επί του Καλλικρατικού δήμου Λυκόβρυσης Πεύκης με δήμαρχο τον Δημήτρη Φωκιανό και εσάς μέλος της παράταξής του.
Αναλαμβάνω το 2013 αντιδήμαρχος Παιδείας και Πρασίνου, όπου στο κομμάτι της παιδείας έκανα κάποιες κινήσεις που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικές πέρα από τα τρέχοντα ζητήματα, τα οποία εν πάσει περιπτώσει καθένας έχει χρέος να συντηρεί τα σχολεία με τον καλύτερο δυανατό τρόπο. Αντιλήφθηκα λοιπόν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης υπάρχει σημαντική μερίδα παιδιών που μετακινείται στα δημόσια σχολεία, ενώ πριν φοιτούσε σε ιδιωτικά, κάπως έτσι με τον περιορισμό των μαθητών ανά τμήμα δεν υπήρχαν θέσεις για τα παιδιά. Κάπως έτσι λόγω της εμπειρίας μου στην εκπαίδευση αλλά μπορώ να πω ακόμα και των γνωριμιών μου για το πως λειτουργού οι δομές, επικοινώνησα και με τη διεύθυνση της εκπαίδευσης και με τους όμορους δήμους και με τους διευθυντές των σχολείων που είναι κοντά στις παρυφές με τον δικό μας δήμο και κάναμε αναθεώρηση των ορίων όπου τα παιδιά έρχονται στα δικά μας σχολεία. Έτσι αποσυμφορήθηκαν τα σχολεία μας από τους μη δημότες που ανήκους σε γειτονικούς δήμους, με αποτέλεσμα να λύσουμε ένα μεγάλο ζήτημα. Αυτή η πολιτική βέβαια ίσχυσε για τα παιδιά που εγγράφονταν για πρώτη φορά στο σχολείο καθώς θέλαμε λόγου χάρη τα παιδιά που βρίσκονταν στο δημοτικό, στη δευτέρα ή την τρίτη τάξη να τούς δώσουμε της δυνατότητα να τελειώσουν το σχολείο στο χώρο και με τους συμμαθητές που το ξεκίνησαν. Δεν διώξαμε δηλαδή παιδιά ώστε να δημιουργήσουμε πρόβλημα στις οικογένειες, όπως σεβαστήκαμε και εκείνα τα παιδιά που γράφονταν στην πρώτη και το αδελφάκι τους ήταν σε κάποια προχωρημένη τάξη του δημοτικού. Εφαρμόσαμε αυτή την πολιτική με πάρα πολύ προσοχή και θέλω εδώ να ευχαριστήσω και τους συναδέλφους μου του ανάλογου αντικειμένου στους όμορους δήμους αλλά και τους συναδέλφους μου διευθυντές των σχολείων που συνεργαστήκαμε αρμονικά και πήραμε ομόφωνη απόφαση.
Κάπως έτσι φθάνουμε στις δημοτικές εκλογές του 2014, όπου αναφέρατε όπου στο μέτρου που υπάρχει παράταξη που είναι ο φυσικός πολιτικά χώρος θα την προτιμήσετε. Έτσι ήσασταν υποψήφια με τη ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ και τον Μανόλη Πάγκαλο ως υποψήφιο δήμαρχο που υποστηρίχθηκε πέρυσι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πώς ακριβώς έγινε πέρα από όλα όσα ακούστηκαν;
Για να είμαι ειλικρινής σκόπευα να καθήσω στο σπίτι μου και να μην συμμετέχω στις περυσινές δημοτικές εκλογές, όπως ακριβώς έκανε και ο Δημήτρης Φωκιανός και αυτό γιατί από τα πρόσωπα που φάνηκε ότι ενδιαφέρονται να είναι υποψήφιοι δήμαρχοι, δεν θεώρησα ότι κάποιος συγκεντρώνει όλα αυτά τα προσόντα που επιθυμούσα να έχει ο υποψήφιος δήμαρχος. Στη συνέχεια ο πολιτικός μου χώρος έψαχνε να δημιουργήσει ένα σχήμα.
