Γράφει η Ελένη Κονιαρέλλη-Σιακή
Απρόβλεπτα άνοιξε πάλι εκείνο το μαγικό κουτί που κρύβουμε στο βάθος της ψυχής μας και σκόρπισαν ολόγυρα χιλιάδες μνήμες, μικρές και μεγάλες ευτυχίες, λύπες θολές και ανεκπλήρωτες επιθυμίες.
Περπατούσα στο δρόμο και μπροστά μου πήγαινε μια χαρούμενη παρέα μαθητών του Γυμνασίου – υποθέτω -, που μετρούσε με γέλια και πειράγματα πόσες ημέρες έχουν απομείνει ακόμα μέχρι να κλείσουν τα σχολεία και αρχίσουν οι καλοκαιρινές διακοπές. Ξαφνικά η γελαστή φωνή μιας κοπέλας, σκέπασε όλες τις άλλες:
– Βγάλτε άλλη μια ημέρα . . . , φώναξε χοροπηδώντας στο πεζοδρόμιο. Έχουμε αργία τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος . . . Yes . . . Yes . . . Yes . . . Είναι στις 28 του Μαϊου το είδα στο ημερολόγιο. Τα παιδιά δύο-δύο ύψωσαν και χτύπησαν τις παλάμες τους στον αέρα, όπως συνηθίζουν να κάνουν σήμερα μικροί και μεγάλοι, όταν θέλουν να γιορτάσουν μια επιτυχία, μια συμφωνία, μια χαρά.
Ύστερα οι μαθητές, φωνάζοντας λόγια της ηλικίας τους, δικά τους λόγια, χάθηκαν από μπροστά μου γρήγορα γιατί εγώ χωρίς να το έχω καταλάβει, βράδυνα το βήμα μου. Τώρα περπατούσα αργά με ορθάνοιχτο στην ψυχή εκείνο το μαγικό κουτί που κρύβουμε μέσα την ομορφιά και την αθωότητα ενός μικρού παιδιού.
Έτσι βλέπω τώρα μπροστά μου εκείνο το μικρό κορίτσι, μαθήτρια του Δημοτικού, να ετοιμάζεται εβδομάδες πριν από τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος, γιατί η εκκλησία του χωριού που γεννήθηκα ήταν η Αγία Τριάδα και ο Άγιος Γεώργιος, και στις δύο αυτές γιορτές άλλαζε όλη η εικόνα του τόπου. Το χωριό αυτό είναι το Πληγώνι και απέχει λίγα χιλιόμετρα από την πόλη της Μυτιλήνης.
Η γιορτή της Αγίας Τριάδας στη μέση της άνοιξης – με τη φύση να χαμογελά ολάνθιστη και μυρωμένη, και με τις ακτίνες του ήλιου να χοροπηδούν παντού, και με μια γλυκιά παράξενη ζέστη να απλώνεται τριγύρω σαν ουράνιο πέπλο, – έφερνε μαζί της τα πλούσια δώρα της χαράς και της ευλογίας. Μέσα στην εκκλησία η εικόνα της Αγίας Τριάδας καλοδουλεμένη, φωτεινή και στολισμένη με πολύχρωμα λουλούδια, έλαμπε στη φλόγα των μικρών κεριών στέλνοντας τα δικά της παρήγορα λόγια στους πιστούς που έφταναν πολύ πρωί από τα σπίτια του χωριού αλλά και των γειτονικών χωριών για να προσευχηθούν στη θεία λειτουργία.
Έξω από την Εκκλησία όλος ο δρόμος γέμιζε κόσμο. Άνθρωποι γελαστοί χαίρονταν το πανηγύρι, κάνοντας βόλτες και απολαμβάνοντας με όλη τους την ψυχή αυτόν τον διαφορετικό περίπατο. Σταματούσαν μπροστά στις πραμάτειες των μικροπωλητών, ψώνιζαν πράγματα και δωράκια και νομίζω ότι τότε ήταν τόσο ευτυχισμένοι και πλήρεις, γιατί πίστευαν ότι τίποτα δεν τους έλειπε. Πίστευαν ότι ήταν τυχεροί στον τόπο τους και η βοήθεια του Θεού ήταν πάντα κοντά τους.
Το μικρό εκείνο κορίτσι, χεράκι-χεράκι κι αυτό με τη φίλη του, ντυμένο με τα καινούργια ρούχα που του είχε ετοιμάσει η μαμά για το πανηγύρι, και με ένα γλυκό μόνιμο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του, δε χόρταινε να καμαρώνει αυτή την όμορφη και σπάνια εικόνα, που έκανε το μικρό χωριό του να είναι τούτη τη μέρα σπουδαίο και ξεχωριστό.
