Οι Έλληνες μαθητές συνεχίζουν να διακρίνονται και να σημειώνουν επιτυχίες, παρά την έλλειψη στήριξης από την πολιτεία και τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που όλοι βιώνουμε. Ζωντανό παράδειγμα η Άννα – Μαρία Φυσέκη, μαθήτρια της Γ’ Γυμνασίου στο 7ο Γυμνάσιο Αμαρουσίου, που προκρίθηκε στους μαθηματικούς διαγωνισμούς του «Θαλή» και του «Ευκλείδη» και βραβεύθηκε με το χρυσό μετάλλιο από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, για τη διάκρισή της στην Ελληνική Μαθηματική Ολυμπιάδα «Ο Αρχιμήδης».
Με αφορμή τη συμμετοχή της στη Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα όπου θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας τον ερχόμενο Ιούνιο, τη συναντήσαμε και μιλήσαμε μαζί της τόσο γι’ αυτή την επιτυχία της όσο και για τα όνειρά της.
Πώς πήρες την απόφαση να συμμετέχεις στους διαγωνισμούς της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας;
Ο καθηγητής Φυσικής του σχολείου μου ήταν αυτός που μου το πρότεινε, γνωρίζοντας το μεγάλο μου ενδιαφέρον για τα μαθηματικά και τις επιδόσεις μου. Έτσι μετά από ώριμη σκέψη αποφάσισα να λάβω μέρος παρά τις θυσίες που θα απαιτούνταν.
Πότε συνειδητοποίησες το ταλέντο που είχες στα μαθηματικά και αποφάσισες να ασχοληθείς συστηματικά;
Από μικρό παιδί μού άρεσε η μαθηματική επιστήμη, αλλά δεν αφιέρωνα πολύ χρόνο μέχρι και το καλοκαίρι της Α’ Γυμνασίου. Τότε ήταν που έπεσαν στα χέρια μου κάποια ξενόγλωσσα βιβλία που αναφέρονταν στα μαθηματικά και στη λογική σκέψη, τα οποία με βοήθησαν να καταλάβω ότι ήθελα να ασχοληθώ πιο σοβαρά. Έτσι, ξεκίνησα σιγά σιγά να μελετώ εξωσχολικά συγγράμματα και να ενημερώνομαι από όποια πηγή έβρισκα.
Οι γονείς σου σε στήριξαν να λάβεις μέρος σε αυτές τις εξετάσεις, γνωρίζοντας ότι θα σου αποσπούσε χρόνο από τις σχολικές σου υποχρεώσεις;
Οι γονείς μου στάθηκαν στο πλευρό μου, σεβόμενοι την επιθυμία μου και γνωρίζοντας την αγάπη μου για το αντικείμενο. Εξάλλου, η μητέρα μου ασχολούνταν μικρή με τα μαθηματικά και είχε εκπροσωπήσει και αυτή το σχολείο της στην Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία, οπότε ήταν καθ’ όλη τη διάρκεια στο πλευρό μου.
Πόσο δύσκολο ήταν να συνδυάσεις το σχολείο με την πολύωρη ενασχόλησή σου με τα μαθηματικά;
Ο συνδυασμός και των δύο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι της όλης προσπάθειας. Και αυτό γιατί απαιτούσε πολύ μεγάλες θυσίες από την πλευρά μου και μεγάλη πίεση λόγω του περιορισμένου χρόνου. Για ένα πολύ μεγάλο διάστημα έπαψα να έχω ελεύθερο χρόνο, ενώ οι ώρες που κοιμόμουν ήταν ελάχιστες, προκειμένου να κατορθώσω να διατηρήσω το επίπεδο που είχα, αναφορικά με τα μαθήματα του σχολείου. Όμως, θεωρώ ότι πρέπει να γίνονται θυσίες, αν κάποιος αγαπάει κάτι και θέλει να το πετύχει.
Πώς αισθάνθηκες όταν βραβεύτηκες για την επιτυχία σου στους διαγωνισμούς από το Πανεπιστήμιο Αθηνών;
Ήταν μία ιδιαίτερη στιγμή για μένα, που με έκανε να χαρώ πολύ. Και αυτό γιατί η συγκεκριμένη διάκριση σήμαινε την αναγνώριση του κόπου και των θυσιών που έκανα, ενώ μου έδωσε και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
