Σε ηλικία 96 ετών, πέθανε η Παρθένα Υφαντή Ομηρίδου, αγωνίστρια της ΕΑΜΙΚΗΣ αντίστασης και αταλάντευτη κομμουνίστρια, όπως σημείωσε η Κομματική Οργάνωση Χαλανδρίου του ΚΚΕ. Η πολιτική κηδεία της έγινε σε κλίμα συγκίνησης στο νεκροταφείο της πόλης, την Τετάρτη 3 Νοεμβρίου, με τον τοπικό φορέα να τονίζει ότι «η σπορά που έριξε η ίδια φουντώνει και καρπίζει».
Αναλυτικά το μήνυμα της ΚΟ ΚΚΕ Χαλανδρίου
«Η Παρθένα Υφαντή Ομηρίδου γεννήθηκε στις 21/11/1925 στην Ηλιοκόμη Σερρών από γονείς πρόσφυγες που είχαν έρθει από την περιοχή της Κερασούντας του Πόντου. Από πολύ νεαρή ηλικία ήρθε σε επαφή με το κομμουνιστικό κίνημα καθώς το σπίτι της κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου αποτέλεσε κρησφύγετο για τα διωκόμενα στελέχη του Μακεδονικού Γραφείου. Ταυτόχρονα στο σπίτι της τυπώνονταν και ο παράνομος κομματικός τύπος.
Μετά την έναρξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και κατά την περίοδο της τριπλής φασιστικής κατοχής εντάσσεται αρχικά στο ΕΑΜ νέων και στη συνέχεια στην ΕΠΟΝ-αμέσως μετά την ίδρυση της. Συμμετέχει ενεργά στην ένοπλη αντίσταση αντιμετωπίζοντας τις κατοχικές δυνάμεις και τις επιθέσεις των ένοπλων συμμοριτών του Αντών Τσαούς. Σε μια από τις πολλές επιδρομές καίνε το σπίτι της οικογένειάς της. Μετά την απελευθέρωση και αφού ξεκινούν οι διώξεις, για να αποφύγει τη σύλληψη περνάει τα σύνορα προς τη Γιουγκοσλαβία.
Στη συνέχεια πηγαίνει στο Μπουλκές και εργάζεται στο χτίσιμο της σιδηροδρομικής γραμμής Σάματς – Σεράγεβο. Εργάστηκε στο ραδιοφωνικό σταθμό Ελεύθερη Ελλάδα. Το 1952 μεταφέρθηκε στο Βουκουρέστι όπου συνεχίζει να δουλεύει στο ραδιοφωνικό σταθμό και αργότερα μεταπηδάει σαν δακτυλογράφος στο κομματικό μηχανισμό. Το 1955 παντρεύτηκε το σ/φο Παναγιώτη Υφαντή και απόκτησε 3 κόρες. Το 1980 επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα. Σε όλη της τη ζωή ήταν ενεργό μέλος του ΚΚΕ.
Εκ μέρους της Κομματικής Οργάνωσης Χαλανδρίου η σ/φισσα Μαρία Κουκούμα την αποχαιρέτησε τονίζοντας τα παρακάτω: «Η σ/φισσα Παρθένα έφυγε από κοντά μας φέτος που συμπληρώνονται 80 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ και 75 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ. Με σεβασμό στεκόμαστε εδώ σήμερα όλοι οι σ/φοι της τιμώντας το πρόσωπό της , τιμώντας την πρωτοπόρα συμβολή της, τιμώντας στο σύνολο του το ισχυρό αποτύπωμα που έχει αφήσει στην πλειοψηφία του λαού μας ο αγώνας της ΕΑΜΙΚΗΣ αντίστασης και του ΔΣΕ.
Άνηκε κι εκείνη, όπως και πολλοί άλλοι στην υπέροχη γενιά, των αταλάντευτων, κομμουνιστών και αγωνιστών, που όχι μόνο δεν λύγισαν μπροστά στις δυσκολίες, και τις βιαιοπραγίες αλλά δίδαξαν αντοχή, συνέπεια, υπομονή και επιμονή στον αγώνα για μια άλλη κοινωνία σοσιαλιστική – κομμουνιστική.Δεν είναι εύκολα τα λόγια, συντρόφισσα Παρθένα, για να σε αποχαιρετήσουμε. Πως μπορεί κανείς να περιγράψει με λόγια, πως μπορεί να χωρέσει σε λέξεις τα 76 χρόνια της κομματικής σου δράσης , τα 76 χρόνια που απλόχερα και χωρίς ταλαντεύσεις διέθεσες στην πάλη για την κοινωνική χειραφέτηση και τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας από την εφηβική σου κιόλας ηλικία;
Δεν περηφανευόταν για όλα όσα πέρασε. Μιλούσε όμως για όσα έζησε με τέτοιο τρόπο ώστε να μεταφέρει τη συλλογική πείρα, την ηρωική στάση των κομμουνιστών, την αλληλεγγύη τους, την υποδειγματική οργάνωσή τους στις πιο δύσκολες συνθήκες. Χωρίς κομπασμούς, χωρίς δασκαλίστικο ύφος αντιμετώπιζε με φροντίδα και έγνοια τα νέα στελέχη του Κόμματος και της ΚΝΕ.
