‘Εξι δημιουργικοί μήνες για το Cine -Δράση

Ιανουάριος- Ιούνιος 2024…

Σαν νεράκι κύλησαν οι 6 πρώτοι μήνες του χρόνου για την πάντα δραστήρια, σταθερή ποιοτικά, πολύπλευρη Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-Δράση!
Δεκάδες προβολές (όσες και οι εβδομάδες ενός χρόνου), παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικές εκδηλώσεις, συζητήσεις με σκηνοθέτες και άλλους συντελεστές ταινιών, συγγραφείς, καλλιτέχνες γενικά, σεμινάρια, εκδρομές…

Ακούραστα, μακριά από αίσθηση ρουτίνας, τα μέλη του Cine -Δράση συνέχισαν και για αυτό το διάστημα την πολιτιστική τους δραστηριότητα. Ακούραστοι και οι φίλοι του σινεμά και γενικότερα του πολιτισμού εξακολουθούν να ανταποκρίνονται σε κάθε κάλεσμα. Παρακολουθούν τις δράσεις του σε σταθερή βάση και αυτό παρά τις δυσκολίες , τις αναστολές, ακόμα και το φόβο που άφησε πίσω της η περίπου τετραετής περιπέτεια που συνδέεται με τον covid 19.

Ποιος είπε ότι μια Κινημαγραφική Λέσχη δεν μπορεί να αφυπνίσει τις μάζες εν έτει 2024;

Η αλλαγή χώρου για τις καλοκαιρινές προβολές

Στην σχετική ανακοίνωση εν είδει απολογισμού για τα πεπραγμένα του 2024, το Cine-Δράση επισημαίνει:

«Φέτος, είχαμε ανάμεσα στα άλλα και την πρόκληση να ανταποκριθούμε στην αλλαγή χώρου. Μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα που πραγματοποιούνται στην περιοχή επέβαλαν την μετακόμιση μας από το Β΄ Γυμνάσιο Βριλησσίων όπου για 8 χρόνια κάναμε τις θερινές μας προβολές. Έτσι από τις 27 Ιουνίου, κάθε Πέμπτη προβάλλουμε ταινίες στο 3^ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων (25^ης Μαρτίου και Μακεδονίας). Σε αυτή μας την προσπάθεια, είχαμε τη συμπαράσταση της δημοτικής Αρχής, των Σχολικών Επιτροπών του δήμου μας και τη διεύθυνση του συγκεκριμένου σχολείου.

Με μεγάλη χαρά διαπιστώσαμε ότι η αναστάτωση έληξε με μεγάλη επιτυχία. Η συμμετοχή θεατών είναι μεγαλύτερη από ποτέ, η βοήθεια στο στήσιμο και το ξεστήσιμο της προβολής -μια όχι και τόσο απλή υπόθεση- από όσους το παρακολουθούν καθοριστική. Αυτή η προσωρινή δυσκολία γέννησε την ιδέα την οποία και εξετάζουμε σοβαρά, να μεταφέρουμε ή συνολικά το θερινό σινεμά μας ή κάποιες από τις προβολές του και σε άλλες περιοχές ανά χρόνο ή ανά εβδομάδα. Υπάρχουν συνοικίες της πόλης μας που μένουν πάντα με την αίσθηση ότι παραμελούνται ή έστω ότι βρίσκονται μακριά από όσα συμβαίνουν στην πόλη. Ότι ποτέ δεν συμβαίνει κάτι γύρω τους. Είναι και αυτός ένας τρόπος να αλλάξουμε αυτή τους τη σκέψη».

