Με δική της ανακοίνωση απαντά η παράταξη ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ, στα όσα αναφέρονται στην ανακοίνωση του Δήμου Χαλανδρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2010, αναφορικά με το σφράγισμα του αμαξοστασίου του Δήμου από την Πολεοδομία, κατόπιν σχετικής απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).
Στον εν λόγω Δελτίο Τύπου (έχει δημοσιευτεί σε προηγούμενο φύλλο της «Α») ο Δήμος πραγματοποιεί επίθεση κατά μέτωπο κατά της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Ανατολικού Τομέα, αλλά και του ΣτΕ, για την απόφασή τους αυτή.
Το δημοσίευμα της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
Αναλυτικά, το δημοσίευμα της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, το οποίο υπογράφεται από τον Κώστα Ευθυμίου, έχει ως εξής:
«Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί έναν που έχει υποπέσει σε κάποια παράνομη πράξη (κλεφτοκοτά, δολοφόνο, φοροφυγά, προσθέστε εσείς το αδίκημα που επιθυμείτε ώστε να μην μας παρεξηγήσουν κάποιοι) να διαμαρτύρεται εγγράφως γιατί πιάσανε αυτόν, ενώ άλλες αντίστοιχες πράξεις, του ιδίου είδους, παραμένουν αδιερεύνητες; Πολύ περισσότερο θα μπορούσατε να φανταστείτε αυτό το επιχείρημα να είναι η υπερασπιστική του γραμμή σε κάποιο δικαστήριο; Αυτό που εκ πρώτης όψεως, φαντάζει αδιανόητο σε όσους διαθέτουν την κοινή λογική, φαίνεται ότι είναι απολύτως λογικό για τη διοίκηση του Δήμου μας.
Ο λόγος για το Δελτίο Τύπου του Δήμου Χαλανδρίου με ημερομηνία 17/12/10 σχετικά με τη σφράγιση του χώρου που χρησιμοποιείται ως αμαξοστάσιο.
Ποια είναι η ιστορία.
Πριν μερικά χρόνια, κάτοικοι των Βριλησσίων, προσέφυγαν στη δικαιοσύνη (και καλά έκαναν, άλλωστε αποτελεί συνταγματικό τους δικαίωμα) προκειμένου να κλείσει ο χώρος στάθμευσης των απορριμματοφόρων του Δήμου Χαλανδρίου στο οικόπεδο που βρίσκεται επί της Αττικής οδού, πίσω από το δημοτικό γυμναστήριο, και να μετατραπεί σε χώρο πρασίνου όπως είχε χαρακτηριστεί αρχικά. Τελικά μετά από μία ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία, δικαιώθηκαν και με τελική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας διατάχθηκε η σφράγιση του χώρου.
Όλα αυτά τα χρόνια, η διοίκηση του Δήμου μας δεν έκανε τίποτα για την επίλυση του προβλήματος. Ούτε βέβαια αναζήτησε τη δυνατότητα εναλλακτικής λύσης εάν οι τυχόν αποφάσεις των δικαστηρίων δεν ήταν υπέρ του Δήμου (αλήθεια πως ήταν τόσο σίγουροι για την ευνοϊκή κατάληξη της δικαστικής διαμάχης;).
Έτσι, αφού ο “κόμπος έφθασε στο χτένι” και σφραγίστηκε το αμαξοστάσιο, οι εγκέφαλοι της διοίκησης αποφάσισαν να καταγγείλουν τους πάντες.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας που εκδίδει “κοινωνικά κατακριτέα απόφαση” (το γιατί είναι κατακριτέα δεν μπαίνουν στο κόπο να μας το εξηγήσουν), την Πολεοδομία που εφάρμοσε την απόφαση και φυσικά τους κατοίκους που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη.