Κατάφερνε να γίνεται ουσιαστικά διδακτική υπογραμμίζοντας πάντοτε την αλύγιστη πίστη στην υπόθεση του αγώνα, την αισιοδοξία και τη σιγουριά για τη νίκη και την επικράτηση μιας άλλης κοινωνίας. Αλλά και την κομμουνιστική ετοιμότητα για νέες θυσίες, όταν η ιστορία το καλεί. Γιατί η απάντηση στο δίλημμα εκείνης της εποχής «Υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση, τις αλυσίδες ή τα όπλα;» για την Παρθένα ήταν αυτονόητη.
Με τη στάση της μας δίδαξε και κάτι άλλο: Να μπορεί ο κομμουνιστής να προσαρμόζεται επαναστατικά σε κάθε αλλαγή των συνθηκών ζωής. Από την παρανομία στη νόμιμη δράση, από την ένοπλη πάλη στην οργανωτική δουλειά και στην πολιτική προσφυγιά. Η σ/φισσα Παρθένα υπήρξε στρατιώτης πάντα του Κόμματος που όποιο καθήκον και να της ανατέθηκε το πάλεψε μέχρι τέλους. Υπήρξε και η ίδια ζωντανό παράδειγμα ανάμεσα στις χιλιάδες γυναίκες που έκαναν πράξη την ισοτιμία και τη διεκδίκηση της γυναικείας χειραφέτησης.
Η Παρθένα «έφυγε» πλήρης ημερών όχι γιατί μας άφησε στα 96 της χρόνια-άλλωστε αυτά τα 96 χρόνια δεν ήταν ανέμελα- αλλά γιατί έζησε μια πλήρη, μια ολοκληρωμένη ζωή, γεμάτη από δημιουργικότητα, αφοσιωμένη στον αγώνα για το σοσιαλιστικό – κομμουνιστικό μέλλον, ζώντας μεγάλες και κορυφαίες στιγμές της Ιστορίας του εργατικού – λαϊκού κινήματος ως μία από τους πρωταγωνιστές του, ως μία από τους χιλιάδες ανώνυμους και επώνυμους αγωνιστές του Κόμματός μας. Ανήκε σε αυτούς που σε κρίσιμες στιγμές όπως το 1968 και το 1991, διάλεξαν τη σωστή πλευρά, που άντεξαν, δεν λύγισαν σε πιέσεις και κακουχίες.
Η πίστη στον αγώνα για το δίκιο της εργατικής τάξης και την υπόθεση του σοσιαλισμού κομμουνισμού μπήκε πάνω από ταλαντεύσεις και διλήμματα. Έφυγες με το κεφάλι ψηλά, όπως έζησες, αφοσιωμένη, αταλάντευτη ως την τελευταία στιγμή της ζωής σου, ως κομμουνίστρια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για κάθε μέλος του ΚΚΕ, για κάθε αγωνιστή που παλεύει για τα δίκια του λαού, να τερματίζει νικητής, όπως εσύ κρατώντας ψηλά τη σημαία του Κόμματος. Είμαστε περήφανοι για την συντρόφισσα Παρθένα. Είμαστε περήφανοι για το Κόμμα μας, το ηρωικό ΚΚΕ που γεννάει και διαπαιδαγωγεί τέτοιες αγωνίστριες.
Συντρόφισσα, θα σε θυμόμαστε παλιότεροι και νεότεροι για το χαμόγελό σου, την αισιοδοξία σου, το παράδειγμα που διδάσκει, θα «είσαι» μαζί μας, όπως και χιλιάδες άλλα στελέχη και μέλη του Κόμματός μας που έχουν φύγει. Η σπορά που κι εσύ έριξες φουντώνει και καρπίζει. Η Κομματική Οργάνωση Χαλανδρίου σε αποχαιρετά στο τελευταίο σου ταξίδι. Στις κόρες σου , στα εγγόνια σου, σε όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.»
Δείτε επίσης: «Μαζί να τα Φάμε» ξανά από… κοντά
