Το ζήτημα της ίδρυσης Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (ΕΕΕΕΚ) στον χώρο της ΑΣΠΑΙΤΕ, αλλά και τους γενικότερους χειρισμούς της δημοτικής Αρχής του Θεόδωρου Αμπατζόγλου στον τομέα της Ειδικής Αγωγής, στηλιτεύει με ανακοίνωσή της η δημοτική σύμβουλος και επικεφαλής της παράταξης ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΦΩΝΗ Μαίρης Διακολιού.
Με αφορμή συζήτηση κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Τρίτης 21 Νοεμβρίου σχετικά με τις μεταβολές σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η δημοτική σύμβουλος σε ανακοίνωσή της αναφέρει τα εξής:
«Η στάση του Δήμου Αμαρουσίου απέναντι στην σχολική εκπαίδευση παιδιών με αναπηρία ή μαθησιακές δυσκολίες, είναι με βεβαιότητα κατακριτέα.
Δεν είναι λίγες οι φορές που η Διοίκηση του Δήμου έχει γίνει «στόχος» της παράταξής μας ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΦΩΝΗ, της μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου και φορέων της σχολικής κοινότητας για τις επιλογές της ή για την εμπλοκή της στην υλοποίηση δυσμενών επιλογών της κεντρικής διοίκησης στον τομέα της ειδικής αγωγής.
Τέτοια παραδείγματα αφορούν την κτιριακή κατάσταση του Ειδικού Νηπιαγωγείου και του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου του Δήμου Αμαρουσίου, την συγχώνευση τμημάτων του Ειδικού Δημοτικού, τη μετατροπή του γραφείου των εκπαιδευτικών και της κουζίνας σε αίθουσες διδασκαλίας στα Ειδικά Σχολεία, την από το 2006 ολιγωρία της Διοίκησης του Δήμου (είναι από τότε έως σήμερα η ίδια με ενδιάμεση αλλαγή του επικεφαλής) στο να λειτουργήσει το θεσμοθετημένο ΕΝΕΕΓΥ-Λ Αμαρουσίου (δηλαδή Επαγγελματικό Γυμνάσιο Λύκειο για παιδιά που χρειάζονται ειδική αγωγή), με αποτέλεσμα τα παιδιά να «στοιβαχτούν» σε ανεπαρκή χώρο στην Κηφισιά.
Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 21-11-2023, η Διοίκηση του Δήμου, εισήγαγε προς ψήφιση την απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας, σχετικά με τις μεταβολές που θα πρέπει να γίνουν στο πλαίσιο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στο Μαρούσι. Ενώ η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β’ Αθήνας είχε προτείνει την ίδρυση ΕΕΕΕΚ (δηλαδή Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης) σε χώρο της ΑΣΠΑΙΤΕ (Κτήμα Μακρυκώστα), η Δημοτική Επιτροπή Παιδείας αποφάσισε ότι αποδέχεται μεν την ίδρυση της σχολικής μονάδας, φτάνει να βρεθούν τα χρήματα για την λειτουργία και συντήρησή της, γιατί ο Δήμος δεν τα διαθέτει. Μάλιστα, η πρόεδρός της, κ. Ελένη Λέκκα, διεφάνη ότι έδειξε κάτι σαν «δυσφορία» με την «επιμονή» των Διευθύνσεων του Υπουργείου να επιλέγουν το Μαρούσι ως έδρα των Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.
Ο δε δήμαρχος, αφού κατέκρινε την κεντρική εξουσία που δεν δίνει πόρους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ανέλυσε δια μακρόν τον θεσμό των Επαγγελματικών Σχολών Μαθητείας του πρώην ΟΑΕΔ (νυν ΔΥΠΑ), ως δήθεν μοναδική λύση για τα παιδιά «αυτά».
Με τον τρόπο αυτό, ο κ. Δήμαρχος υποτίμησε τη νοημοσύνη της μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου παρουσιάζοντας ως «λύση» μία επιλογή που μόνο λύση δεν είναι, αλλά κυρίως ενέπαιξε τα παιδιά με αναπηρία και μαθησιακές δυσκολίες και τις οικογένειές τους, αποπέμποντάς τα σε έναν θεσμό που ΔΕΝ έχει καμία εξειδίκευση στις ιδιαιτερότητες των παιδιών που χρήζουν ειδικής αγωγής, αλλά και που θέτει ως προϋπόθεση ένταξης των μαθητών/ μαθητριών την κατοχή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ απολυτηρίου Γυμνασίου!
Με λίγα λόγια, ο κ. Δήμαρχος, πρότεινε ως «μοναδική λύση» για τα παιδιά «αυτά» έναν θεσμό που εξ ορισμού αποκλείει κάθε παιδί από 11-14 ετών!
Κατά τα λοιπά, όπως παρατήρησε η επικεφαλής της παράταξης ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΦΩΝΗ, Μαίρη Διακολιού, σπεύδει να κάνει τα χατίρια του κ. Υπουργού Παιδείας, και ποτέ δεν διεκδίκησε τίποτε απολύτως για την αναβάθμιση της ειδικής αγωγής στην πόλη μας. Ως παράταξη, αρνούμαστε την άποψη της Διοίκησης του Δήμου Αμαρουσίου «Ας γίνει το Ειδικό Σχολείο, φτάνει να μην το πληρώσω!». Θεωρούμε ότι πρόκειται για μία επικίνδυνη θέση που αντανακλά στη γενικότερη αντιμετώπιση της παιδείας στο Μαρούσι μας, όπου δεν έχει ιδρυθεί εδώ και είκοσι χρόνια κανένα νέο σχολείο, ενώ πολλά από τα σχολικά κτίρια της πόλης μας είναι ακατάλληλα ή ασυντήρητα ή ανεπαρκώς συντηρημένα με σοβαρές λειτουργικές ανάγκες.
Η δική μας θέση είναι ότι κάθε παιδί με αναπηρία ή μαθησιακή δυσκολία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και να του παρέχεται η δυνατότητα ισότιμης κοινωνικής ένταξης με φροντίδα της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης».
