Την ονομασία οδού της περιοχής Κοντόπευκου σε «Ιερέως Αντωνίου Αλεβιζόπουλου» αποφάσισε η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής του Δήμου Αγίας Παρασκευής, με πρωτοβουλία του δημάρχου Βασίλη Ζορμπά. Αναλυτικά, στη σχετική ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:
«Με πρωτοβουλία του δημάρχου Αγίας Παρασκευής Βασίλη Ζορμπά και σε συνέχεια πρότασης του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη π. Χρυσόστομου Παπαθανασίου, η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής του Δήμου Αγίας Παρασκευής, κατά τη συνεδρίαση της την Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013, ενέκρινε την ονομασία οδού της περιοχής Κοντοπεύκου ως “Ιερέως Αντωνίου Αλεβιζοπούλου”.
Πρόκειται για δημοτική οδό, η οποία βρίσκεται εντός του Ο.Τ. 146 και μεταξύ των οδών Κύπρου και Υακίνθου στην περιοχή Κοντόπευκο και η οποία σύμφωνα με τα στοιχεία της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου δεν είχε μέχρι σήμερα επίσημη ονομασία.
Σημείο αναφοράς της παραπάνω απόφασης, απετέλεσε η επιθυμία και ηθική υποχρέωση της δημοτικής αρχής να τιμηθεί το έργο, η αρετή, η ξεχωριστή προσωπικότητα, η ευρύτατη παιδεία και το ήθος του ιερέως, ο οποίος υπήρξε επί σειρά ετών εκλεκτός δημότης του Δήμου Αγίας Παρασκευής, αλλά και η βούληση να ικανοποιηθεί σχετικό αίτημα πολλών συμπολιτών μας.
Το βιογραφικό του Α. Αλεβιζόπουλου
Οι ανεκτίμητες παράμετροι του βίου και της προσωπικότητας του Ιερέως παρατίθενται στο βιογραφικό του σημείωμα που ακολουθεί:
“Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1931 στα Δουβρέικα – Καζάρμα Μεσσηνίας. Υπήρξε ο ενδέκατος και τελευταίος γιος πολύτεκνης οικογένειας, μεταξύ εννέα γιών και δύο θυγατέρων.
Έλαβε την στοιχειώδη εκπαίδευση στην Καζάρμα και τη Γυμνασιακή στην Καλαμάτα. Απεφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1957 και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στη Φιλοσοφική στην πόλη Mainz της Γερμανίας. Υπηρέτησε ως βοηθός στο Πανεπιστήμιο του Μύνστερ. Ασχολήθηκε εκτενώς με τα ποιμαντικά θέματα των Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία και ενώ προδιαγραφόταν λαμπρή σταδιοδρομία ως Καθηγητή στη Γερμανία αποφάσισε να χαριτώσει την κλήση από τον Θεό και να χειροτονηθεί.
Νυμφεύθηκε την Αντωνία, κόρη του Πάστορα Λέντς, η οποία έγινε ορθόδοξη και με την οποία απέκτησε τρεις γιούς.
Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μ. Βρετανίας Αθηναγόρα, το έτος 1962, στην Στουτγάρδη και υπηρέτησε ως εφημέριος στο Αννόβερο και Κολωνία. Στη κάτω Σαξονία οργάνωσε ένα ευρύτατο ποιμαντικό έργο, όπου αξιοποίησε στο καλύτερο δυνατό βαθμό το ελληνορθόδοξο λαϊκό στοιχείο και εξέδωσε το περιοδικό Γέφυρα, ενώ οργάνωνε συνέδρια και συνάξεις όπως μεταξύ των άλλων επεδίωκε να αμβλύνει και τα έντονα πολιτικά πάθη και τις διαμάχες μεταξύ των Ελλήνων μεταναστών.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1968 όπου απέκτησε το διδακτορικό δίπλωμα στη Θεολογική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διορίστηκε εφημέριος στον Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Αμπελοκήπων και στη συνέχεια στην Αγία Παρασκευή Αττικής, όπου υπηρέτησε ως την κοίμησή του.