Οι ταινίες που προβλήθηκαν

«Ας δούμε τα πράγματα αναλυτικά…

Όσον αφορά το κύριο αντικείμενο μας συνεχίσαμε και αυτό το διάστημα τις εβδομαδιαίες προβολές ταινιών. Όπως πάντα αναζητούμε ταινίες, από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, ποιοτικές, πρωτότυπες, με ξεχωριστό περιεχόμενο. ταινίες που σπάνια μπορεί να δει κάποιος αλλού,. Ταινίες που σε κάθε περίπτωση αποτελούν μια ιδιαίτερη εμπειρία για το θεατή. Αφενός του προσφέρουν ευχαρίστηση και ταυτόχρονα να διευρύνουν τους ορίζοντες του, παρέχοντας του γνώσεις για άλλους λαούς και άλλους πολιτισμούς. Ανεξάρτητα από την πορεία τους στους κινηματογράφους, το Cine -Δράση παρακολουθεί και προβάλλει ταινίες που δεν είναι εμπορικές, δεν αφήνουν κέρδος δηλαδή (για αυτό και «αδικούνται», εμποδίζονται δηλαδή να συναντηθούν με το κοινό), αλλά ασχολούνται με φρέσκο και ιδιαίτερο τρόπο με θέματα που άπτονται της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, της πολιτικής επικαιρότητας ή παρουσιάζουν τις συνέπειες της στις ζωές των ανθρώπων.

Θα θέλαμε εδώ να αναφέρουμε μερικά παραδείγματα. Ως αφιέρωμα στην παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος προβάλλαμε την σπονδυλωτή ταινία «Αλληλεπιδράσεις, Όταν το Σινεμά Παρακολουθεί το Περιβάλλον». Το φιλμ σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και παρήχθη από την Adelina von Fürstenberg, ως συνέχεια του «Interdepedence» (που προβλήθηκε από τη λέσχη μας, την αντίστοιχη ημερομηνία το 2023). Είναι σπονδυλωτό και περιλαμβάνει έντεκα μικρού μήκους ταινίες, σκηνοθετημένες από 12 διεθνώς αναγνωρισμένους κινηματογραφιστές, άνδρες και γυναίκες από όλες τις ηπείρους, ανάμεσα τους η Ιζαμπέλα Ροσελίνι και η δική μας Ζανίς Ράφαηλίδη, που ένωσαν τις δυνάμεις τους για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την κλιματική κρίση, την καταστροφή του περιβάλλοντος και την αλληλεπίδραση φύσης και ζώων. Οι καλλιτέχνες και οι κινηματογραφιστές που συμμετέχουν σε αυτήν την κινηματογραφική παραγωγή -χωρίς κανένα περιορισμό και σε πλήρη λειτουργική και δημιουργική αυτονομία- έχουν επιλεγεί, όχι μόνο με βάση καλλιτεχνικά κριτήρια, δηλαδή τη φιλμογραφία, τα βραβεία και τη φήμη τους, αλλά και με βάση την ιδιαίτερη ευαισθησία τους και την ισχυρή τους δέσμευσή στη συμβολή για την αντιμετώπιση των θεμάτων που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειες της στον πλανήτη, την φύση, τον άνθρωπο και τα ζώα. Ο καθένας τους διερευνά ευαίσθητα και δημιουργικά τις αλληλένδετες σχέσεις ανθρώπινης κοινωνίας- φυσικού περιβάλλοντος και ζώων Η ταινία είναι προσφορά της παραγωγού, προς την Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας» (ΟΚΛΕ), έχει σαφές οικολογικό περιεχόμενο και δεν προβλήθηκε ποτέ στις κινηματογραφικές αίθουσες. Είναι προφανές ότι είναι αδύνατον να συναντηθεί με το κοινό της παρά μόνον μέσα από το δίκτυο των κινηματογραφικών λεσχών (στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερες από 60) γιατί οι εταιρίες διακίνησης δεν ρισκάρουν οικονομικά να επιλέξουν αυτού του είδους τις ταινίες.

