Κύριε Υπουργέ,
Ως εκπαιδευτικός που υπηρέτησε για τριάντα επτά χρόνια τη δημόσια εκπαίδευση, τα περισσότερα μάλιστα ως στέλεχός της, αρνούμαι να αποδεχθώ την επιπόλαια και επιδερμική λογική ενός Υπουργού της Παιδείας για ένα ζήτημα που αφορά όλη την ανθρωπότητα, ευτελίζοντάς το σε ζήτημα σχέσεων δύο χωρών, όπως πάντα επιδίωκαν οι εκπρόσωποι της ηττημένης ελληνικής ελίτ – κονδυλοφόροι, «επιστήμονες» και κρατικοί αξιωματούχοι – χαμένοι σε χαώδεις μεταμοντέρνες αναζητήσεις. Το ζήτημα της Γενοκτονίας δεν είναι ζήτημα δύο ή περισσότερων χωρών, αλλά αφορά όλη την ανθρωπότητα, στην οποία οφείλουν να λογοδοτούν εκείνοι που διαπράττουν τέτοιου τύπου εγκλήματα.
Είμαστε ακράδαντα πεπεισμένοι, ότι όσο περισσότερο αναγνωρίζεται απ’ τη διεθνή κοινότητα το έγκλημα, τόσο περισσότερο θα διογκώνεται για τον θύτη το κόστος και η πίεση να γίνεται πιο δημοκρατικός, πιο ειρηνικός. Για να ζητήσει συγνώμη απ’ την ανθρωπότητα για το έγκλημά του, πράγμα που συνιστά εγγύηση ότι το μέλλον της δεν θα έχει άλλες Γενοκτονίες.
Όμως, όλοι εσείς οι αρνητές της Γενοκτονίας, προσκρούετε σ’ ένα τεράστιο πρόβλημα: Την αναγνώριση της Γενοκτονίας από ένα αρμόδιο διεθνή επιστημονικό φορέα, τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών («Internatıonal Assocıatıon of Genocıde Scholars» ) στο συνέδριό της, το 2007 στο Σαράγιεβο. Το γεγονός αυτό κονιορτοποιεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Γι’ αυτό το λόγο εξαφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια απ’ το προσκήνιο οι αρνητές της Γενοκτονίας. Τα συνέδρια που έχουν πραγματοποιηθεί, οι σημαντικές σχετικές μελέτες που έχουν δημοσιευτεί (με κορυφαία εκείνη του Καθηγητή Κ. Φωτιάδη που περιλαμβάνει 14 τόμους) και οι αλλεπάλληλες μελέτες και διατριβές που εκπονούνται ήδη από νέους ερευνητές σ’ όλο τον κόσμο, τεκμηριώνουν την ιστορική πραγματικότητα του εγκλήματος και φωτίζουν συνεχώς νέες πτυχές του.
Κύριε Υπουργέ
Προσπαθείτε να δικαιολογήσετε την άποψή σας γράφοντας ότι «το ελληνικό κράτος δεν προέβαλε στα διεθνή φόρα το θέμα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας». Φαντάζομαι ότι σας ξέφυγε, ότι αυτό ειδικά το κράτος, στην πραγματικότητα έχει τις ίδιες απόψεις με σας. Ότι πρόκειται για ένα κράτος που φαίνεται να διακατέχεται απ’ το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Για παράδειγμα, το 1952, ταυτιζόμενο με το τουρκικό κράτος, απαίτησε απ’ το Υπουργείο Εξωτερικών της Αυστρίας ν’ απαγορεύσει την πρόσβαση στα αρχεία της Βιέννης στο νέο τότε ερευνητή Πολυχρόνη Ενεπεκίδη, μετέπειτα Καθηγητή Ιστορίας και βασικό ερευνητή της Γενοκτονίας. Το ίδιο αυτό κράτος δυο φορές, το 1999 και το 2003, απαίτησε απ’ το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Αρμενίας, στο οποίο έγινε σχετική εισήγηση, ν’ αρνηθεί την αναγνώριση της Γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, για να μην… ενοχληθεί η Τουρκία. Μα αν οποιαδήποτε πράξη μας προσδιορίζεται απ’ την ενόχληση ή μη της Τουρκίας ή οποιουδήποτε άλλου, τότε καταργούμε την ίδια την ανεξαρτησία μας. Μήπως αυτή η λογική δεν ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό γι’ αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας;
Κύριε Υπουργέ
Η εμμονή σας ότι δεν υπήρξε Γενοκτονία, αλλά εθνοκάθαρση, είναι όχι μόνο εθνικά απαράδεκτη κι επικίνδυνη, γιατί δίνει σήμα στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου ότι η σημερινή κυβέρνηση βρίσκεται κοντά στις θέσεις της, αλλά ακόμη δείχνει ότι δεν μελετήσατε στοιχειωδώς τη σύμβαση του ΟΗΕ του 1948 «για την καταστολή και πρόληψη του εγκλήματος Γενοκτονίας». Αν το κάνατε, θα γνωρίζατε, ότι, ακόμη κι αν αγνοούσατε τις χιλιάδες των τεκμηρίων, τις εκατοντάδες χιλιάδες των θυμάτων, τις εκκλήσεις των κορυφαίων Ελλήνων διανοουμένων το 1921 (Παλαμά, Καζαντζάκη, Σικελιανού, Ξενόπουλου, Δροσίνη και όλων των υπόλοιπων), θα γνωρίζατε ότι και μόνο το γεγονός ότι η αρμόδια Επιτροπή της Κοινωνίας των Εθνών (Κ.Τ.Ε.) βρήκε 2.300 παιδιά σε ιδρύματα και σπίτια μουσουλμανικά κατά την κρίσιμη εκείνη περίοδο (1921). Και μόνο αυτό το γεγονός, συνιστά Γενοκτονία, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγρ. Ε΄ της σύμβασης. Για να καταλάβετε τις συνέπειες της άποψής σας, ο όρος «εθνοκάθαρση» δεν βρίσκεται στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και συνεπώς είναι ανώδυνος για το θύτη, σε αντίθεση με τον όρο «Γενοκτονία», που παράγει αποτελέσματα σε βάρος του. Με άλλα λόγια, συνειδητά ή μη, με τη διατύπωση των απόψεών σας εξυπηρετείτε το θύτη και κατά συνέπεια καταπατάτε το θύμα.
Εμείς οι Δίκαιοι, κύριε Υπουργέ, θα συνεχίσουμε τον αγώνα αυτό, σε αντίθεση με σας που τον υπονομεύετε. Γιατί εμείς πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο σημαντικότερος αγώνας σ’ αυτό τον πλανήτη. Δεν αφορά μια κοινωνική τάξη ή έστω ένα λαό, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Είναι αγώνας για την ειρήνη και το θεμελιώδες δικαίωμα στη ζωή. Δικαιούμαστε να αναμένουμε να τοποθετηθούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν διαφορετική άποψη από σας. Πάνω απ’ όλους όμως, αναμένουμε τον ίδιο τον Πρωθυπουργό να πάρει θέση, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο.
Aθήνα 3-11-2015
ΔΡ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
Πρόεδρος Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών
Πρόεδρος Δικτύου Αναγνώρισης Γενοκτονιών».
