Από τον Άγγελο Πολύδωρο – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 26/09
Μπασίστας σε metal συγκρότημα, δάσκαλος δημιουργικής γραφής και ιδρυτικό μέλος του Φεστιβάλ Fantasmagoria, ο Ναουσαίος συγγραφέας μας μιλά για το μυθιστόρημα «Κάθε Μυστικό Σου» και τις ιστορίες φαντασίας Mε αφορμή το τελευταίο του μυθιστόρημα «Κάθε Μυστικό Σου», συζητάμε με έναν πολυδιάστατο συγγραφέα, τον Γιώργο Δάμτσιο.
Πολυδιάστατο, επειδή εκτός από τη συγγραφή παίζει μπάσο στο heavy metal συγκρότημα Silent Vortex, ενώ διετέλεσε ιδρυτικό μέλος του Φεστιβάλ Φαντασίας Fantasmagoria. Επίσης, πραγματοποιεί σεμινάρια δημιουργικής γραφής για λογαριασμό του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας.
Ο Γιώργος Δάμτσιος γεννήθηκε το 1978 και ζει στη Νάουσα Ημαθίας με τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά. Έχει γράψει μέχρι σήμερα τα μυθιστορήματα Μέχρι Την Τελευταία Του Ανάσα, Το Τρίπτυχο Των Ευχών και το Στη Γέφυρα Των Χαμένων Ψυχών σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη, καθώς και τα μυθιστορήματα Σκοτεινό Πέπλο, Εξημέρωση και Κάθε Μυστικό Σου (της σειράς «Ευγενείς Άγριοι» των εκδόσεων BELL). Επίσης, τα λογοτεχνικά / μουσικά πρότζεκτ The Metal Chapters Vol. I και The Metal Chapters Vol. ΙΙ (και πάλι σε συνεργασία με τον Μάριο Δημητριάδη), τα οποία κυκλοφόρησαν και στα αγγλικά, καθώς και τη συλλογή διηγημάτων Μυστικά Στο Λυκόφως. Έργα του έχουν περιληφθεί σε δεκατρείς συλλογές διηγημάτων, πολλά εκ των οποίων κατόπιν διακρίσεων σε διαγωνισμούς.
Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε να γράψετε το «Κάθε Μυστικό Σου», το οποίο βρίσκω εξαιρετικά κλειστοφοβικό, πέραν των ψυχολογικών προεκτάσεων;
Είναι πολλές φορές που σκέφτομαι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι κρύβουμε μυστικά από τον σύντροφο, το γονιό, το παιδί, τον φίλο ή τον συνεργάτη μας. Μυστικά, που αν έβγαιναν στη φόρα, θα δημιουργούσαν μεγάλες ρωγμές στις ανωτέρω σχέσεις – ή ίσως να τις κατέστρεφαν και ανεπανόρθωτα. Συνήθως όμως τα μυστικά αυτού του είδους μένουν καλά κρυμμένα μέσα μας.
Τι θα γινόταν όμως αν υπήρχε κάποιος που γνώριζε τα σκοτεινά μυστικά έξι συνανθρώπων μας; Κι αν αυτός τους εκβίαζε ότι θα τα αποκαλύψει και έτσι τελικά κατάφερνε να τους αιχμαλωτίσει; Κι αν ήταν επίσης και παρανοϊκός και τους ζητούσε να τα ομολογήσουν ενώπιον των υπολοίπων διότι αλλιώς θα τους σκότωνε; Τι θα έκαναν εκείνοι; Πώς θα αντιμετώπιζαν αυτή την κατάσταση;
Τα παραπάνω ερωτήματα ήταν και αυτά που θέλησα να απαντήσω -πρωτίστως στον εαυτό μου- κατά τη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Και η επιλογή του κλειστοφοβικού περιβάλλοντος ήταν στην ουσία ένας ακόμη μοχλός πίεσης για τους πρωταγωνιστές του βιβλίου. Είχα έτσι την ευκαιρία να μελετήσω τις ανθρώπινες συμπεριφορές τους, μέσα από ένα ψυχολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο. Αυτός είναι και ο λόγος που αγαπώ πραγματικά το «Κάθε Μυστικό Σου».
Τι σας έσπρωξε στο γράψιμο ιστοριών φαντασίας γενικότερα, όπως τα Ζόμπι στην Ελλάδα, Ιστορίες Τρόμου, Ηρωική Φαντασία (Πολεμικές Ιαχές);
Στους συλλογικούς τόμους που αναφέρατε, συμμετείχα με κάποιο διήγημά μου. Τα διηγήματα τα θεωρώ γενικότερα καλή ευκαιρία για μια γρήγορη διείσδυση σε μια περίπλοκη κατάσταση. Λόγου χάρη, στη συλλογή «Ζόμπι στην Ελλάδα» έγραψα μια ολιγοσέλιδη ιστορία στην οποία οι δύο πρωταγωνιστές της ταξιδεύουν σε ένα ελληνικό ορεινό χωριό έτσι ώστε να διερευνήσουν έναν τοπικό μύθο. Μέσα από αυτή την πορεία τους, όμως, ο αναγνώστης θα δει ότι τελικά πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι τα ίδια τους τα κίνητρα και όχι τα «ζόμπι» που πιθανώς θα συναντήσουν.