Η αριστερή σκέψη…
Ναι. Αλλά ούτε και εκεί υπήρχε κάποιος υποψήφιος που να με ενθουσιάζει. Και πραγματικά αποφασίσαμε ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχει μία πρόταση μίας προσωπικότητας που συγκεντρώνει όλα αυτά που είχα στο μυαλό μου και κάπως έτσι δεχτήκαμε την αυτοπρόταση του Μανόλη Πάγκαλου που είπε ότι «εγώ δέχομαι να είμαι υποψήφιος δήμαρχος». Τον θεωρήσαμε αφού ήταν μέλος του κόμματος ως περισσότερο κομματικό και με αυτή τη λογική είπαμε, δεν είχαμε άλλη πρόταση, ψηφίσαμε να εκπροσωπήσει ο Μανόλης τον πολιτικό μας χώρο. Τον Μανόλη δεν τον γνώριζα καλά ως άνθρωπο, δεν ήξερα ούτε τι μπορεί να κάνει, ούτε το βάθος των σκέψεων του. Και μάλιστα έλεγα θα βοηθήσω αλλά δεν θα είμαι υποψήφια, με πίεσαν πάρα πολύ τελικά και συμμετείχα στις περυσινές δημοτικές εκλογές.
Από την παράταξη;
Ναι με πίεσαν από την παράταξη αλλά και ο ίδιος ο Μανόλης, ο Δημήτρης Φωκιανός μου είχε πει: «δεν μπορούμε να φύγουμε όλοι μαζί», εν πάσει περιπτώσει η βαρύνουσα σκέψη μου ήταν να βοηθήσω τον πολιτικό μου χώρο γι’αυτό τελικά και συμμετείχα γιατί δεν ήθελα ένα αποτέλεσμα που δεν θα είναι αντάξιο του χώρου μας.
Βέβαια, το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό προσπαθούσα. Σε αυτό συνετέλεσε το γεγονός ότι και αργά συνεχίσαμε την προεκλογική προσπάθεια αλλά και τον Μανόλη δεν τον ήξερε ο κόσμος. Αυτό έπαιξε έναν ρόλο, κάποιος κόσμος δεν πείσθηκε από τον υποψήφιο δήμαρχο. Εγώ θεωρώ ότι πήρα αρκετό κόσμο κοντά μου που εμπιστεύτηκαν την πορεία μου όλα αυτά τα χρόνια στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Λόγω της μακράς σας δραστηριοποίησης με τα κοινά ήσασταν πέρυσι τουλάχιστον περισσότερο αναγνωρίσιμη στην πόλη πολιτικά από τον Μανόλη Πάγκαλο. Δεν θελήσατε να εκπροσωπήσετε εσείς εκείνη την εποχή την αριστερή σκέψη;
Δεν το σκέφτηκα ποτέ και δεν το ζήτησα, αυτή είναι η αλήθεια. Για να είμα ειλικρινής μού το είπαν κάποιοι άνθρωποι, δεν το ήθελα όμως και δεν το ζήτησα και θα πω γιατί. Εγώ για να αποφασίσω ότι θα ζητήσω κάτι σημαίνει ότι θα είμαι 110% σίγουρη ότι έχω τον χρόνο να διαθέσω για να μπορέσω να τα καταφέρω. Θεωρώ ότι για να είσαι δήμαρχος σημαίνει πολύ δουλειά η οποία δεν φαίνεται, φαίνεται μόνο το μισό. Εγώ σε αυτή τη φάση της ζωής μου με τις υποχρεώσεις που είχα και εάν θέλετε είχα μόλις βγει από ένα μεγάλο πένθος λόγω του χαμού του συζύγου μου που πάντα και οφείλω να το πω ήταν πάντα κοντά μου, με αγάπη και δίκαιος να μου πει και το σωστό αλλά και το λάθος και ένιωθα ότι έχω δύο πολύ καλά παιδιά που λόγω της ζωής του δεν θα ήθελα να είναι δίπλα μου να με στηρίξουν, έχουν τη δική τους ζωή. Συνεπώς και συναισθηματικά και λόγω χρόνου δεν ήμουν σε θέση να το αναλάβω. Γιατί εάν έλεγα ότι θα το αναλάβω έπρεπε να το κάνω όσο καλύτερα μπορούσα, όπως θεωρώ δηλαδή ότι όλα τα άλλα τα υπηρέτησα, όσο καλύτερα μπορούσα!
Ποιες ήταν τέτοια εποχή πέρυσι οι προσδοκίες σας από τη νέα διοίκηση που ανέλαβε τα ηνία του δήμου; Ποιες ήταν οι προσδοκίες σας από τον δήμαρχο, την παράταξη της πλειοψηφίας αλλά και το νέο δημοτικό συμβούλιο; Ανταποκρίθηκε η πραγματικότητα σε αυτές τις προσδοκίες;
Καταρχήν το γεγονός ότι είμαι στην αντιπολίτευση δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρομαι για τον δήμο. Αντίθετα συνεχίζω να ενδιαφέρομαι το ίδιο πολύ όπως και πριν που βρισκόμουν στους πολιτικούς κόλπους της πλειοψηφίας. Άρα πιστεύω ότι δεν κάνω αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, είμαι εκεί για να στηρίζω κάθετι που είναι σωστό και να καυτηριάζω κάθετι που δεν είναι σωστό. Άρα ξεκινάω με τη λογική ότι το εύκολο είναι να κάνω αντιπολίτευση γιατί η κριτική είναι πάντα εύκολη από όποιο πόσο και εάν βρίσκεσαι, το δύσκολο είναι να συμφωνήσεις με κάτι που νομίζεις ότι είναι σωστό ή δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Με αυτή την έννοια δεν μπορώ να υποστηρίξω το παράλογο, για το λόγο αυτό και κρατώ τη στάση που κρατώ στο δημοτικό συμβούλιο όπου νομίζω ότι είναι μία έντιμη στάση.
