Στην κατάμεστη αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου Μελισσίων «Μίκης Θεοδωράκης» την Κυριακή 16 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε από την Ένωση Μικρασιατών Μελισσίων και την Δημοτική Επιτροπή Ισότητας (ΔΕΠΙΣ) του Δήμου Πεντέλης εκδήλωση για την Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας με ειδικό αφιέρωμα στη Μικρασιάτισσα δασκάλα.
Η πρόεδρος της Ένωσης Καλλιόπη Θεοφιλίδου-Δημητράκη καλωσόρισε
τους παριστάμενους και κάλεσε την αντιπρόεδρο ΔΕΠΙΣ και αντιδήμαρχο Πολιτισμού του Δήμου Πεντέλης Άρτεμιδα Αργύρη να απευθύνει χαιρετισμό.
Η αντιδήμαρχος τόνισε ότι αυτή η παρέμβαση «επιχειρεί να αναδείξει τον κύριο πάντα λόγο που τηρεί η γυναικεία φωνή και ειδικά στη κοιτίδα του μικρασιάτικου ελληνισμού, με ξεχωριστή έμφαση στη σκιαγράφηση της μικρaσιάτικης δασκάλας έτσι ώστε να υπενθυμίσουμε πόσο σημαντικό ήταν για κείνους τους ανθρώπους των οποίων πολλοί εξ ημών έχουμε τη χαρά και την τιμή να αποκαλούμαστε απόγονοι, η παιδεία, η έννοια της κοινότητας, τα σχολεία, η πίστη».
Στη συνέχεια η πρόεδρος της Ένωσης aναφέρθηκε στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών) στις συνθήκες καθιέρωσής της στον, στόχο της Ημέρας της Γυναίκας που είναι τα ίσα δικαιώματα με τους άνδρες σε όλους τους τομείς. «Στις 8 Μαρτίου του 1857, έγινε μια μεγάλη διαμαρτυρία από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, με αίτημα τις ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. μείωση των ωρών εργασίας στις 10 αλλά και η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών. Οι γυναίκες κατέκτησαν το δικαίωμα στην εργασία κaι το δικαίωμα ψήφου» υπενθύμισε και πρόσθεσε:
«Το φετινό μήνυμα των Ηνωμένων Εθνών για τη Διεθνή Ημέρα εστιάζει στην ανάγκη για ίσα δικαιώματα, ίσες ευκαιρίες και την ενδυνάμωση των γυναικών και κοριτσιών σε όλο τον κόσμο Γνωστές είναι σε όλους μας οι διαφορές που υπάρχουν στον τρόπο αντιμετώπισης των γυναικών ανάμεσα στην Ανατολή και την Δύση.
Δεν είναι, όμως, λίγες οι περιπτώσεις γυναικών σε συνδυασμό με άλλες οργανώσεις, που τόλμησαν να αλλάξουν τα δεδομένα και ως συνέπεια να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους. Ωστόσο, οι προσπάθειες δεν πρέπει να πάψουν να υφίστανται προκειμένου να επιτευχθεί η ολοκληρωτική εξίσωση της θέσης των γυναικών με τους άντρες.
Η ‘’Ημέρα της Γυναίκας’’ είναι για να μας υπενθυμίζει ότι έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε μέχρι να φθάσουμε στην ημέρα εκείνη όπου θα υπάρχουν ‘’γυναίκες που τα δικαιώματά τους δεν θα έχουν φύλο’’.»
«Η ικανότητα δεν έχει φύλο»
Στη συνέχεια η Αιμιλία Λυμπεράκη -Besson, μέλος της ΔΕΠΙΣ Πεντέλης και ειδική εμπειρογνώμονας, αναφέρθηκε ειδικότερα στην Ελλάδα λέγοντας, μεταξύ άλλων:
«Οι λαοί έχουν μνήμες! Δεν ξεχνούν. Λένε πως η μνήμη είναι το μόνο που αξίζει, είναι πιο ισχυρή από την ύλη, πως τη μνήμη την στηρίζει η ζωή και την ξυπνά το χρέος. Η καλλιέργεια της ιστορικής μνήμης και συνείδησης, ως υποχρέωση, αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των ανθρώπων ενός έθνους που ταξιδεύει στους ωκεανούς του σύγχρονου κόσμου.
Γυναίκες για τις γυναίκες. Ένα αφιέρωμα, ένας φόρος τιμής, στις πρωτοπόρες της χειραφέτησης στη χώρα μας. Στις Μικρασιάτισσες, στις Ελληνίδες φεμινίστριες που στάθηκαν με αφοβία και σθένος μπροστά στα τείχη των καιρών τους.
Στόχος μας να φτάσουμε σ’ έναν κόσμο όπου η γυναικεία παρουσία δημιουργεί και καθορίζει το μέλλον της κοινωνίας, ως ο καλύτερος κοινωνός και πολλαπλασιαστής κυρίως της νέας γενιάς που περιμένει πολλά από μας. Και αυτό γιατί η γνώση, η ελπίδα και οι αγώνες ταυτίζονται στην σύγχρονη Γυναίκα.
Σ’ αυτή την διαδρομή, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι
Χωρίς Δημοκρατία και Δικαιοσύνη, δεν μπορούμε να κοιτάξουμε το μέλλον. Αποτελεί ύψιστη απαίτηση και προσωπική μας ευθύνη να δημιουργήσουμε ένα μέλλον αξιοκρατίας, αποδοχής και συμπερίληψης συνεισφέροντας στην προώθηση ενός ποικιλόμορφου, δίκαιου, χωρίς αποκλεισμούς και δημοκρατικού ειρηνικού κόσμου, όπου η ισότητα των φύλων αποτελεί κανόνα και όχι εξαίρεση.
