Το βιβλίο αυτό εμπεδώνει στην Ιστορία τη φήμη του Πέτρου Κόκκαλη, εξαίρετου λειτουργού της Ιατρικής, αλλά και ανδρός με ήθος αγωνιστικό για τα ιδεώδη του πατριωτισμού και ανθρωπισμού.
Ο βίος και η δράση του Πέτρου Κόκκαλη (1896-1962) συντελέσθηκαν σε χρόνο μεγάλων κραδασμών της Ιστορίας, καίρια επηρεαστικών ή και προσδιοριστικών των πεπρωμένων της γενιάς του.
Έζησε ένα αιώνα χτυπημένο με δύο παγκοσμίους πολέμους, διαβρωμένου από αιματηρούς περιφερειακούς και τοπικούς πολέμους, από εξεγέρσεις και επαναστάσεις που ανέτρεψαν τα δεδομένα της ιστορίας. Ήταν ο αιώνας των μεγάλων οραμάτων, ιδεολογιών των ανατάσεων και των καταρρεύσεων. Σε αυτόν τον στρόβιλο έζησε και η χώρα μας. Αυτόν τον αιώνα βάδισε ως το 1962 και ο Κόκκαλης.
Τη ζωή του Κόκκαλη τη διαπερνούν όλα τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας της Ελλάδας (Μικρασιατική καταστροφή, Μεταξική δικτατορία, ελληνο-ιταλικός πόλεμος, Κατοχή, Εμφύλιος και Πολιτική Προσφυγιά),που διαδραματίστηκαν έως τον θάνατό του. Και η τραγωδία της…
Ο Πέτρος Κόκκαλης ύπαρξη με φλέβα επαναστατική, ανήσυχη, με μυαλό οξύτατο, περισκοπικής παρατηρητικότητας, με βλέμμα στραμμένο προς τα εμπρός και ματιά βάθους, καρδιά παλλόμενη στον ρυθμό του ανθρώπινου πόνου, κολόνα αξιοπρέπειας και ύψιστου πατριωτισμού.
Πώς θα μπορούσε να διασχίσει τα μεγάλα γεγονότα της εποχής του και να μην τον αγγίξουν; Πώς θα μπορούσε να παραμείνει θεατής τους περιορισμένος μόνο στην επιστήμη του;
Η ζωή του
Ο Πέτρος Κόκκαλης, του Σωκράτη και της Πολυξένης, γεννήθηκε στη Λειβαδιά το 1896.
Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών από το 1911 έως το 1913, δηλαδή από την ηλικία των 15 χρόνων. Μετά έφυγε στο εξωτερικό, στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου από το 1913 έως το 1914, όπου εκτός από την Ιατρική σπούδασε και Φυσική. Από το Βερολίνο πήγε στη Ζυρίχη και τη Βέρνη, όπου πήρε το 1917 το πτυχίο του στην Ιατρική.
Το 1929 ο Κόκκαλης έγινε διευθυντής του χειρουργικού τμήματος του δημοτικού νοσοκομείου Ελπίς. Το 1934 κάτω από την επιμέλεια των Καΐρη – Κόκκαλη, εκδόθηκε η περίφημη για την εποχή εκείνη και για 25 χρόνια «Χειρουργική», σε δύο τόμους.
Το 1935, διορίστηκε τακτικός καθηγητής της Εγχειρητικής και Τοπογραφικής Ανατομικής και διευθυντής της Γ΄ Χειρουργικής Κλινικής του Θεραπευτηρίου Ευαγγελισμός και το 1939 έγινε τακτικός καθηγητής της Β΄ Χειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Το 1939 παντρεύτηκε τη Νίκη, τη γραμματέα του, κόρη του γραφολόγου Ευσταθίου Κουλέτση και της Μαριγώς του γένους Αναγνωστοπούλου. Το 1930 γεννήθηκε ο γιος τους Σωκράτης Κόκκαλης (πρώην πρόεδρος του Ολυμπιακού) και το 1944 η κόρη τους Αυγή.
Ο Πέτρος Κόκκαλης αγαπούσε πολύ τον κόσμο, τον φτωχό, τον προσφυγικό, τα παιδιά και τους νέους. Περνούσε το ατομικό καλό μέσα από το κοινωνικό καλό. Ότι δεν μπορεί να υπάρξει ατομική ευτυχία, αν δεν υπάρξει κοινωνική ευτυχία.
Ο Κόκκαλης έδωσε μια άλλη διάσταση, τη διάσταση της πολυσημαντικότητας.
Ήταν συνεπής αγωνιστής που άφησε το Κολωνάκι, τα χρήματα και τις απολαβές (ήταν περιζήτητος χειρουργός της οικονομικά υψηλής αστικής κοινωνίας του Κολωνακίου, είχε χειρουργήσει τον πρωθυπουργό Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τον διευθυντή της Καθημερινής Γεώργιο Βλάχο κ.ά.), αλλά δεν αφομοιώθηκε από αυτήν κι έτρεξε στην Αντίσταση να υπερασπισθεί την πατρίδα του, παίζοντας τη ζωή του. Τόσο το εθελούσιο ανέβασμά του στην πρώτη γραμμή του πολέμου το 1941 όσο και το ανέβασμά του στο βουνό το 1944 είχαν ένα και μόνον κίνητρο, τη βαθιά του αγάπη για την πατρίδα και για τον λαό της. Η κατεύθυνση της πορείας του ήταν για την πατρίδα και για τον λαό της. Στη διάθεση τους η γνώση του, η επιστημονική ικανότητά του και η ζωή του. Όσους ρωτούσες στην Ελλάδα, αυτούς που τον είχαν γνωρίσει, μιλούσαν για τον Κόκκαλη – θρύλο. Αυτός ήταν ο τίτλος του, αυτό ακριβώς ήταν το όνομά του, «Θρύλος» (παιχνίδια που παίζει η ζωή… «Θρύλος» είναι και ο Ολυμπιακός του γιου του).
