Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 04/11/2026
«Τα νιάτα μας διαδρομή Αθήνα – Σαλονίκη…», έγραφε ο Άλκης Αλκαίος στο αγαπημένο τραγούδι «Πάντα γελαστοί», που μελοποιήθηκε από τον Θάνο Μικρούτσικο και ερμήνευσε ο Δημήτρης Μητροπάνος. Αν αναρωτηθείτε τι σχέση έχει ο συγκεκριμένος στίχος με τους Δήμους που καλύπτει το φύλλο αυτό της ΑMAΡΥΣΙΑΣ, αρκεί μία ματιά σε έρευνα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) η οποία καταγράφει με αριθμούς τις δυσκολίες στάθμευσης στην Αττική, από την καθημερινή πορεία προς την εργασία μέχρι την επιστροφή στη γειτονιά διαμονής.
37 ώρες… αναζήτησης
Ο χρόνος που αφιερώνει ένας οδηγός στην αναζήτηση θέσης πάρκινγκ υπολογίζεται στο βάθος ενός έτους σε 570 χιλιόμετρα, μία απόσταση μεγαλύτερη από εκείνη της διαδρομής Αθήνα – Θεσσαλονίκη αλλά και 37 ώρες αθροιστικά. Για τις μετακινήσεις στο Λεκανοπέδιο, το 81% των πολιτών χρειάζεται περίπου δέκα λεπτά προκειμένου να βρει θέση στάθμευσης, ενώ για το 36% η αναζήτηση πλησιάζει το ένα τέταρτο.
Βέβαια, μόλις το 40% έχει δική του θέση παρκαρίσματος στην οικία του, πληρώνοντας μάλλον το τίμημα της αρχιτεκτονικής πολυκατοικιών παλαιότερων δεκαετιών, χωρίς πυλωτές.
Όσον αφορά το μέσο μηνιαίο κόστος που (αναγκάζεται να) καταβάλλει ένας οδηγός για ιδιωτική στάθμευση στην περιοχή κατοικίας του, το 58% δίνει έως 100 ευρώ, ενώ ένας στους τέσσερις μέχρι 150€.
«Για το πρόβλημα πρέπει να λάβουμε υπόψιν πως ένα όχημα παραμένει ακινητοποιημένο το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του (90-95%) καταλαμβάνοντας έναν δημόσιο χώρο γύρω στα 12 τετραγωνικά μέτρα», δήλωσε στην «Καθημερινή» ο καθηγητής ΕΜΠ Λάμπρος Μητρόπουλος.
Οι Δήμοι -που καλύπτει το φύλλο- έχουν αρχίσει να ενεργοποιούνται στην κατεύθυνση συστημάτων «παρκόμετρων», ωστόσο δεν έχουν δώσει δείγμα γραφής για τη δημιουργία νέων χώρων στάθμευσης.
Προφανώς, η πιο βιώσιμη λύση βρίσκεται στην ενίσχυση της δημόσιας και δημοτικής συγκοινωνίας, αλλά επειδή τα θαύματα σπανίζουν, τον ρεαλιστικό δρόμο δείχνει η… Ασία. Σύμφωνα με τον ίδιο ακαδημαϊκό, η σύγχρονη πατέντα είναι τα αυτοματοποιημένα συστήματα γνωστά ως roboparking, που αξιοποιούν τον διαθέσιμο χώρο καθ’ ύψος και τα αυτοκίνητα τοποθετούνται σε διαφορετικά επίπεδα, σαν μία πολυκατοικία από Ι.Χ.
Στην Ιαπωνία, με πρωτοβουλία του αρμόδιου υπουργείου, λειτουργούν περίπου 540.000 τέτοια μηχανικά συστήματα, με συνολική δυναμικότητα 2,87 εκατομμυρίων θέσεων στάθμευσης! Πέρα από τους κυβερνώντες της χώρας μας, ας το σκεφτούν αυτό ίσως και οι… χρυσοθήρες των καιρών μας, που υψώνουν νέα μεγαθήρια τσιμέντου αποκλειστικά για την προσωπική τους πολυτέλεια.
