Προπονητής, παίκτες, διοίκηση και φίλαθλοι της ΚΑΕ Αμαρουσίου μιλούν στην «Α» για τον άθλο της πρόκρισης στους ομίλους της Ευρωλίγκας και ζητούν από τον κόσμο να αγκαλιάσει μαζικά την προσπάθειά τους.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μάρκος Τσάκας
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιάννης Μπεθάνης
Η ιστορία της ομάδας μπάσκετ του Αμαρουσίου δεν είναι άλλη μία από εκείνες που συνήθως στολίζουν τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων. Βλέπετε, το κοινό το οποίο την υποστηρίζει είναι πολύ μικρό και δεν μπορεί να φέρει μεγάλες πωλήσεις για τον αθλητικό Τύπο της χώρας, ο οποίος έχει συνηθίσει, μαζί με την εκάστοτε «μεγάλη» ομάδα, να αποθεώνει και τους φιλάθλους της, τον «υπέροχο κόσμο» της, όπως τον χαρακτηρίζουν συχνά – πυκνά. Και εδώ έγκειται η μεγάλη διαφορά της ιστορίας του Αμαρουσίου από τις άλλες ανάλογες ιστορίες «Σταχτοπούτας» των γηπέδων:
Ό,τι καταπληκτικό έχει καταφέρει μέχρι σήμερα ο ΓΣΑ (αρχής γενομένης από την κατάκτηση του κυπέλλου Σαπόρτα έως τη φετινή πρόκριση – καταξίωση στους λαμπερούς ομίλους της Ευρωλίγκας και τις πρώτες τρομερές εμφανίσεις στον όμιλό του απέναντι σε ομάδες με μεγάλη ιστορία στα ευρωπαϊκά σαλόνια), οφείλεται καθαρά σε αγωνιστικά κριτήρια, με τη σωστή δόση διοικητικής οργάνωσης και βοήθειας. Ουσιαστικά, το… Μαρουσάκι (κατά την μπασκετική εγχώρια πιάτσα) αποτελεί υπόδειγμα και ορισμό σωστής διαχείρισης του υπάρχοντος υλικού, μακριά από τεράστια οικονομικά ανοίγματα για τη δημιουργία εντυπώσεων, με χαρακτηριστικά αμιγούς μπασκετικής κουλτούρας (που κατά το παρελθόν μόνο από τον Πανιώνιο της δεκαετίας του ’80 και το Περιστέρι της δεκαετίας του ’90 βιώσαμε), πάντα με μέτρο σύγκρισης το απαιτητικό λεκανοπέδιο, που φιλοξενεί μεγαθήρια όπως ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ.
Το μεγάλο ζήτημα, επομένως, εξακολουθεί να είναι ένα: Τι άλλο πρέπει να κάνει αυτή η ομάδα για να αγκαλιαστεί μαζικά από τους Μαρουσιώτες, αλλά -γιατί όχι;- και από τους κατοίκους όμορων Δήμων;
Κι αν την τελευταία «χρυσή» δεκαετία του το Μαρούσι κινήθηκε σε αμιγώς επαγγελματικά πλαίσια, δίχως κανείς να φροντίσει να επικοινωνήσει σοβαρά την πρόσβαση της ομάδας στην τοπική κοινωνία, τα τελευταία χρόνια αρχίζουν και γίνονται κάποιες πρώτες προσπάθειες επαναπροσδιορισμού της ταυτότητάς της.
Φέτος η κίνηση της πρόσληψης στη θέση του προπονητή του Γιώργου Μπαρτζώκα, ενός πρώην αθλητή – γέννημα θρέμμα του ΓΣΑ σε άλλες, πιο δύσκολες εποχές, φιλοδοξεί να αποτελέσει συνδετικό κρίκο με την τοπική φίλαθλη κοινότητα. Παράλληλα, η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου που πραγματοποιεί η ΚΑΕ και το ανοιχτό κάλεσμά της προς τους Μαρουσιώτες να λάβουν μέρος στην προσπάθεια αγοράζοντας μετοχές, αποτελούν κάποια σοβαρά βήματα ως προς την απήχηση της ομάδας στην πόλη.
Παρ’ όλα αυτά, η πρεμιέρα του Αμαρουσίου στην Ευρωλίγκα, όπου γνώρισε την ήττα από την πασίγνωστη ΤΣΣΚΑ Μόσχας με έναν πόντο διαφορά με τρίποντο της απελπισίας στην εκπνοή, δεν συνοδεύτηκε από μεγάλη παρουσία κόσμου, στο αχανές και «κρύο» κλειστό του ΟΑΚΑ.
Οι προσδοκίες για μαζική προσέλευση δεν είναι μεγάλες ούτε και μετά από την εκπληκτική εκτός έδρας εμφάνιση και νίκη απέναντι στην Ολύμπια Λουμπλιάνας, μια από τις πιο ιστορικές ομάδες του ευρωπαϊκού μπασκετικού στερεώματος.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η προσπάθεια που μόλις ξεκίνησε, δεν πρέπει να συνεχιστεί με ακόμη μεγαλύτερους ρυθμούς, ώστε η τοπική κοινωνία να αγκαλιάσει επιτέλους την τεράστια και συνεπέστατη προσπάθεια της ομάδας την τελευταία 15ετία.
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ μίλησε για την ομάδα που κάνει υπερήφανο το Μαρούσι εντός και εκτός συνόρων με τον προπονητή Γιώργο Μπαρτζώκα, τον αρχηγό της ομάδας Κώστα Καϊμακόγλου, τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΚΑΕ Πάνο Αλεξανδρή και με εκπροσώπους του Συνδέσμου Φιλάθλων Αμαρουσίου. Κοινός παρονομαστής όλων; Να ενισχύσει ο κόσμος ακόμη περισσότερο την προσπάθεια της ομάδας να παραμείνει στα ψηλότερα σκαλοπάτια του ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ. Και η κοινή πίστη ότι η ομάδα έχει τα φόντα να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί, αποδίδοντας παράλληλα ελκυστικό μπάσκετ.