Όμως, όση ώρα έκανε τις βόλτες του, στριφογύριζε το κεφάλι του δεξιά και αριστερά, σα να έψαχνε με αγωνία κάτι που λαχταρούσε πολύ να το βρει και στο φετινό πανηγύρι. Και το βρήκε!
Σε λίγη ώρα καθισμένα τα δύο κορίτσια στο γνωστό τους χαμηλό πεζούλι, με τα πόδια κρεμασμένα να κουνιούνται κι αυτά στη χαρά τους, απολάμβαναν το πρώτο παγωτό του χρόνου!
Ο παγωτατζής και φέτος ήταν εκεί και κυλούσε αργά το καρότσι του ανάμεσα στον κόσμο και σταματούσε μόλις τον καλούσαν.
Έπαιρνε δύο τραγανιστά μπισκότα και έβαζε ανάμεσά τους με μια μεγάλη κουτάλα το ολόλευκο παγωτό. Στο καρότσι μέσα είχε πολύ πάγο και η άσπρη κρέμα του παγωτού ήταν ολόδροση και απολαυστική.
Η νύχτα της Αγίας Τριάδας < τότε > στο πανηγύρι, ήταν πολύ μεγάλη. Ήταν φωτισμένη με πολύχρωμα λαμπιόνια, και στα δύο καφενεία του χωριού από νωρίς ήταν η εξέδρα που θα φιλοξενούσε τους οργανοπαίκτες και τους τραγουδιστές, ενώ πολλά τραπεζάκια περίμεναν έτοιμα τους γλεντζέδες. Και ο χορός και το τραγούδι δεν είχαν τελειωμό!
Σταμάτησα απότομα τη νοσταλγική επιστροφή μου στο παρελθόν, μόνο όταν είδα στον δρόμο ένα μικρό λεωφορείο να περνά από την περιοχή που έμενα και τότε κατάλαβα ότι είχα απομακρυνθεί αρκετά από το σπίτι μου. Η συγκίνηση για το πανηγύρι της Αγίας Τριάδας, άνοιξε πάλι εκείνο το πολύτιμο κουτί που κρύβεται στο βάθος της ψυχής και δραπέτευσαν χιλιάδες μνήμες, ευτυχίες μικρές και μεγάλες, θολές λύπες και ανεκπλήρωτες επιθυμίες.
Στα βιβλία της εκκλησίας διαβάζουμε ότι του Αγίου Πνεύματος είναι μια μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας:
Είναι η γιορτή του τρίτου μέλους της Αγίας Τριάδας, η γιορτή ενός Πνεύματος Ζωοποιού και εκ του Πατρός Εκπορευόμενου. Είναι η μία από τις τρεις μορφές του Θεού, μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό. Στην ουσία, οι τρεις μορφές μαζί αποτελούν την Αγία Τριάδα. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα, και εμφανίστηκε κατά τη Βάπτιση του Ιησού με τη μορφή Περιστεριού, και την Πεντηκοστή με τη μορφή φωτιάς, σαν φλόγες, που κάθισαν επάνω στα κεφάλια των Μαθητών του Χριστού, χαρίζοντάς τους φώτιση. Έτσι την Κυριακή της Πεντηκοστής που είναι 50 ημέρες μετά την Ανάσταση και 10 ημέρες μετά την Ανάληψη, γιορτάζουμε την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος, η κάθοδος του οποίου έγινε την Κυριακή της Πεντηκοστής και εορτάζεται πάντα μία ημέρα μετά, δηλαδή, τη Δευτέρα. Έτσι στο έτος 2018 που διανύουμε, η μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας του Αγίου Πνεύματος, είναι στις 28-5-18.
Σε πολλά μέρη της χώρας μας, την ημέρα αυτή, διοργανώνεται ξεχωριστό πανηγύρι, όπως:
-Στη Λευκάδα η γιορτή γίνεται στο μοναστήρι της Φανερωμένης, ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία του τόπου, που συγκεντρώνει πλήθος κόσμου σε έναν πευκόφυτο καταπράσινο λόφο.
-Στη Σίφνο, αναβιώνονται πολλά από τα ομορφότερα Ελληνικά Έθιμα, όπως είναι η ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω καπνού και κατόπτρων, ανάμεσα σε 4 αρχαίες ακροπόλεις και στους 75 αρχαίους πύργους.
-Στην Κοζάνη, γίνεται μεγάλη εμποροπανήγυρης.
-Ακόμα, ο Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος, την ημέρα της εορτής του Αγίου Πνεύματος διοργανώνει ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις.
Ας ευχηθούμε το ελπιδοφόρο φως του Αγίου Πνεύματος, να λάμψει στη σκοτεινή απεραντοσύνη της σύγχρονης ανθρώπινης κατάπτωσης, για ένα καλύτερο και πιο διαυγές «αύριο» με ορθότητα και στοχασμό.
