Το όνομά του είναι ∆ημήτρης Παπαμιχαήλ, γιος του Πανάγου και της Αικατερίνης και σήμερα είναι επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι στη Φλόριδα των ΗΠΑ, στο οποίο κατέληξε έχοντας πτυχίο του Πανεπιστημίου της Πάτρας (σχολή Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής), ∆ιδακτορικό του Πανεπιστημίου της Arizona και Master του Πανεπιστημίου του Stony Brook, του οποίου παραμένει συνεργάτης στο Computer Science and Molecular Microbiology Department, ενώ έχει διατελέσει επιστημονικός βοηθός στο Brookhaven National Laboratory του Upton στις ΗΠΑ και στο Computer Science Department, SUNY στο Stony Brook. Αξίζει δε να αναφερθεί ότι οι περισσότερες σπουδές του, βασίστηκαν σε υποτροφίες που κέρδιζε χάρη στις υψηλές επιδόσεις του.
Ο ∆ημήτρης Παπαμιχαήλ, 36 χρονών σήμερα, έχει ήδη δημοσιεύσει 26 μελέτες σε περιοδικά, εφημερίδες και βιβλία, καθώς και μια διδακτορική διατριβή, ενώ συμμετείχε και σε επτά παρουσιάσεις και ομιλίες σε συνέδρια γύρω από το αντικείμενό του. Παράλληλα, είναι μέλος του Editorial Review Board of Scientific Journals in the field of Computer Science and Engineering, του Οργανισμού Βιοπληροφορικής (bioinformatics.org), της International Society for Computational Biology (ISCB), του Institute for Electrical and Electronics Engineers (IEEE) και της Association for Computing Machinery (ACM). Το σημαντικό δε είναι ότι όλες αυτές οι δραστηριότητές του πραγματοποιούνται χωρίς να διακόπτει τα χόμπι του, όπως η επιτραπέζια αντισφαίριση (που του χάρισε και ένα πρωτάθλημα στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι), η κλασική κιθάρα (παίζει από 9 ετών και πήρε το πτυχίο του το 1996) και η φωτογραφία, με την οποία ασχολήθηκε «περιστασιακά και επαγγελματικά», όπως μας είπε.
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ, ήλθε σε τηλεφωνική επαφή με αυτόν τον άξιο νέο και στη συνέχεια με e-mail «συζήτησε» μαζί του για την επιστήμη του, για τους λόγους που τον ώθησαν να ακολουθήσει αυτό τον εξαιρετικά ενδιαφέροντα τομέα, για την «επινόηση» της επιστημονικής ομάδας στην οποία συμμετέχει και για τα σχέδιά του για το μέλλον. Ήταν πραγματικά μια πολύ ενδιαφέρουσα… διαδικτυακή επαφή.
Εξηγείστε μας με δυο λόγια σε τι συνίσταται η έρευνά σας.
Η έρευνά μου εστιάζεται στο χώρο της βιοπληροφορικής και συγκεκριμένα στη λύση προβλημάτων των επιστημών υγείας με υπολογιστικές μεθόδους. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχω ασχοληθεί με τη συνθετική βιολογία και τη σχεδίαση γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες ιών, αλλάζοντας κάποιες ιδιότητες αυτών των κωδικοποιήσεων. Ανάλογα με τις μεθόδους που χρησιμοποιούμε για να αλλάξουμε τις κωδικοποιήσεις, η σχεδίαση των γονιδίων μπορεί να αναχθεί σε ορισμένα δύσκολα υπολογιστικά προβλήματα, για την επίλυση των οποίων σχεδιάζουμε και υλοποιούμε τους κατάλληλους αλγορίθμους.
Ποιες παθήσεις θα ωφελήσει η ανακάλυψή σας;
Όπως έχω ξαναπεί, η συγκεκριμένη δουλειά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καλύτερα ως «επινόηση» παρά ως ανακάλυψη. Η μέθοδος που επινοήσαμε ελπίζουμε ότι θα χρησιμοποιηθεί στην παρασκευή ασφαλών εμβολίων για ένα μεγάλο αριθμό ιών, που προκαλούν ορισμένες από τις πιο επικίνδυνες παθήσεις στον άνθρωπο και άλλα θηλαστικά, όπως οι ιοί της γρίπης, της πολιομυελίτιδας, η ασθένεια «foot and mouth», που πλήττει θηλαστικά κ.λπ.
Ποιο ήταν το «εκρηκτικό» αποτέλεσμα της έρευνάς σας, αυτό που της χάρισε την ευρύτερη δημοσιότητα;
Σχεδιάσαμε έναν καινούργιο ιό -και συγκεκριμένα έναν συνθετικό ιό πολιομυελίτιδας- που δεν υπάρχει στη φύση με σκοπό να ανακαλύψουμε τεχνικές που θα μας βοηθήσουν στην ανάπτυξη εμβολίων. Θα αναρωτηθείτε βεβαίως, πώς μπορεί εντός του εργαστηρίου να δημιουργηθεί ένας τεχνητός ιός; Η ομάδα μας πέτυχε τον στόχο της αλλάζοντας την κωδικοποίηση του ιού. Ο ιός όταν βρίσκεται στη φύση έχει ένα «κέλυφος» μέσα στο οποίο υπάρχει ένα RNA που κωδικοποιεί την παραγωγή των απαραίτητων πρωτεϊνών για την αναπαραγωγή και τη δράση του. Η κωδικοποίηση των πρωτεϊνών γίνεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Υπάρχει ωστόσο ένας τεράστιος αριθμός πιθανών κωδικοποιήσεων για κάθε πρωτεΐνη. Έτσι, λοιπόν, μέσα από αυτό το «χάος» των κωδικοποιήσεων επιλέξαμε εκείνες που μας είναι πιο βολικές για την ανάπτυξη εμβολίου.
Σε πόσο καιρό προβλέπετε να φτάσει το αποτέλεσμα της έρευνάς σας στους ασθενείς που τη χρειάζονται;
Η παρασκευή εμβολίων είναι μία χρονοβόρος και επίπονη διαδικασία, η οποία περνά από πολλά στάδια. Η έρευνά μας πιστεύω ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την ασφαλέστερη και ταχεία παρασκευή εμβολίων, αλλά όπως και για κάθε φάρμακο που βγαίνει στην αγορά, θα πρέπει να περάσει ένα αρκετό χρονικό διάστημα για τις απαραίτητες μελέτες και δοκιμές.