Ενίοτε η στάση σας δείχνει ότι είστε μία παράταξη από μόνη σας, ενίοτε συμφωνείτε με το έτερον πολιτικό ήμισυ της παράταξης τον κ. Πάγκαλο και ενίοτε όχι, δίνοντας την εντύπωση ότι δεν υπάρχει συνοχή. Πρόκειται για εντύπωση ή αυτό αληθεύει; Και παραλείψατε να αναφερθείτε στην πορεία της διοίκησης μέχρι σήμερα για την οποία και σας ρώτησα προηγουμένως;
Νομίζω ότι ήδη κατά το ήμυσι έχω απαντήσει. Όταν ξεκινάς να κάνεις αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση χωρίς να έχεις και γνώση πως λειτουργεί ένας δήμος από «μέσα», μόνο και μόνο από αντιπολιτευτική διάθεση και συνεργαζόμενος με κάποιες άλλες παρατάξεις που έχουν στο στόχαστρο και τη νυν και την πρώην διοίκηση, τα πράγματα είναι ξεκάθερα και είναι μονόδρομος. Όταν όμως θέλεις να σκύψεις πάνω στα προβλήματα και να ξέρεις ότι εάν ένας διαγωνισμός παραδείγματος χάριν έχει αποβεί άκαρπος και να ξέρεις ότι εάν σε αυτή την κατάσταση δεν δεχτείς τον να πάρει ψωμί ο παιδικός σταθμός από τον «τάδε», τα παιδάκια θα μείνουν χωρίς ψωμί στον παιδικό σταθμό, και το ξέρω αυτό ότι θα γίνει στην πράξη, εγώ δεν μπορώ να αδιαφορήσω για τα παιδιά και εκεί υπάρχει αναγκαστικά ένας συμβιβασμός μολονότι θα τονίσω ότι θα πρέπει έγκαιρα να ξεκινάει ο κάθε διαγωνισμός. Για αυτό μερικές φορές φαίνεται να διαφοροποιούμαι με τον Μανόλη, επειδή γνωρίζω πως είναι υποχρεωμένη μερικές φορές η πλειοψηφία να λειτουργεί.
Επανέρχομαι, είσαστε ευχαριστημένη από τη μέχρι σήμερα διοίκηση του δήμου; Ναι ή όχι και γιατί;
Όχι δεν είμαι ευχαριστημένη.
Γιατί λοιπόν;
Γιατί πιστεύω ότι καταρχήν η δημοτική παράταξη που ηγείται στον δήμο δεν έχει συνοχή. Υπάρχουν πολλοί δελφίνοι που επωφθαλμιούν τη θέση του δημάρχου εντός της ίδιας παράταξης. Μερικοί τραβούν και το χαλί κάτω από τα πόδια του δημάρχου. Ταυτόχρονα ο ίδιος ο δήμαρχος δεν έχει την πυγμή, το σθένος να «κόψει κεφάλια» κάποιες φορές, ίσως χρειάζεται και αυτό και τελικά ανέχεται κάποια πράγματα που φθάνουν τις καταστάσεις στο μη περαιτέρω. Δεν ξέρω εάν αυτό είναι αδυναμία χαρακτήρα του δημάρχου μόνο ή και αδυναμία του να στρωθούμε στη δουλειά ώρες ατελείωτες για να πετύχουμε έστω και το λίγο. Γιατί το να είσαι δήμαρχος, είπα και πριν, θέλει πολλές ώρες δουλειάς. Δεν ξέρω τι πίστευε ο δήμαρχος, τι πιστεύουν οι κάτω από εκείνον ότι μπορούν να πετύχουν, η πλειοψηφία δηλαδή. Το ζήτημα όμως είναι ότι θεωρώ ότι τα πράγματα για τον δήμο Λυκόβρυσης Πεύκης δεν πάνε καλά, ήδη από τον πρώτο χρόνο και έχουμε άλλα τέσσερα χρόνια μπροστά μας. Δεν ξέρω τι θα γίνει, έρχεται στο μυαλό μου εκείνο το χείριστο δημοτικό συμβούλιο όπου σύσσωμη η αντιπολίτευση είχαμε κάνει κάποια ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας του ΠΕΑΠ και ζητήσαμε να μας δοθούν κάποιες απαντήσεις, κάποιες