Είστε αισιόδοξος; Τι είναι για σας η απόλυτη ευτυχία;
Εν αντιθέσει με τα κείμενα που γράφω, στα οποία πολλές φορές οι χαρακτήρες είναι γεμάτοι με απαισιοδοξία, εξαιτίας των πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, εγώ είμαι πολύ αισιόδοξος άνθρωπος. Πάντα θεωρώ ότι την απόλυτη ευτυχία μπορούμε να την έχουμε κάθε μέρα, μέσα από τα απλά πράγματα της ζωής. Αν έχουμε την υγεία μας, αν υπάρχουν δίπλα μας άνθρωποι που μας αγαπούν και τους αγαπάμε, αν μπορούμε να καλύπτουμε τα αναγκαία έξοδα ζωής, κι αν μπορούμε να ασχολούμαστε και με τα πράγματα που μας γεμίζουν, τότε θεωρώ ότι έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε. Το οτιδήποτε «παραπάνω» είναι πάντοτε ευπρόσδεκτο αλλά όχι αναγκαίο.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας;
Ποτέ δεν μπορώ να επιλέξω. Διαβάζω κάθε είδος λογοτεχνίας και σε καθένα από αυτό υπάρχουν πολλοί που απολαμβάνω την πένα τους. Αλλά ακόμα κι όταν πρέπει να απαριθμήσω δέκα αγαπημένους συγγραφείς, η δεκάδα διαφέρει από φορά σε φορά.
Μιλήστε μας για μια ταινία που προσωπικά σας σημάδεψε.
Η πρώτη που μου ήρθε στο μυαλό είναι «H έκτη αίσθηση» η οποία κυκλοφόρησε το 1999. Ο συνδυασμός ψυχολογικού θρίλερ και κοινωνικού δράματος υπάρχει συχνά και σε δικά μου βιβλία. Τα δύο αυτά είδη θεωρώ άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους και μου αρέσει πάρα πολύ να μελετώ συμπεριφορές ανθρώπων που βρίσκονται κάτω από συνθήκες έντονης συναισθηματικής πίεσης.
Εκτός από το να παίζετε, σας αρέσει να ακούτε Metal και όταν γράφετε; ή γράφετε σε απόλυτη σιωπή;
Πριν στείλω το οποιοδήποτε βιβλίο προς έκδοση, το περνάω τουλάχιστον έξι φορές από τα χέρια μου. Κατά την αρχική του γραφή, προτιμώ να γράφω χωρίς εξωτερικούς περισπασμούς. Όταν αρχίζουν οι διορθώσεις, η μουσική συνήθως σιγοπαίζει στο παρασκήνιο συνοδεύοντας ευχάριστα τη διαδικασία.
Μέσα από τις πολλές ενασχολήσεις σας, ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Δεν θα επέλεγα κάτι το συγκεκριμένο, αλλά τη συγγραφική μου δραστηριότητα συνολικά. Μπήκα στον χώρο του βιβλίου χωρίς να γνωρίζω κανέναν και άρχισα να χτίζω την πορεία μου λιθαράκι λιθαράκι. Βλέποντας το συνολικό μου «οικοδόμημα» νιώθω ότι έχω καταφέρει κάτι πολύ καλό και είμαι πραγματικά ευτυχισμένος γι’ αυτό. Ελπίζω μάλιστα να συνεχίσει να χτίζεται για πολύ καιρό ακόμα.
Θα μπορούσε η σημερινή πανδημία να σας εμπνεύσει; μήπως θεωρείτε ότι έχει «πολυφορεθεί» η ιδέα της πανδημίας;
Συνήθως δεν περνάω άμεσα στα γραπτά μου τα τρέχοντα κοινωνικά προβλήματα. Το 2020 δεν θα έγραφα δηλαδή ένα βιβλίο στο οποίο θα «πρωταγωνιστούσε» η πανδημία. Ωστόσο, οι επιπτώσεις που αυτή επέφερε στον ψυχισμό των χαρακτήρων μου, κατά πάσα πιθανότητα θα υπήρχε. Θα ήταν ίσως άνεργοι ή θα είχαν αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα εξαιτίας της. Κάτι τέτοιο θα το έγραφα, καθώς αντικατοπτρίζει και την πραγματικότητα.