Αντίστοιχα παραδείγματα είναι οι ταινίες «Το Ακρωτήρι του Διαβόλου» και οι «Μητέρες μας». Η πρώτη, κινηματογραφικό ντεμπούτο του Αργεντινού σκηνοθέτη Marcelo Paván αναφέρεται σε μια ακραία κατάσταση. Ένα φυσικό ταξίδι χωρίς σαφή προορισμό που αντανακλά το εσωτερικό ταξίδι του ήρωα, αφού διαγνώστηκε με μη αναστρέψιμο όγκο, το οποίο ο σκηνοθέτης αξιοποιεί για να δημιουργήσει μια συγκινητική ατμόσφαιρα και έναν ενδιαφέροντα προβληματισμό για το τέλος της ζωής ενός χαρακτήρα που ως γιατρός έχει συνηθίσει να ζει με το τέλος της ζωής των άλλων. Δεν έχει και αυτή προβληθεί στην Ελλάδα αλλά όσοι θεατές παρακολουθήσαμε την προβολή της μείναμε εκστασιασμένοι από τον τρόπο που ο σκηνοθέτης μεταφέρει στην οθόνη τη δυνατότητα των ανθρώπων να βρίσκουν τρόπους επικοινωνίας και στις πιο αντίξοες συνθήκες, να επηρεάζουν ο ένας τη ζωή του άλλου και να καθορίζουν τις αποφάσεις τους αν και μέχρι χθες μπορεί να ήταν τελείως άγνωστοι. Και όλα αυτά δοσμένα με άρτιο καλλιτεχνικό τρόπο και σπάνια σκηνοθετική οικονομία.

«Οι μητέρες μας» είναι μια ταινία από τη Γουατεμάλα. Λιτό σινεμά που επικεντρώνεται στους ανθρώπους και την αδυναμία τους να χειριστούν το επώδυνο παρελθόν τους και τις βαριές σκιές που έτριξαν πάνω τους οι τραγικές πολιτικές εξελίξεις (εμφύλιος, δικτατορία) στη μακρινή αυτή χώρα. Αν και η ταινία κατέκτησε Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ Καννών, και παίχτηκε στους κινηματογράφους, κατέβηκε σχεδόν αμέσως καθώς το θέμα δεν είναι «ιν». Χρήματα δεν ξοδεύτηκαν για την διαφήμιση της, όπως γίνεται με άλλες , κυρίως αμερικανικές παραγωγές, ταινίες συνήθως, δράσης, καταστροφολογικές, φαντασίας κλπ. Εμείς όμως βλέπουμε λίγο αλλιώς τα πράγματα. Τέτοιες ταινίες αποτελούν τεράστια συμβολή στην ανάγκη μας να καταλάβουμε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Κάπου αλλού, μακριά μας, κάποια χρόνια πριν τέτοιες καταστάσεις είχαν συμβεί, άλλοι λαοί είχαν βιώσει επεμβάσεις και η εμπειρία τους είναι σπουδαίο να έχει καταγραφεί και να μελετιέται».

Η στήριξη στον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο

«Κατά τα άλλα συνεχίζουμε να στηρίζουμε το σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο ο οποίος πλήττεται από πολλές και διάφορες εξελίξεις. Είναι το κλείσιμο πολλών αιθουσών, ιστορικών, είναι οι αλλαγές που αφορούν το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το ΕΚΟΜΕ κλπ. Αλλαγές που αν εφαρμοστούν οδηγούν σε ακόμα μεγαλύτερη μείωση της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής και την μεγαλύτερη εξάρτηση των δημιουργών από τις εταιρίες και τους κρατικούς φορείς. Προβάλλουμε ελληνικές ταινίες και ντοκιμαντέρ όπως πχ τους «Ξεριζωμένους» της Ελένης Αλεξανδράκη, την «Έξέλιξη» του Περικλή Χούρσογλου. Οι συζητήσεις παρουσία των σκηνοθετών που ακολουθούν αυτές τις προβολές, βοηθούν όλους όσοι συμμετέχουμε να αποκτήσουμε μια πιο συγκεκριμένη εικόνα επί του θέματος στο οποίο αναφέρονται και ταυτόχρονα να βλέπουμε πλευρές της δουλειάς των δημιουργών που συνδέονται είτε με την προετοιμασία μιας ταινίας (όπως η εξασφάλιση οικονομικών πόρων, η διαμόρφωση του καστ, το μοντάζ, ο ήχος) ή την διακίνηση της. Από αυτή την άποψη σκηνοθέτες όπως η Ελένη Αλεξανδράκη, ο Περικλής Χούσρογλου, ο Σταύρος Ψυλλάκης, ο Δημήτρης Αθανίτης, επιστήμονες όπως οι Αλίκη Κοσυφολόγου, Ερρίκος Φίναλης, Δήμητρα Σπαθαρίδου, κριτικοί κινηματογράφου όπως η Ιφιγένεια Καλαντζή για να αναφέρουμε μερικούς από αυτούς, είχαν πολύτιμη συμβολή στην κατανόηση αυτών που βλέπουμε να εξελίσσονται στην οθόνη».