εξηγήσεις, και αφού η πλειοψηφία ήρθε στο δημοτικό συμβούλιο, έγινε εκείνο το περίφημο θέατρο του παραλόγου όπου κράτησε μέχρι τις πρωϊνές ώρες να υποβάλλουμε ερωτήσεις και να μην βρίσκονται οι αρμόδιοι για να απαντήσουν καθώς κρυβόντουσαν μέσα στο γραφείο του δημάρχου. Η συμπεριφορά αυτή ήταν πολύ κακή ως εικόνα, εκεί σύρθηκε ο με δήμαρχος, προφανώς από την πρόεδρο του ΠΕΑΠ η οποία δεν είχε απαντήσει στα ερωτήματά μας, η οποία εξαπολύει βολές κατά πάντων χωρίς η ίδια να δέχεται να απαντήσει σε ότι την αφορά. Μετά από αυτό που ο δήμαρχος της έκανε το χατήρι, βάλει και εναντίον του δημάρχου με διάφορους τρόπους. Αναφέρομαι στα θέματα του ΚΟΙΠΑΠ αλλά και με την πλατεία Πέρρου όπου εκεί φάνηκε ότι το ατομικό συμφέρον υπερκεράζει το κοινό συμφέρον. Και σε αυτό το σημείο πρέπει να πω ότι και με τον ίδιο τον Μανόλη Πάγκαλο διαφώνησα πάνω σε αυτό γιατί δεν μπορεί τα προσωπικά μας να είναι πάνω από το κοινό καλό επειδή ο Μανόλης είναι διαχειριστής ενός οικοπέδου που ανήκει σε έναν θείο του πέριξ της πλατείας. Εκεί είχαμε διαφορετική άποψη και φάνηκε τελικά ότι εγώ είχα το δίκιο γιατί και ο ίδιος ο δικηγόρος της ΚΕΔΕ που ήρθε και στο προσυμβούλιο της παράταξης που έμαθα ότι ήρθε να πείσει τους ανθρώπους να ψηφίσουν υπέρ των περιοίκων και κατά του δήμου, γιατί το ένα αντίκεται στα συμφέροντα του άλλου, φάνηκε ότι αυτό δεν έστεκε νομικά και ενώ ο Μανόλης διαχώρησε τη θέση του γιατί ο ίδιος δεν ψηφίζει, από μένα ζητούσε να ψηφίσω υπέρ των περιοίκων. Και εγώ ρωτώ τον οποιοδήποτε έχει κοινή λογική, σε έναν υπερχρεωμένο δήμο, που πήρε προκαταβολικά δάνειο για να πληρώσει την απαλλοτρίωση και για λογαριασμό των κατοίκων γύρω-γύρω, εγώ νομιμοποιούμαι να πω ότι ζημιώνω τον δήμο για το ποσό των 1,2 εκατ. ευρώ περίπου, χρήματα που σε τελική ανάλυση θα «πέσουν στο κεφάλι» όλων των κατοίκων του δήμου και να επωφεληθούν οι περίοικοι μεταξύ των οποίων είναι και κάποιοι αιρετοί, νυν και πρώην; Όταν λοιπόν κάποιος που ασχολείται με τα κοινά βάζει μπροστά το προσωπικό του συμφέρον και μετά το κοινό συμφέρον, εγώ δεν μπορώ να το υπηρετήσω για να μη διαχωρίσω τη θέση μου. Και αυτό νομίζω ότι είναι έντιμη στάση.
Αισιοδοξείτε ότι ο δήμος θα διοικηθεί άρτια την επόμενη τετραετία;
Φοβάμαι πως όχι. Φοβάμαι ότι θα έχουμε τσουνάμι γεγονότων. Λυπάμαι που το λέω, γιατί οκτώ χρόνια στη Λυκόβρυση και τέσσερα χρόνια στον καλλικρατικό δήμο όπου βάλαμε πλάτη σε έναν χρεωμένο δήμο και τον κρατήσαμε όρθιο, δουλέψαμε πολύ με κόστος που όσοι είναι έξω δεν το ξέρουν. Άρα λοιπόν το να παίζουν κάποιοι με τη δουλειά που προηγήθηκε για να το παίζουν έτσι παράγοντες της περιοχής αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο, μου θυμίζει όλο αυτό που έγινε στην πλάτη των Ελλήνων τα μεταπολιτευτικά χρόνια.