Συγχρόνως διορίσθηκε γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Αποδήμου Ελληνισμού και το 1980 Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής επί των αιρέσεων. Διοργάνωσε τους εξής τομείς δραστηριότητος: “Φροντιστήριο Στελεχών Εκκλησιαστικής Προνοίας” 1968, “Σχολή Εθελοντών Διακονίας” 1971, “Φροντιστήριο Αντιμετωπίσεως Αιρέσεων” 1976.
Επίσης, διετέλεσε διευθυντής του Γραφείου Ποιμαντικής Αντιμετωπίσεως των Αιρέσεων στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, διευθυντής της Υπηρεσίας Ενημερώσεως Διαλόγου και Πολιτισμού της Αρχιεπισκοπής, πρόεδρος του Πνευματικού Συμβουλίου της “Πανελληνίου Ενώσεως Γονέων για την Προστασία του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού της Οικογενείας και του Ατόμου”, πρώτος αντιπρόεδρος του “Ορθόδοξου Επιμορφωτικού Κέντρου Ενημερώσεως και Διαλόγου”, πρόεδρος του Πνευματικού Συμβουλίου του Πνευματικού Κέντρου Αγίας Παρασκευής, Α΄ Αντιπρόεδρος του “Διορθοδόξου Συνδέσμου Πρωτοβουλιών Γονέων”.
Ως Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής διοργάνωσε πληθώρα Κληρικολαϊκών Συνάξεων, Συνεδρίων, Σεμιναρίων. Ημερίδων, Πανελλαδικών και Πανορθοδόξων Συνδιασκέψεων, το “Σεμινάριο Πίστεως”, το “Σεμινάριο Οικοδομής στην Ορθοδοξία”, το “Σεμινάριο Ορθοδόξου Πίστεως”, το “Θεολογικόν Σεμινάριον”.
Συνέγραψε 40 βιβλία ποικίλου ποιμαντικού περιεχομένου, που καλύπτουν τους τομείς της ενοριακής δραστηριότητας, την οριοθέτηση της Ορθοδόξου Πίστεως και της ποιμαντικής στρατηγικής της Εκκλησίας έναντι των ποικίλων αιρέσεων.
Συνέτασσε με συνεργάτες τα δελτία “Μαρτυρία”, “Πληροφορείν”, “Δελτίον Ενημερώσεως”, “Δελτίον Επικοινωνίας”. Πολλά άρθρα του δημοσιεύθηκαν στις καθημερινές εφημερίδες και περιοδικά. Μίλησε σε πλείστες πόλεις της Ελλάδας και σε Γυμνάσια και Λύκεια. Είχε δύο τακτικές εκπομπές στο Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Συμμετέσχε σε πλείστα Διεθνή Συνέδρια Πρωτοβουλιών Γονέων στο Εξωτερικό, σε συνελεύσεις του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών και Συνεδρίων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και σε συνέδρια αντιαιρετικού χαρακτήρα σε πολλές χώρες στο εξωτερικό.
Εξεδήμησε προς Κύριον την 3η Μαΐου 1996 έχοντας αφιερώσει τη ζωή του στην Εκκλησία και έχοντας προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στη στήριξη της αλήθειας, της πίστεως και στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας. Ένα περίπου έτος αργότερα τον ακολούθησε στην εκδημία και η πρεσβυτέρα Αντωνία. Η πρεσβυτέρα υπήρξε γι’ αυτόν πολύτιμη σύζυγος, αξία μητέρα και αναντικατάστατη βοηθός στη ζωή, καλύπτοντάς τον σε όλους τους τομείς, ώστε απερίσπαστος να μπορεί να επιδοθεί στο πράγματι μεγάλο και ουσιαστικό Εκκλησιαστικό έργο του.
Ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα, άνθρωπος ευρύτατης παιδείας και ήθους. Ιδιαίτερα τιμά τον Δήμο Αγίας Παρασκευής, του οποίου υπήρξε επί σειρά ετών εκλεκτός δημότης».
