Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 31/10/2026
Η περίπτωση της ακύρωσης των μαθητικών παρελάσεων της 28ης Οκτωβρίου σε αρκετούς Δήμους του Βορείου Τομέα αποτέλεσε μια ακόμη αφορμή για τη γνωστή διαδικτυακή γκρίνια από μερίδα πολιτών, γονέων και δημοτικών παρατάξεων για τις αποφάσεις που έλαβαν οι δήμαρχοι, αναδεικνύοντας ότι η ευθυκρισία και η λογική αποτελούν ζητούμενα και όχι δεδομένα στον τόπο μας.
Όπως όλοι οι κατοικούντες στο βόρειο τμήμα του λεκανοπεδίου γνωρίζουν, καθώς το έζησαν, το πρωινό της φετινής Εθνικής Επετείου ήταν αντίξοο. Η αδιάκοπη βροχή και ο αέρας, με βαριά σύννεφα να καλύπτουν το μεγαλύτερο κομμάτι της πρωτεύουσας και των προαστίων της, συνέθεταν μια ομολογουμένως εξαιρετικά δύσκολη συνθήκη για τη διεξαγωγή σχολικής παρέλασης. Ειδικά αν σκεφτούμε ότι σε αυτές μετέχουν και παιδιά Δημοτικού.
Πολλοί επικριτές της ακύρωσης των παρελάσεων στέκονται στο γεγονός ότι μετά τις 10:30 ο καιρός άρχισε σταδιακά να «ανοίγει» όπως λέμε, με αποτέλεσμα από τις 11 όχι μόνο να έχει σταματήσει η βροχή, αλλά να κάνει την εμφάνισή του και ο ήλιος.
Αυτό όμως είναι από μόνο του αιτία για άσκηση κριτικής με ισχυρή βάση;
Όλοι οι γονείς γνωρίζουν ότι μια μαθητική παρέλαση δεν πραγματοποιείται δια… τηλεμεταφοράς για να ολοκληρωθεί μετά από 200 μέτρα. Το «ραντεβού» για τη συγκέντρωση των μαθητών δίνεται περίπου 1 ώρα νωρίτερα, ώστε κατόπιν να συγκροτήσουν τις γραμμές τους και να λάβουν τη θέση τους με τη σειρά των σχολείων που έχει προβλεφθεί στο πρόγραμμα. Κι έπειτα να αναμένουν την ολοκλήρωση της καθιερωμένης Δοξολογίας, την κατάθεση στεφάνων και την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας, μέχρι να έρθει η σειρά τους να ξεκινήσουν την παρέλαση.
Στην φετινή περίπτωση, η βροχή έπεφτε στο μεγαλύτερο διάστημα της προβλεπόμενης αναμονής και φυσικά οι δημοτικές Αρχές δεν ήταν σε θέση προβλέψουν πόσο άμεσα θα σταματήσει. Κοινώς δεν είχαν την πολυτέλεια να «παίζουν με τα λεπτά». Πόσο εύκολο λοιπόν είναι να κατηγορήσει κανείς τις αποφάσεις ακύρωσης, οι οποίες μάλιστα εκδόθηκαν επίσημα το πολύ έως τις 9:45, δηλαδή σχεδόν έως την τελευταία στιγμή πριν αρχίσει η προσέλευση μαθητών και γονέων;
Και το ερώτημα είναι εύλογο: Τι θα συνέβαινε στην περίπτωση που οι δήμαρχοι αποφάσιζαν να διεξαχθούν κανονικά οι παρελάσεις και οι γονείς θα έβλεπαν τα παιδιά τους να αναμένουν μέσα στη βροχή για τουλάχιστον 45 λεπτά; Μήπως θα είχαμε την αντίστροφη ψυχολογία να επικρατεί, με άλλη μερίδα γονέων να διαμαρτύρεται προς τους Δήμους για το γεγονός ότι επέτρεψαν να γίνει η παρέλαση υπό τέτοιες συνθήκες;
Ρητορικό το ερώτημα…
Υ.Γ. 1 Ως γονέας δύο παιδιών που ανέμεναν κι αυτά με αγωνία αν θα παρελάσουν ή όχι (και μάλιστα σε διαφορετικές Δημοτικές Ενότητες το καθένα), ο γράφων ομολογεί ότι δεν ένιωσε καλά με την ακύρωσή τους. Όμως υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν δεν υπήρχε και κανένας λόγος για… θυμό. Η μόνη πραγματική απογοήτευση ήταν το γεγονός ότι τα παιδιά έχασαν ώρες μαθήματος για τις πρόβες τους, που εν τέλει χάθηκαν στη… βροχή «τζάμπα και βερεσέ». Μια ημέρα νωρίτερα άλλωστε διεξήχθησαν οι σχολικές γιορτές για το «ΟΧΙ», οπότε τα παιδιά δεν έμειναν εκτός πνεύματος της ημέρας. Άλλωστε έπεται η 25η Μαρτίου. Ψυχραιμία λοιπόν (αυτό που μας λείπει γενικά ως κοινωνία δηλαδή).
Υ.Γ. 2 Εννοείται ότι έχουν διεξαχθεί μαθητικές παρελάσεις υπό βροχή κατά καιρούς, ακόμη και στους Δήμους που τις ακύρωσαν φέτος. Κυρίως επειδή οι ουρανοί άνοιξαν λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια των παρελάσεων. Και είναι αυτονόητο ότι εκεί δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ματαίωσης.
Υ.Γ. 3 Την Κυριακή 1 Νοεμβρίου η ΑΜΑΡΥΣΙΑ κλείνει το 61ο έτος αδιάλειπτης έκδοσης και δημοσιογραφικής παρουσίας αρχικά στο Μαρούσι και στη συνέχεια σε όλα τα βόρεια προάστια. Παντός καιρού…