Το σεμινάριο που έγινε θεσμός!
Στο Cine -Δράση είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι για το γεγονός ότι φέτος για 8^η συνεχή χρονιά πραγματοποιήσαμε το σεμινάριο «Βλέπουμε Ακούμε Μαθαίνουμε από και για τον Κινηματογράφο». Ξεκινώντας από τον Οκτώβριο του 2023, ολοκληρώσαμε στα τέλη Ιουνίου, με μια όμορφη γιορτή αποφοίτησης τον 9^ο κύκλο με θέμα «Η Κωμωδία στο Σινεμά». Μετά από 29 συναντήσεις και εκτενείς αναφορές σε περισσότερες από 90 ταινίες από όλο τον κόσμο μπορούμε να πούμε ότι οι «μαθητές» αποκτήσαμε μια εικόνα για την εξέλιξη της κωμωδίας σε κάθε σημείο της γης από τη Λατινική Αμερική μέχρι τη Ρωσία και από την Κίνα μέχρι τη Μεγάλη Βρετανία. Επιμένουμε χρόνια τώρα στον ίδιο δάσκαλο τον εξαιρετικό Παναγιώτη Δενδραμή, μεταδιδακτορικό συνεργάτη του Πανεπιστημίου Πάτρας και αυτό λόγω της επάρκειας των γνώσεων του και της ικανότητας μετάδοσης τους. Τα παραπάνω προσόντα σε συνδυασμό με την ηρεμία και την ευγένεια του χαρακτήρα του έχουν κατακτήσει όλους όσοι, διαφορετικοί κάθε χρόνο, παρακολουθούμε τις διαλέξεις. Ταυτόχρονα αξιοποιούμε το θεσμό των επισκεπτών δασκάλων που καθιερώσαμε από τον 8^ο κύκλο, ενώ συχνά οι ίδιοι οι σπουδαστές κάνουν τις παρουσιάσεις. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι διαλέξεις πραγματοποιούνται ζωντανά και διαδικτυακά και αυτό γιατί μπορούν να τα παρακολουθούν φίλοι της ιστορίας του σινεμά που δεν κατοικούν στην Αθήνα ή τα Βριλήσσια. Κάποιοι μένουν στα Γιάννενα, στη Θεσσαλονίκη, την Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Συνεχίζουμε με το 10^ο κύκλο από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο με το τολμηρότατο θέμα «Σινεμά και Ψυχανάλυση» .

Παρουσιάσεις βιβλίων

Μια από τις πολύ αγαπημένες μας δραστηριότητες εξακολουθεί να παραμένει η παρουσίαση βιβλίων με τη συμμετοχή πάντα. Από τα σημαντικότερα που κάναμε και μια από τις καλύτερες εκδηλώσεις από συστάσεως του Cine Δράση ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του Μενέλαου Χαραλαμπίδη «ΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ. Ένοπλη, πολιτική και οικονομική συνεργασία στα χρόνια της Κατοχής», το οποίο αναφέρεται σε μια σκοτεινή πλευρά της ελληνικής ιστορικής πραγματικότητας που δεν έχει μελετηθεί ούτε έχει αναλυθεί πλήρως. Δεν στεκόμαστε όμως μόνον στα «μεγάλα» ονόματα. Πρόσφατα παρουσιάσαμε το βιβλίο «ΚΑΖΜΠΑ» της Λήδας Παναγιωτοπούλου. Την παρουσίαση έκανε ο ζωγράφος Νίκος Οικονομίδης και η Έφη Μάνου ζωγράφος- εκπαιδευτικός. με αυτή μας τη δραστηριότητα εξακολουθούμε να δίνουμε ισάξια βήμα σε καταξιωμένους ή λιγότερο καταξιωμένους συγγραφείς να παρουσιάσουν το έργο τους είναι και μια ευκαιρία να συζητήσουμε επίκαιρα θέματα όπως πχ η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, ο πόλεμος, η κρίση και άλλα. Από την επαφή μας με τον Μενέλαο Χαραλαμπίδη προέκυψε και η ιδέα μιας γενικότερης συνεργασίας. Ο ίδιος το φθινόπωρο θα οργανώσει ειδικά για τους φίλους του Cine -Δράση δύο ή και περισσότερους «περιπάτους» σε ιστορικά σημεία της Αθήνας».

