Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 24/10/2026
Μπορεί το ελληνικό μπάσκετ να γνωρίζει πρωτοφανείς «φουρτούνες» μετά τις δραματικές εξελίξεις/συλλήψεις του προέδρου της ΕΟΚ, διαιτητών και επιχειρηματία την περασμένη Τετάρτη 21 Οκτωβρίου και με βαρύ κατηγορητήριο μάλιστα, ωστόσο μια ημέρα νωρίτερα, κουβέντα για μπάσκετ έγινε και στο Δημοτικό Συμβούλιο Αμαρουσίου.
Η συζήτηση αφορούσε στην παραχώρηση δικαιώματος χρήσης τμήματος του κλειστού γυμναστηρίου του Αγίου Θωμά στην ΚΑΕ Αμαρουσίου για την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο (που ήδη ξεκίνησε με το παιχνίδι απέναντι στη Μύκονο το Σάββατο 10 Οκτωβρίου), με την «κιτρινόμαυρη» διοίκηση να καταβάλει στον Δήμο το ποσό των 60.000 ευρώ. Την καθυστέρηση στην εισαγωγή του θέματος στο Σώμα που μπορούσε να δημιουργήσει ζητήματα κατοχύρωσης του γηπέδου ως έδρα της ομάδας είχε στηλιτεύσει με ανακοίνωσή της η παράταξη ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΦΩΝΗ, όπως ανέφερε και το σχετικό ρεπορτάζ της εβδομαδιαίας ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ στο φύλλο του Σαββάτου 17 Οκτωβρίου. Εν τέλει η εισήγηση συζητήθηκε και εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία («παρών» δήλωσαν τα μέλη της συγκεκριμένης παράταξης, της μείζονος μειοψηφίας και της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ), ενώ την υπερψήφισαν τα μέλη του συνδυασμού ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ και φυσικά της διοίκησης.
Οι ενστάσεις που κατέθεσαν μέλη της μειοψηφίας είχαν να κάνουν με τους όρους της σχετικής συμφωνίας του Δήμου με την ΚΑΕ, αλλά δεν ήταν τόσο ρηξικέλευθες ώστε να οδηγήσουν σε αρνητικές ψήφους. Θα σταθούμε ωστόσο στα επιχειρήματα που ακούστηκαν σχετικά με την αυτή καθ’ αυτή χρήση του κλειστού γυμναστηρίου του Αγίου Θωμά. Διότι αρκετή ήταν η κριτική περί απουσίας στέγασης του ερασιτεχνικού αθλητισμού στο συγκεκριμένο γήπεδο, ενώ ακούστηκαν ακόμη και απόψεις που επικαλούνταν την επαγγελματική υπόσταση της ομάδας για να αφήσουν αιχμές αν πραγματικά εκπροσωπεί την πόλη του Αμαρουσίου.
Η ομάδα μπάσκετ του Αμαρουσίου έχει πίσω της μακρά ιστορία από την εποχή που εδραζόταν στο κλειστό «Σπύρος Λούης» στο κέντρο της πόλης, αλλά και νωρίτερα. Και έχει δώσει στο ελληνικό μπάσκετ σημαντικούς αθλητές και προσωπικότητες που έλαμψαν στον χώρο στη συνέχεια. Ο αείμνηστος Νίκος Δαρίβας (που θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεκαθαριστεί αν το κλειστό του Αγίου Θωμά έχει όντως πάρει το όνομά του και πρέπει να αποκαλείται έτσι – πάντως στην εισήγηση του θέματος το όνομά του αναφερόταν κι αυτό έχει σημασία) και ο Γιώργος Μπαρτζώκας, είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 το Μαρούσι ήταν ήδη ΚΑΕ, «μπήκε» στο καινούριο τότε κλειστό του Αγίου Θωμά και «εκτοξεύτηκε». Κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα, διακρίθηκε στην Ευρωλίγκα, είχε προπονητές θρύλους όπως ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο Βαγγέλης Αλεξανδρής και ο Σούλης Μαρκόπουλος και εξακολούθησε να αναδεικνύει μεγάλους παίκτες, με κορυφαίο όλων τον Βασίλη Σπανούλη. Εδώ και 2-3 χρόνια οι «κιτρινόμαυροι» έχουν επανέλθει στα κορυφαία παρκέ της χώρας και αγωνίζονται και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Πάντα στον Άγιο Θωμά, όπως και στα (αρκετά) χρόνια που αγωνίζονταν σε χαμηλότερες κατηγορίες πριν την μεγάλη επαναφορά. Τι άλλαξε ξαφνικά;
Ακόμη πάντως κι αν κάποιοι δεν συμφωνούν με τη λειτουργία της ως ανώνυμη εταιρεία, η ομάδα που φέρει το όνομα «Μαρούσι», πάντα εκπροσωπούσε την πόλη επάξια, αποτελεί τη διαχρονική αθλητική της «βιτρίνα» και την έχει διαφημίσει και στο εξωτερικό. Είναι δε από τα λίγα «ντόπια» προϊόντα που συνάδουν και με τον σύγχρονο «μητροπολιτικό» χαρακτήρα μιας πόλης, που σε πολλούς τομείς δεν δικαιολογεί αυτόν τον χαρακτηρισμό.
Παραδείγματα;
Η εικόνα εγκατάληψης του κλειστού «Σπύρος Λούης» στην καρδιά της πόλης, η οποία προκάλεσε ακόμη και εισαγγελική παρέμβαση, με τα συνεργεία του Δήμου να κάνουν αγώνα δρόμου για αποκαταστάση φθορών, που το κράτησαν κλειστό για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η ανυπαρξία από το 2003 ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, με τις ομάδες της πόλης «περιπλανώμενους Ιουδαίους». Για να μην πούμε ενός σταδίου, με στίβο δηλαδή, για τα αντίστοιχα αθλήματα.
Αυτή τη στιγμή μόνο το κλειστό της Κοκκινιάς και το «μπαλόνι» στο Ζεκάκειο υπάρχουν για να στεγάσουν κάποια τμήματα και συλλόγους. Μάλιστα, με το «Σπύρος Λούης» κλειστό, τμήματα του ΓΣΑ αναγκάζονται να προπονούνται ακόμη και στο προαύλιο του 1ου Πειραματικού Γυμνασίου – Λυκείου.
Οι ελλείψεις και τα προβλήματα υποδομών στον μαρουσιώτικο ερασιτεχνικό αθλητισμό είναι πάρα πολλά και άλυτα επί δεκαετίες. Δεν είμαστε σίγουροι αν υπάρχει η… πολυτέλεια να προστεθεί στο κάδρο κάποια κόντρα του Δήμου με τον κορυφαίο αθλητικό οργανισμό που διαθέτει η πόλη.