“Η ικανότητα δεν έχει φύλο”. Γιατί εμείς οι ίδιες αποτελούμε πρότυπα και γινόμαστε η αλλαγή της κοινωνίας που θέλουμε να φτιάξουμε!
Η Μικρασιάτισσα δασκάλα
Στη συνέχεια προσκλήθηκε ο κεντρικός ομιλητής Θοδωρής Κοντάρας ο οποίος ευχαρίστησε για την πολλοστή πρόσκληση από την Ένωση Μικρασιατών Μελισσίων και αναφέρθηκε στο θέμα που ήταν η Μικρασιάτισσα δασκάλα, αυτές οι ανώνυμες δασκάλες που δίδαξαν επί δεκάδες χρόνια κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες τα «ελληνάκια» της Μικράς Ασίας.
Ο Θ. Κοντάρας τόνισε, μεταξύ άλλων:
«Από το 1830 και εξής ιδρύθηκαν στη Μικρασία ολοένα και περισσότερα παρθεναγωγεία για την μόρφωση των κοριτσιών, παράλληλα με τα αρρεναγωγεία. Έτσι, στις αρχές του 20ού αιώνα, δεν υπήρχε οικισμός –πόλη, κεφαλοχώρι ή χωριό– με Έλληνες κατοίκους, που να μην έχει σχολείο. Σ’ εκείνα τα χιλιάδες σχολεία δίδαξαν, πλην των ανδρών δασκάλων και καθηγητών, πολλές εκατοντάδες γυναικών, οι οποίες ήταν απόφοιτες των μεγάλων και πολύ καλά οργανωμένων παρθεναγωγείων και διδασκαλείων της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης, της Τραπεζούντας, του Ζιντζίντερε Καισαρείας, της Αδριανούπολης, της Αθήνας, των Επιβατών Θράκης, του Αϊβαλιού, της Μαγνησίας και άλλων πόλεων.
Αυτές οι δασκάλες δούλεψαν συστηματικά και με ζήλο ξεχωριστό, αντιμετωπίζοντας πολλές αντιξοότητες και δυσκολίες, λόγω φύλου, λόγω δουλείας σε ξένο δυνάστη, αλλά και λόγω καθιερωμένων στερεοτύπων επί αιώνες.
Θεμελίωσαν την εκπαίδευση, υπήρξαν η ψυχή της παιδείας, αγωνίστηκαν διαρκώς να διαπλάσουν τον χαρακτήρα και το πνεύμα των μαθητών τους, να τους μάθουν γράμματα και αγάπη προς την Ελλάδα και την θρησκεία μας, σε καιρούς χαλεπούς.
Ταπεινές και αφανείς ηρωίδες μέσα στη σκλαβιά και την καχυποψία, εργάστηκαν με πάθος, αξιοπρέπεια, σοβαρότητα και σαφή γνώση της υψηλής αποστολής τους και εμφύσησαν στα παιδιά τους ανθούς της γνώσης, την πατριδολατρία, τα νάματα της Ορθοδοξίας. Πρωτοστατούσαν σε κάθε σύγχρονη εκπαιδευτική κίνηση, δίδαξαν συστηματικά και επιτυχώς την ελληνική γλώσσα σε τουρκόφωνους Έλληνες, καθώς και πρωτοποριακά για την εποχή μαθήματα, όπως ξένες γλώσσες, μουσική, καλλιτεχνικά, υγιεινή, γυμναστική. Διαμόρφωσαν την εθνική συνείδηση των παιδιών, που γι’ αυτές ήταν ‘’η μεγάλη υπόθεση’’.
Η προσφορά αυτών των διδασκαλισσών του Γένους είναι τεράστια, διότι τουλάχιστον επί τέσσερις δεκαετίες (1880-1922) έκαναν μια ειρηνική επανάσταση της παιδείας και της μόρφωσης μέσα σε κλίμα ολοένα πιο στυγνής τουρκικής σκλαβιάς».
Και ο Θ. Κοντάρας έκλεισε με τη φράση «Τιμάμε αυτές τις γυναίκες με υπερηφάνεια και σεβασμό υποκλινόμαστε στο έργο τους και την προσφορά τους στον Μικρασιατικό Ελληνισμό».
Η βραδιά -που κατά κοινή ομολογία σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία- διανθίστηκε με μια καλλιτεχνική δράση (performance) από την Λιλή Πιτσικουλάκη με το «Μια μέρα μιας Μαίρης» ( «Είμαι η Μαίρη η Παναγιωταρά ) με στίχους και μουσική Λουκιανού Κελαηδόνη και με ύμνους και παραδοσιακά τραγούδια από τη χορωδία του σωματείου «Ύμνος και Παράδοση» υπό τη διεύθυνση του Εμμανουήλ Χανιώτη (Βιολί, Ανδρέας Χανιώτης, Λαούτο Όθων Μπικάκης, Τουμπελέκι, Ευριπίδης Αρμπηλιάς).
Oι παριστάμενοι
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν η πρόεδρος ΔΕΠΙΣ Πεντέλης και αντιδήμαρχος Κοινωνικής πολιτικής Δήμου Πεντέλης Ελένη Πολίτη, η Μαρίνα Γρηγοροπούλου αναπληρώτρια καθηγήτρια Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, η Μαρία Μενεγάκη ομότιμος καθηγήτρια Γαλλικής φιλολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η E. Βλυσίδου-Λεονταρίδου, πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλίας Εθνών (Σ.Φ.Ε), η Βιβή Μπάγιου-Μαυροπούλου, πρόεδρος της Πνευματικής Πολιτιστικής και Κοινωνικής Κίνησης Βορείων Προαστίων και η Κική Μπάρα, υπεύθυνη του Δ’ ΚΑΠΗ Μελισσίων.