Όταν το Cine-Δράση εκδράμει!

Αυτή η παρουσίαση θα ήταν ελλιπής αν δεν αναφερόμαστε στις εκδρομές μας και τις επισκέψεις μας σε μουσεία και θέατρα. Ξεχωριστή θέση κατέχει η εκδρομή μας στο Αμφιαράειο, τις Φυλακές και τον Υδροβιότοπο Ωρωπού. Η ξενάγηση από τους Μαρία Στίγκα και Παντελή Σαμπάνο στον αρχαιολογικό χώρο του Αμφιαράειο και του Νίκου Κοιλάκου στις φυλακές ήταν για τους συμμετέχοντες δυνατές εμπειρίες. Αυτό όμως που ήταν αξεπέραστο ήταν η επαφή μας στον υδροβιότοπο με σμήνος φλαμίνγκο το ελεύθερο πέταγμα των οποίων έκανε τους εκδρομείς να τα παρακολουθούν με απέραντο θαυμασμό. Η επίσκεψη μας στην Εθνική Γλυπτοθήκη, στο Γουδή. Ένας χώρος υπέροχος με σπουδαία γλυπτά εξαιρετικών Ελλήνων καλλιτεχνών που ζουν ή στη χώρα ή στο εξωτερικό. Είναι απορίας άξιο, για να μην πούμε απολύτως κατακριτέο, το ότι ένας τέτοιος θησαυρός που στεγάζεται σε υπέροχα κτίρια καταμεσής ενός μεγάλου πάρκου είναι σχετικά παρατημένος για να μην πούμε εγκαταλειμμένος στην τύχη τους Μια όαση στην καρδιά της πρωτεύουσας, άγνωστη στην πλειοψηφία των κατοίκων της».

Οι θεατρικές εξορμήσεις

Με μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκαν επίσης παρακολουθήσεις θεατρικών έργων. Ξεχωρίσαμε την παράσταση του θεάτρου ΣΤΟΑ με το έργο του Μποστ «Το επάγγελμα της Μητρός μου» σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Θανάση Παπαγεωργίου με τον ίδιο και τους Εύα Καμινάρη, Ελευθερία Στεργίδου, Γιάννη Φουντά. Άψογη παράσταση και σε μορφή και σε περιεχόμενο από έναν καλλιτέχνη που τιμά το θεατρικό σανίδι εδώ και δεκαετίες με σεμνότητα και απόλυτη καλλιτεχνική επάρκεια. Εξαιρετική ήταν επίσης και η παράσταση «Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα» του Ματέι Βίζνιεκ. Μια παράσταση η οποία θεωρήθηκε μία από τις καλύτερες της φετινής σεζόν σχεδιάστηκε από την ομάδα The Young Quill, σκηνοθετήθηκε από την Αικατερίνη Παπαγεωργίου με τους Αλέξανδρο Βάρθη, Τάσο Λέκκα, Μάνια Παπαδημητρίου, Δημήτρη Πετρόπουλο, Ελίζα Σκολίδη. Ήταν για εμάς μεγάλη χαρά το γεγονός ότι σε μια τόσο απαιτητική παράσταση τα εισιτήρια έγιναν ανάρπαστα και οι φίλοι του Cine -Δράση κατέλαβαν περισσότερες από τις μισές θέσεις του θεάτρου.